Oude meesters

Oude meesters

Homo homini lupus, maar wel met een happy end

Joost de Vries toont zich wederom meester van een goed plot

[Recensie] Twee broers die één ding gemeen hebben, namelijk dat ze eigenlijk te laat geboren zijn, zo wordt de nieuwe roman van Joost de Vries ingeleid. Heren van stand zijn het, snelle jongens met de arrogantie van mensen die een verzekerde plaats in de samenleving hebben,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Oude meesters

Oude meesters

We mogen best ambitieus zijn en iets verwachten van lezers

Drie jaar geleden kreeg Joost de Vries de Gouden Uil voor De republiek. We keken daarom met argusogen uit naar zijn nieuwe boek, Oude meesters. Zou het net zo goed zijn? Of zelfs beter? Het werd dat laatste: een roman over onze nostalgische tijden die de lezer een confronterende spiegel voorhoudt,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De republiek

De republiek

De fictie van een troonopvolger

‘Ik was geen academicus; mijn talent lag in het omdraaien van alinea’s, het verbeteren van interpunctie.’ Aan het woord is Friso de Vos, hoofdpersoon in Joost de Vries’ nieuwe roman De republiek. Friso is hoofdredacteur van De Slaapwandelaar, tijdschrift voor Hitlerreportages sedert 1991, maar bovenal persoonlijk assistent van Josip Brik,

Lees verder...

Clausewitz

Clausewitz

Fabulerend op zoek naar de schrijver

Joost de Vries is een goede lezer. Toen in het voorjaar van 2009 de hype over 2666, de postume, grote roman van de Chileense schrijver Roberto Bolaño Nederland bereikte, schreef hij in De Groene Amsterdammer een ijzersterke analyse met oog voor Bolaño’s spel met genres en een ongespeeld vermogen te bewonderen.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling: