Artikelen

De boeiende bespiegelingen van een dromerige puber

‘Mia opende haar ogen en gaf me een mysterieuze blik. Ze deed graag alsof ze een puzzeltje was dat ontrafeld wilde worden, maar als ik dan ging wroeten kwam er niks. Optie één, ik was een slechte puzzelaar. Optie twee, Mia was een kutpuzzel.’

De zestienjarige Kever probeert de wereld en zijn plaats daarin te begrijpen.


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

Verdwaald in de oorlog

Bij iedere bloemlezing kun je je afvragen of dit nu wel echt een bundeling is van het allerbeste. Is het een eerbetoon aan een schrijver, aan een genre, aan een periode? Of moeten fikse cliffhangers er vooral toe leiden dat lezers ogenblikkelijk op jacht gaan naar de grote literaire ijsberg die onder deze kleine top verborgen gaat?


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

Ontevreden mannen in lege kamers

Nederland telt bijna een miljoen schrijvers van poëzie, verhalen en romans. Maar een heel klein deel van die auteurs komt door de selectie van literaire uitgeverijen, krijgt de nodige redactionele begeleiding en publiciteit. De rest publiceert niet, of in eigen beheer. Gigaboek, Gopher, Boekenplan of Totemboek verlenen daarbij, tegen betaling, een helpende hand bij redactie of druk. Dat is de laatste jaren nog een stuk makkelijker geworden met de opkomst van printing on demand.


Lees verder...

Artikel door:

Genres:

Auteurs:

Beoordeling:

Tissen duikt onvolwassen in het diepe

Nana kan het feit dat haar vader haar al verliet voor ze geboren werd, maar niet vergeten. Dat hij haar later, toen ze hem een brief schreef, afwees, al helemaal niet. Zou dat haar drijven tot wilde, platte seks met Hugo, de man die haar portret schilderde? En vervolgens ook nog eens met de psychiater van Moïra,


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

Pleonasmen uit Paramaribo

Cynthia Mc Leod, in 1936 geboren te Paramaribo, debuteerde in 1987 met de historische roman Hoe duur was de suiker? Haar laatste boek …die revolutie niet begrepen! valt onder hetzelfde genre en handelt over het roerige Suriname van de jaren tachtig. Rita is een gescheiden vrouw met vier kinderen en doceert Engels op een middelbare school.


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

Poëtisch hoogstandje al te grillig

De helft van liefde is een mooi boek om te zien: gebonden in geel linnen en met een prachtig stofomslag. De flaptekst belooft een roman die het einde beschrijft van de relatie tussen Mannes en Femke, die het verlies van hun vijfjarig dochtertje door een verkeersongeval niet samen kunnen verwerken. Het heeft, kortom, alle trekken van hoogstaande literatuur.


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

Frujetta’s eten op een zonnige oorlogsdag

‘In de Babylonische talmoed wordt opgemerkt dat de mens twee keer sterft. Eerst gaat hij dood en dan raakt hij vergeten. Uit verzet werd dit boek geschreven.’

Deze opening schiep bij mij de verwachting in dit boek enkele joodse mensen te leren kennen, te lezen over hun leven en te zien hoe het net zich langzaam rond hen sluit.


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling:

Lab is hard, om te lachen

‘1. Op een dag weten we alles en geloven we niets
2. Het is per definitie onmogelijk om aan te tonen dat iets niet kan
3. Je moet niet alles geloven wat je denkt
4. Kunstenaars zijn bang voor wetenschappers omdat de natuur oneindig veel mooier is dan alles wat wij kunnen bedenken
5.


Lees verder...

Artikel door:

Genres:

Auteurs:

Beoordeling:

Moordmysterie met echte mensen

Een literaire thriller met marmeren beelden op de omslag en geschreven door een schrijversduo: Nicci French? Hoewel ik zelf nog steeds niets van het bekende schrijversechtpaar Nicci Gerrard en Sean French heb gelezen, was dit wel mijn eerste reactie op de roman die ik onder ogen kreeg. Het werk van dit Britse duo domineert al weer een aantal jaren het genre literaire thriller,


Lees verder...

Artikel door:

Genres:

Auteurs:

Beoordeling:

Journalist Ad Fransen

Met een flinke dosis zelfspot en zonder ook maar een keer een opvoedkundig vingertje op te steken, weet journalist Ad Fransen met zijn relaas over cocaïne je de rillingen door het lijf te jagen. Je begrijpt de verleiding, zou ergens wel heel graag die rit naar de hemel willen maken met wat van dat witte poeder, maar de door Fransen beschreven hel die altijd volgt is afschrikwekkend genoeg om er wijselijk niet aan te willen beginnen.


Lees verder...

Artikel door:

Auteurs:

Beoordeling: