Artikelen

Willen vechten en winnen

[Recensie] Alles aan het uiterlijk van dit boek duwt een potentiële lezer al bij voorbaat in een bepaalde richting. In het oog springt direct de foto, die meer dan sterk doet denken aan het omslag van Een weeffout in onze sterren van John Green. Er zit een knalgele sticker op met de mededeling: voor de fans van Jojo Moyes.


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Een schokkende gebeurtenis

[Recensie] Francis, een eenvoudige man van een jaar of dertig, leeft met zijn hond Cesar teruggetrokken ergens op het platteland, in het huis waar vroeger ook zijn ouders en zusje woonden. Hij zorgt voor het vee, gaat naar zijn werk, kuiert door de dag en slaat zich redelijk, zij het alleen, door het leven. Tot op een zeker moment Cecile,


Lees verder...

Artikel door:

Beoordeling:

Lekker en betaalbaar eten

[recensie] Soms is de maand nog niet om maar, de bodem van de portemonnee in zicht. Zeker na de dure maand december zullen veel mensen de broekriem aantrekken in januari. Dan komt Armeluiseten van Sylvia Witteman goed van pas. De wijntips van Nicolaas Klei (van de omfietswijn) krijg je er gratis bij. Sylvia Witteman schreef jaren recepten voor De Volkskeuken en heeft nog steeds een column in De Volkskrant.


Lees verder...

Even wegdromen op Schiermonnikoog

De Valentijnprijs 2018 (voor het beste Nederlandse romantische boek) is gewonnen door Martin Scherstra met zijn boek Adempauze. De jury zei over het boek: “Geloofwaardige personages, leuke dialogen, voldoende humor en ook de romantiek en ontspanning ontbraken niet. Gewoon een heerlijk verhaal.Leuk, vlot, romantisch boek. Leest heerlijk vlot weg en is helemaal van deze tijd.”

Het boek gaat over Sterre die in de steek gelaten is door haar verloofde en nog wel op haar trouwdag.


Lees verder...

Goede SF van Nederlandse bodem

3,5 sterren voor deze SF-roman van Nederlandse bodem. En een behoorlijk goede. Hoewel het type verhaal (mogelijke sabotage in de ruimte) niet zo heel origineel is (ik heb iets vergelijkbaars geschreven: Neptunus), geeft deze roman er een eigen draai aan. Ik vond het mysterie spannend, en de filosofische laag met discussies over onder andere religie,


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

Jong geleerd is oud gedaan

[Recensie] Zeker op het gebied van voeding en koken is het heel belangrijk dat kinderen al jong leren dat prei niet bij Albert Heijn groeit en dat ze leren hoe ze eten zelf smakelijk kunnen bereiden. Het ontdekken van je eigen smaakvoorkeuren en hoe je voedsel zo kunt bereiden dat je vrijwel alles lekker zult vinden is een ware ontdekkingstocht die veel meer kinderen zouden moeten doorlopen.


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Prachtig relaas over eenzaamheid en wilskracht

[Recensie] Horace Hopper wil bokser worden. Om een goede bokser te zijn moet je vooral klappen kunnen incasseren, en dat kan Horace. De taaiste boksers zijn echter Mexicaans en hij is een Paiute met Iers bloed die graag naar heavy metal luistert. De hoofdpersoon in Laat me niet vallen van Willy Vlautin is desondanks vastbesloten zichzelf te bewijzen.


Lees verder...

Maatje, zag je mij?

[Recensie] Tijdens de oorlog vond in Nederlands-Indië een driedeling plaats onder de Nederlanders:  alle weerbare mannen – meestal opgeroepen voor het leger – werden ingezet als dwangarbeider voor het aanleggen van spoorwegen (in Birma, op Sumatra) of het werken in de Japanse mijnen. Vrouwen, kinderen en bejaarde mannen werden geïnterneerd, tenzij ze konden aantonen méér dan 50% Indonesisch bloed in de aderen te hebben.


Lees verder...

Jongleren met de waarheid

In de beste passages blijft behendig in het midden of amateurarcheoloog Tjerk Vermaning een bedrieger was of niet. En raakt het begrip bedrog op de helling.

[Recensie] Het is niet de eerste keer dat theater- en prozaschrijver Bennie Roeters een noordelijke hoofdpersoon kiest. Waar hij voor Gagarins engelen (2009) een fictieve verhaallijn optekende,


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

“Zelfs geen kanker hebben is geen reden om te juichen”

De eerste zin

“Lieve heer, dacht ik.”

Recensie

En daarmee heeft u meteen ook de kortste zin uit Christophe Vekemans nieuwe roman gelezen. In Mensen als ik brengt hij immers op zijn bekende flamboyante manier een stukje uitbundige autobiografie. Of net niet, want de alom bekende schrijver met de cowboyhoed en dito boots blijkt opeens een snor te hebben en terwijl zijn vrouw voor het werk in Japan zit,


Lees verder...

Artikel door:

Beoordeling: