, Artikel door:
Auteur(s) boek:

Blauwbaard

Nothomb stelt teleur

[Recensie] Een nieuwe Nothomb elk jaar: het is nog een van de weinige zekerheden in het literaire landschap. Deze keer koos de schrijfster voor een modern Blauwbaardsprookje. Alle ingrediënten voor een Nothomb bien cuit waren aanwezig: champagne, culinaire curiosa, moord, literatuur, haat en liefde. Helaas verslikte Nothomb zich een beetje in die laatste twee elementen. Het zorgt ervoor dat dit verhaal een te bekende afdronk achterlaat.

Wie de verhalen van la Nothomb kent, weet dat je steevast straffe kost kan verwachten. De schrijfster gaat geen sterke verhaalwending uit de weg en laat ook haar personages graag heen en weer kibbelen. Daarbij mogen aforismen, citaten en literaire verwijzingen uiteraard niet ontbreken. Zo geschiedde: een jonge vrouw, Saturnine, in Parijs zoekt een behoorlijke verblijfplaats en wordt huurster bij een duistere rijke man. Deze man blijkt al meerdere verdwijningen van vroegere huursters op zijn geweten te hebben, maar de onverschrokken Saturnine kan hem de baas. Elke avond discussiëren ze over wat hij, een Spaanse edelman, al dan niet op zijn kerfstok heeft. Saturnine is tegelijk nieuwsgierig en geïntrigeerd. De man berust in koppige wijsheid, maar laat zich meeslepen door zijn gevoelens voor zijn charmante huurster.

In deze roman bezondigt Nothomb zich aan een narcistische literaire truc. Even hoop je nog dat ze iets anders, iets originelers in petto heeft, maar helaas. Halverwege het boek besef je dat het onvermijdelijke is gebeurd: je leest haar debuutroman, Hygiëne van de moordenaar, opnieuw. Weliswaar in een ander jasje en met een andere invalshoek. Maar wel met exact dezelfde afloop. Heeft Nothomb, om den brode, even van haar eigen literaire marktwaarde geprofiteerd? Was ze wanhopig dat ze haar jaarlijkse publiceerkunstje niet meer zou kunnen opvoeren? Het ziet er zo naar uit. Nochtans, als we de vrouw mogen geloven, heeft ze nog massa’s ongepubliceerde manuscripten in haar schuif liggen. Misschien had ze beter wat dieper gegraven in die bewuste schuif.

Toch voelt het niet goed om een vroeger literair voorbeeld zo te bekritiseren. Want 70 procent van Nothombs oeuvre is onvergetelijk. Waar is de Nothomb van Met angst en beven, van Zwavelzuur en van De verloofde van Sado? Is ze verdwenen in haar eigen hoge hoeden? Heeft ze dringend een bril nodig om haar romans kritisch te herlezen? Of moeten we haar gewoon proberen te genezen van haar jaarlijkse publicatiedwang? De childhood hero wordt langzamerhand een zero, en dat valt te betreuren. Hopelijk kan iemand haar nog literair reanimeren.

Eerder verschenen op Cutting Edge

Titel

  • Blauwbaard

Vertaling van

  • Barbe bleue

Auteurs

Genre

ISBN

  • 9789085424482

Uitgeverij & Jaar

  • De Bezige Bij 2013

Aantal Pagina's

  • 164

Beoordeling:

  • (2)

Boek aanschaffen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente artikelen:

Het portret
De onderwereld
Aan een onbekende god

Bestellen

Op zoek naar een boek? Bestel het hier.
Zo steun je De Leesclub van Alles