Meisje, Vrouw, Anders
Geniale caleidoscopische raamvertelling over superdiversiteit [Recensie gebaseerd op het Engelse boek] Bernardine Evaristo (1959, VK) ontving samen met de Canadese Margaret Atwood in 2019 de Booker Prize for Fiction voor haar achtste boek Girl, Woman, Other, in 2020 vertaald naar het Nederlands door Lette Vos als Meisje, Vrouw, Anders. Evaristo groeide op in Woolwich, Londen als vierde van acht kinderen van een katholiek Iers-Engelse moeder en een Nigeriaanse vader met Braziliaanse roots en werd auteur en theatermaakster. In Girl, Woman, Other beschrijft Evaristo de levens van 12 vrouwen van verschillende achtergronden over verschillende decennia heen; de jongste is 19, het oudste nog levende personage 93....

Lees verder...

Beschermvrouwe van de verschoppelingen
Verdrinken in een plas water: het verdriet van Delphine Lecompte [Recensie] Volgens de een is ze de personificatie van eerlijke oprechtheid. Volgens de ander niet meer dan een provocateur. Hoe het ook zij, Delphine Lecompte laat je niet koud, ook niet in haar verzamelde prozastukken. Een paar weken geleden deed ze het weer. In een lezersbrief in Humo nam Delphine Lecompte het op voor Bart De Pauw en hekelde ze de wijze waarop hij in de media wordt berecht. Zij had ook al eens een dichter gestalkt door hem op korte tijd 4500 sms-en te sturen, bekende ze, en trots was ze daar niet op,...

Lees verder...

Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk
Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk van Stefan Bollmann kocht ik een beetje in een opwelling. Vanwege de titel natuurlijk, vanwege de aansprekende kaft en vanwege het onderwerp. De titel spreekt aan omdat ik mij dan toch blijkbaar regelmatig met gevaarlijke dames inlaat. Nu is dat in de praktijk redelijk te overzien dus moet zo’n titel ergens door verklaard worden. Toen het boek eenmaal gemeengoed werd nam het lezen een grote vlucht, onder mannen en zeker ook onder vrouwen. Dat laatste werd niet door iedereen even goed gepruimd; Een vrouw die leest, verovert een vrijplaats waartoe alleen zijzelf en niemand anders toegang heeft en bezorgt zichzelf hierdoor een onafhankelijk...

Lees verder...

Bedtijdverhalen voor Rebelse Meisjes
Inspiratieduw voor meisjes [Recensie] Dit boek is niet te missen. Door het bijna tablet-achtige formaat, maar vooral door de heftig gekleurde woorden van de titel op het voorplat, woorden die over elkaar heen buitelen, naar de lezer schreeuwen en alle ogen naar zich toe trekken: ‘Lees me, lees me!’ Okay dan. De bedtijdverhalen “zijn 100 voorleesverhalen over inspirerende vrouwen, van Cleopatra tot Serena Williams. Vrouwen die op hun eigen rebelse manier de wereld hebben veranderd, als schrijver, piraat of wiskundige. Een boek vol inspiratie, speciaal voor meisjes die hun eigen pad kiezen.” Dank achterflap. Het gaat hier om de Nederlandse vertaling van het Amerikaanse Good...

Lees verder...

Artikel door:

Beoordeling:

  • (3)
Het zusje van de buurvrouw
Een empathisch en genuanceerd verhaal over een complex thema [Recensie] Margot Vanderstraeten  (1967) is schrijfster en journaliste op freelance basis. In 2002 verscheen haar debuutroman Alle mensen bijten die direct de debuutprijs van dat jaar ontving. In 2017 brak ze bij een zeer breed publiek door met Mazzel tov, haar persoonlijke memoires over de jaren dat ze om haar studies te bekostigen bij een orthodox joods gezin privéles gaf aan een aantal kinderen waar ze een bijzondere band mee ontwikkelde. Het boek ontving tal van prijzen en werd in één jaar tijd aan vier buitenlandse uitgevers verkocht. Nu is ze terug met een novelle voor de overheidsinstantie Te Gek!?,...

Lees verder...

De vrouw die van Picasso bleef houden
Ode aan oprechte liefde De eerste zin "4 juli 2018 en ineens bedenk ik dat ik over haar zou kunnen schrijven in de eerste persoon." Recensie Op een kille winterdag in januari 1927 loopt de 46-jarige Pablo Picasso in Parijs voorbij de Galeries Lafayette wanneer zijn oog getrokken wordt door een blond meisje, Marie-ThérÚse Walter, zoals hij te weten komt nadat hij haar aangesproken heeft. Ze is 17 en doet hem met haar jeugdige onschuld en enthousiasme misschien denken aan vervlogen tijden, maar misschien is het gewoon haar fysiek die hem aantrekt en die maakt dat ze niet veel later zijn model en geliefde wordt,...

Lees verder...

Een vrouw op 1000°
Grimmige en komische terugblik op een veelbewogen leven [Recensie] Een vrouw op 1000° is een titel die de aandacht trekt. Uiteraard kan het niet anders dan dat er vuur aan te pas komt. Dat klopt ook. Het boek van de IJslander Hallgrímur Helgason gaat over Here, een vrouw van tachtig die zich heeft voorgenomen om de kerst niet te halen. De tachtigjarige heeft het wel gezien en het leven heeft haar weinig meer te bieden. De laatste jaren vertoeft Here in een garage die zij als woonruimte mag benutten. Zij wordt verzorgd, van drank, voedsel en sigaretten voorzien en zij heeft internet. Here heeft een...

Lees verder...

Mijn liever Calpurnia. Romeinse vrouwenportretten
Lofzang op de Romeinse vrouw [Recensie] Een smachtende minnaar die wakker ligt met het beeld van zijn geliefde voor ogen. Wiens voeten hem naar haar slaapkamer voeren, ook al weet hij dat ze de stad uit is. Waardoor hij voor een dichte deur staat en zich toch een beetje afgewezen voelt. Zich dan maar op zijn werk stort, in de hoop dat dat enorme gemis aan zijn liefste tot rust brengt. Haar hartstochtelijke brieven schrijft, waarin hij haar smeekt hem elke dag terug te schrijven. Roerend. Maar niet bijzonder, zult u zeggen. De mensheid zal niet gauw ten onder gaan aan een gebrek aan liefdespost....

Lees verder...

Artikel door:

Beoordeling:

  • Geen cijfer gegeven.
Mevrouw Wervelwind
Haar erren rolden als knikkers [Recensie] "Als een zeilschip in een storm", verschijnt Mevrouw Wervelwind in het dorp waar alles gaat zoals het altijd is gegaan. De korte aanwezigheid van deze bijzondere dames zet alles op zijn kop. Ze leert de inwoners dat het ook anders kan en dat ze buiten de lijntjes mogen kleuren. Als ze vertrokken is, maakt de kokkin gerechten die in geen enkel boek voorkomen en declameert de timide dichter zijn verzen luidkeels op het schoolplein. Mevrouw Wervelvind is een extraverte dame die  met dito taal wordt beschreven. Als ze verschijnt "boog het riet en sneeuwden de iepen" en ze zegt...

Lees verder...

Twee meisjes en ik
"Wij waren eenvoudig een bond van drie" "Leren wij ooit het eigen hart kennen? Of is zelfkennis wellicht niets anders dan een berusting, waartoe de ervaring van het leven ons dwingt? Ik heb leren inzien dat de rol die ik mezelf had toegedacht, een andere was dan het leven voor mij had beschikt en het is mij gelukt om mij zonder bitterheid daarnaar te voegen; maar heb ik daarmede ook mijn hart overwonnen? Is niet de herinnering sterker gebleken dan het heden en zijn niet mijn oude dwalingen mij zelfs nu nog dierbaarder dan de wijsheid van berusting?" (pag. 195) [Recensie] A.H. Nijhoff is het...

Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • (5)