Pierre Janssen

Pierre Janssen

Zeer lange man met zeer grote missie

[Recensie] Tien jaar na zijn overlijden eren de stedelijke musea van Schiedam en Arnhem hun bevlogen  directeur Pierre Janssen (1926-2007) elk met een tentoonstelling. Zijn grote bekendheid dankte Janssen aan zijn tv-optredens, waardoor hij generaties Nederlanders onbevangen naar beeldende kunst leerde kijken. In dezelfde geest schreef kunsthistorica Petra Timmer een discrete maar toch openhartige biografie,

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Collecting Colour

Collecting Colour

Berichten over een colorotheek

[Recensie] Bij de Sikkensprijs 2017 verscheen deze week een compact knalgeel boekje over de Forbes Pigment Collection/Straus Center for Conservation and Technical Studies van Harvard University: een erg lange naam voor een wonderlijke Amerikaanse collectie met kleurpigmenten.

Directeur Narayan Khandekar schreef een korte geschiedenis van het colorisme in zijn wetenschappelijk instituut en de daaraan verbonden onderzoeken.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

De vijfde lijn

De vijfde lijn

Kunst kijken met ogen en hersens in 13 eloquente 5e-lijnsdialogen

[Recensie] Tel je de spieramen waar een schilderslinnen omheen zit gespannen bij elkaar op dan kom je uit op vier lijnen. Maar dan moet het eigenlijke schilderij nog gemaakt worden. Volgens beeldend kunstenaar Steven Aalders is de eerste lijn, die je op het doek zet, daarom de vijfde lijn.

Lees verder…

Arita/Table of contents

Arita/Table of contents

Arita Porselein: een nieuwe kans voor een stagnerend ambacht?

[Recensie] In 2005 maakte ik voor de Amsterdamse designgalerie BINNEN een presentatie van de Japanse ontwerper Toshiyuki Kita. Vooral bekend om zijn Wink Sofa voor Cassina, een verstelbare fauteuil met Micky Mouse oren. Kita zoekt een synthese tussen Oost en West en maakt zich ook sterk voor het ambacht.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Van Goghs oor

Van Goghs oor

Van Goghs oorlel

Een onlangs opgedoken schetsje zou het definitieve bewijs zijn dat Vincent van Gogh niet zijn oorlelletje, maar zijn complete oor afsneed — het Van Goghmuseum ging ermee vol op het orgel. Maar is de vondst werkelijk doorslaggevend, of is het slechts een aardig nieuw detail?

Nadere vragen weigert het museum te beantwoorden.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

En toen De Stijl

En toen De Stijl

Wijze kater op atelierbezoek

[Recensie] De kubistische schilder Piet Mondriaan komt zijn ordelijke atelier binnen en wat ziet hij?
Een aantrekkelijke vrouw. Nog naakt ook! Eén probleem: ze is geheel uit vierkantjes opgebouwd.

Deze prachtige tekening van Joost Swarte uit 1984 wijst er op dat de grootmeester van de klare lijn al vroeg geïntrigeerd en geamuseerd was door De Stijl.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Draad

Draad

Hulpeloos meedrijven

En ook Marjan Slob is laaiend enthousiast over het nieuwe boek van Julia Blackburn, Draad: Het delicate leven van John Craske.

[Recensie] Een haring telt in totaal 478 graten. Slake is het Engelse woord voor de kalmte van het zeeoppervlak als daar vettige vissen onderdoor zwemmen. Typisch dingen die John Craske zou hebben geweten.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

To be Continued

To be Continued

Geïnstitutionaliseerde anarchie

Kunstacademies kijken zelden om. Met hun per definitie veelbelovende studenten zijn ze vooral toekomstgericht. Ondanks de stuk of elf kunstonderwijsinstellingen in Nederland is (vak)literatuur over hun beleid zo goed als afwezig. Daarom is Jan van Adrichems opdrachtstudie To be Continued, over de geschiedenis van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam toe te juichen. De degelijke geschiedschrijving staat haaks op de geïnstitutionaliseerde anarchie waarop ‘de Rietveld’ het patent heeft.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

Ceci n’est pas une copie

Ceci n’est pas une copie

Een originele kopie

Op Ceci n’est pas une copie, een Belgische expositie in CID Grand Hornu bij Mons (Bergen) gaat het om design, “tussen innovatie en imitatie.” Het gevaar om echt en nep te verwisselen en door de bomen het bos niet te zien is bedwongen door de duidelijke thema’s van samenstelster Chris Meplon. Ook in haar bij de expositie verschenen Frans-Engelstalige boek Ceci n’est pas une copie.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De Designfactor

De Designfactor

Design aan leek, liefhebber of opdrachtgever verklaard

[Recensie] Met zijn boek De Designfactor legt Lucas Verwey als een ‘design-for-dummies’ in gewone-mensen taal uit “waarom alles onweerstaanbaar wordt als het mooi en makkelijk is (ontworpen)”.

De term design dekt vele ladingen. Een kapper – met gevoel voor marketing en tijdgeest – noemt zich hairdesignstudio. Toch ontwerpt – designet

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling: