Het lachen

Het lachen

Hoe het lachen ons vergaat

[Recensie] Bij de nadenkende medemens geniet lachen niet veel aanzien. “Wie de lachers op zijn hand heeft gehad, moet die zo snel mogelijk schoonwassen”, schreef Jan Greshoff al eens in een beschouwe­lijke bui en wanneer er onder filosofen een doodenke­le keer gegrinnikt wordt, klinkt dat als te luid gesnater op een stille vijver bij nacht.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

The Idea of the Self

The Idea of the Self

Een filosofische geschiedenis van het zelf

[Recensie] Niets is meer heilig, behalve het individu. Want als er één idee is dat de laatste eeuwen voortdurend aan belang heeft gewonnen, dan is dat het idee van het zelf. Of het nu gaat om mensenrechten, opvoeding, het recht op leven bij discussies over abortus en euthanasie, over onderwijs en zelfontplooiing,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Het volk in de grot

Het volk in de grot

“Je moet er toch niet aan denken dat we alleen maar filosofen zouden hebben?”

Precies een jaar geleden werd René ten Bos de Nederlandse denker des vaderlands. De perfecte functie om het volk te verheffen, zou je zo denken, maar nee dus. Ten Bos schreef een boek waarin hij juist aantoont dat die verheffing alleen maar miserie oplevert: “We zitten allemaal in onze bubbel,” zegt hij,

Lees verder...

A Dutch Republican Baroque

A Dutch Republican Baroque

Het was niet alles goud wat er blonk

[Recensie] Het is nog steeds de gewoonte in ons land om de zeventiende eeuw aan te duiden met de term Gouden Eeuw. Natuurlijk zijn er de laatste decennia genoeg boeken geschreven die vertellen dat het niet alles goud was wat er blonk, maar het is een niet-historicus die nu kans ziet een echt ander interpretatiekader te schetsen.

Lees verder...

Tijd van onbehagen

Tijd van onbehagen

Het omkeren van de kwaal is de remedie

[Recensie] Nietzsche noemde de filosofen ooit de ‘artsen van de cultuur’, maar eigenlijk past die benaming beter bij cultuurcritici. Lees je hun geschriften, dan waan je je al gauw in de spreekkamer: altijd is er sprake van gezondheid en ziekte, van diagnose en remedie. Dat geldt ook voor Tijd van onbehagen van de aan de VU docerende filosoof Ad Verbrugge,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De Liefdesparadox

De Liefdesparadox

Filosofen en de liefde, als dat maar goed gaat

In het boek De liefdesparadox werpen acht hedendaagse filosofen hun blik op de liefde

[Recensie] De liefde valt niet te verklaren, definities blijven vaag en je kunt het niet zien als je iemand opensnijdt. Filosofen hebben het onderwerp dan ook lang links laten liggen,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Wij zijn nooit modern geweest

Wij zijn nooit modern geweest

Geen tijd om te lezen

Lezen is tijdreizen. Op een weg die hem voert langs boeken van Bruno Latour, John Crary, Philipp Blom, Arjen Mulder en een sigarenkistje in de vernieuwde opstelling van het MSK in Gent, vindt Tom Van Imschoot de tijd die hij in onze tijd mist: één die nodig is om onze wereld met andere ogen tegemoet te treden.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Heimwee naar de mens

Heimwee naar de mens

Is de mens er nog?

[Recensie] De titel van Joke J. Hermsens essaybundel Heimwee naar de mens [2003/red.] suggereert dat de mens er niet meer is. Een echo van Foucault wellicht, die ooit voorspelde dat de mens zou verdwijnen als een gezicht in het zand van de vloedlijn? Hoewel het postmodernisme niet ongemerkt aan Hermsen voorbij is gegaan,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Poëtica

Poëtica

Poëzie: we leren en we genieten er van

“De Poëtica is het oudste en het invloedrijkste boek in de geschiedenis van de westerse literatuurtheorie.” zo begint de inleiding bij de nieuwe vertaling in het Nederlands van dit werk van Aristoteles (384-322 v.C). Casper de Jonge, de auteur van deze zeer instructieve inleiding, windt er geen doekjes om dat we hier met een sleuteltekst te maken hebben.

Lees verder...

Hoeveel waarheid heeft de mens nodig?

Hoeveel waarheid heeft de mens nodig?

Safranski neemt een klassiek liberale houding aan en steekt deze in een postmodern jasje

[Recensie] Om een goede biografie te schrijven is een zeker kameleontisch vermogen vereist: je moet je kunnen verplaatsen in de gedachtewereld van een ander, ook al ben je het misschien niet met hem eens. Rüdiger Safranski, biograaf van onder anderen Schopenhauer, Heidegger en –

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld