Wij zijn licht

Wij zijn licht
Blees analyseert ogenschijnlijke saamhorigheid vanuit vele verrassende perspectieven [Recensie] Gerda Blees (1985) heeft tot nu toe drie boeken geschreven in drie genres: een verhalenbundel Aan doodgaan dachten we niet (2017) een poĆ«ziebundel Dwaallichten (2018) en nu dus de roman Wij zijn Licht. Het verhaal gaat over een woongroep waarvan een van de leden komt te overlijden. Het verhaal is tragisch en humoristisch. De manier van vertellen en vooral het perspectief is bijzonder. Wil je echt verrast worden, lees dan niet verder maar rep je naar de boekwinkel om deze geweldige roman aan te schaffen en te lezen.De vier bewoners van woongroep Klank en Liefde leven intens samen. Zij vormen schijnbaar een eenheid,...

Lees verder...

Wij zijn licht

Wij zijn licht
Boeiende en intelligente mozaĆÆekroman [Recensie] In Wij zijn licht van Gerda Blees sterft een vrouwelijk lid van een spirituele woongroep aan ondervoeding. Het verhaal begint terwijl deze Elisabeth op een luchtbed in de woonkamer sterft. De drie overige leden van de woongroep zitten om haar heen, en doen in feite niets anders dan wachten tot ze dood is. Blees heeft zich voor haar debuutroman laten inspireren door de werkelijkheid. Een krantenbericht over een spirituele woongroep waarvan een van de leden stierf aan ondervoeding, omdat de groep meende van licht en liefde te kunnen leven. Elisabeth, bij leven een uiterst zwijgzaam karakter, houdt er in deze...

Lees verder...

Wij zijn licht

Wij zijn licht
Bevrijding door versterving De eerste zin: "Wij zijn de nacht." Recensie De dood van Elisabeth had volgens haar zus Melodie, en Muriƫl en Petrus, de drie mensen waarmee ze samen de woongroep Klank en Liefde vormt, niet mooier kunnen zijn. Het was de voleindiging van een natuurlijk en spiritueel proces. Elisabeth was eindelijk vrij. Alleen ziet de huisarts die bij het lijk geroepen wordt het anders. Hij haalt er het parket bij en Melodie, Muriƫl en Petrus worden tot hun ontsteltenis in voorlopige hechtenis genomen. "Moet je die botten zien," zegt de forensisch patholoog met een glinstering in de ogen wanneer hij het lijk van...

Lees verder...

Op het geniale af
Bizar verhaal over vaders en zonen [Recensie] Benedict Wells brak in 2016 door met zijn met zijn roman Het einde van de eenzaamheid. Eerder schreef hij al Becks laatste zomer (debuutroman). Fast genial (Op het geniale af) schreef hij al in 2011, maar is onlangs in het Nederlands vertaald door Gerda Baardman. Francis Dean woont met zijn moeder in een trailerpark in de slechtste buurt van de stad. Hij woont niet alleen op de slechtste plek, maar voelt zich daar ook naar. De plek is verschrikkelijk uitzichtloos, hij droomt er dan ook van het trailerpark te ontvluchten wanneer hij ouder is. Tot het zover is...

Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Geen cijfer gegeven.
De ogen van Rembrandt
De overkill van een dikke pil De heruitgegeven biografie De ogen van Rembrandt (1999/2019) bezwijkt onder het gewicht van de eruditie van de rasverteller en kunsthistoricus ĆØn historicus Simon Schama. [Recensie] Zelfs als groot Schama en Rembrandt-bewonderaar moest ik de dikke pil geregeld wegens tijdelijke ā€œoverkillā€ terzijde leggen. In mei, halverwege het onderzoeks-en restauratieproces van De Nachtwacht, Rembrandts beroemdste ā€“ maar zeker niet beste ā€“ schilderij, presenteerde het Rijksmuseum de meest  gedetailleerde foto ervan. Deze 'Ć¼ber-reproductie' telt 528 digitaal samengevoegde fotoā€™s uit 24 rijen van 22 beelden. De nieuwe afbeelding bestaat uit 44,8 gigapixels (44.804.687.500 pixels) met telkens 20 micrometer (0,02 mm) afstand tussen de...

Lees verder...

De angst van de doelman voor de strafschop
Doelman zonder doel [Recensie] Op een mooie oktoberochtend meent monteur Joseph Bloch, voormalig doelman, dat hij ontslagen is. Zonder eerst de tekens die daarop wijzen te verifiƫren, draait hij zich om en verlaat het bouwterrein. Begint een omzwerving door een contourloze tijd en ruimte, een ontwrichtende confrontatie met de betekenis der dingen. De angst van de doelman voor de strafschop is een bevreemdend filosofisch en poƫtisch prozawerkje uit 1970 van de Oostenrijkse Nobelprijswinnaar Peter Handke (1942), recent uitgegeven door Koppernik in een herziene vertaling van Gerrit Bussink. Handke introduceert het personage Bloch: een man die weet hoe moeilijk het is om bij een strafschop naar...

Lees verder...

De Boekenberg

De Boekenberg
Met boeken kun je ā€¦ā€¦.. [BLOG] ā€¦.. vliegen! Er zijn meer kinderboeken waarin het verlangen om te leren vliegen wordt beschreven. Kent u Babel van auteur/illustrator Arnoud Wierstra? Een tekstloos prentenboek over een man die zijn dromen waar wil maken, hij wil leren vliegen. In de Boekenberg gaat het over dezelfde droom. Maar nu gaat het over een jongetje dat ook wil leren vliegen. Beide boeken prikkelen de fantasie van kinderen. Het ene boek door alleen de afbeeldingen en het andere boek door de tekst en de afbeeldingen. Met boeken kun je ā€¦. lezen over een meisje dat probeert haar droom waar te maken! In...

Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • (4)
Het meisje met de Leica
De vrouw die Ć³Ć³k Robert Capa heette [Recensie] Met bar weinig biografische gegevens schetst de Italiaans-Duitse Helena Janeczek (1964) het korte leven van de amper bekende fotografe Gerda Taro, het 'meisje met de Leica'. Janeczek doet dat in breed 'geschilderde' omtrekkende bewegingen. De stilistische aanpak wekt bewondering maar werkt ook versluierend en daardoor alras irritant. Niettemin werden er van de oorspronkelijk Italiaanse roman 200.000 exemplaren verkocht en kreeg het twee literaire prijzen. Brutaal koppie. Niet uitgesproken knap. Wel verleidelijk. Een vrouw om te willen bezitten. En toch ontglipt ze je weer. Daar kun je je beter niet over opwinden. Dat is nu eenmaal zo bij...

Lees verder...

Moeders lichaam
Alles bij het oude laten In zijn nieuwe boek gaat Joris van Casteren op zoek naar de beweegredenen van een man die zijn dode moeder tweeƫnhalf jaar in huis verborg. Was hij een dader of een slachtoffer, en wie zijn wij om daarover te oordelen? [Recensie] Midden december 2015 kreeg Piet van der Molen de politie aan de deur. Zijn inwonende moeder was al in geen jaren meer gezien, waardoor de buren verontrust waren geworden. Zouden zij Gerda even mogen spreken. Piet, een man van vooraan de zestig die in zijn Zuid-Limburgse Oirsbeek bekend stond als een overjaarse hippie die de straten onveilig maakte met...

Lees verder...

Artikel door:

Beoordeling:

  • Geen cijfer gegeven.
Het ruisen van de zee
De Watersnoodramp is nog steeds niet voorbij [Recensie] In Ouwerkerk, bij het Watersnoodmuseum, staat een Monument voor de 1836 mensenlevens die de Watersnoodramp in 1953 eiste. Elk jaar houdt men hier op 1 februari een herdenkingsbijeenkomst voor de slachtoffers. Dat ook het leven van hun families voorgoed veranderde, wordt wel eens vergeten. Op 4 februari a.s. presenteert Catharina IJzelenberg haar debuut Het ruisen van de zee op deze toepasselijke plek. Ze was vier jaar toen ze zelf de Ramp meemaakte en ze weet hoe dat de rest van een leven kan bepalen. Haar roman maakt dat haarfijn en pijnlijk duidelijk. Er zijn in de loop...

Lees verder...

Artikel door:

Beoordeling:

  • Geen cijfer gegeven.

De Hitopadesha

De Hitopadesha
Oude Indiase fabels in eigentijds jasje De Hitopadesha, letterlijk: nuttige raadgevingen, is een befaamde bundel dierenverhalen die rond 800 n.C. in India in het Sanskriet werden geschreven. De nieuwe vertaling toont aan dat de wijze lessen nog altijd van toepassing zijn. De Hitopadesha is een van de meest verspreide en meest vertaalde werken uit de Sanskriet literatuur.De meest vertaalde tekst uit deze taal van de klassieke Indiase literatuur is de Bhagavadgita, het heilige boek van de hindoes. De eerste Engelse vertaling daarvan, van Charles Wilkins, dateert van 1784; drie jaar later vertaalde hij eveneens De Hitopadesha. Opvallend in dit laatste boek is het eenvoudige Sanskriet...

Lees verder...

Artikel door:

Beoordeling:

  • (5)