De brulaap

De brulaap

Los gecomponeerd, impressionistisch saluut aan een vriend

De eerste zin

“Ik ben veertien en ik sta met twintig jongetjes rond een zelfgebouwd kookvuur.”

Recensie

Zes jaar geleden eindigde een Antwerps studentenfeestje in een drama. Christophe Bell en Mattias Van Der Stighelen, zoon van de bekende reclameman Guillaume Van der Stighelen, vielen per ongeluk in een onafgeschermd keldergat.

Lees verder…

Recensie door:

  • Onbekend

Auteurs:

Beoordeling:

In het museum

In het museum

Tussen dino’s

[Recensie] Soms is het moeilijk om onder woorden te brengen hoe het komt dat een verhaal dat zo eenvoudig begint uiteindelijk zoveel verwarring en ongemak sticht. Hoewel? De eerste zin mag er zijn: Nooit had David Schijndels durven hopen dat hij in een dinosaurus zou veranderen. De dag was niet slecht begonnen, maar dat het leven zo mooi zou eindigen….”

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Probeer om te keren

Probeer om te keren

Vleugellam

[Recensie] Alma heeft twee dochters. Haar oudste, Sandra, woont in Berlijn, met haar man en twee zoons. Haar jongste, Michelle, woont thuis en het ziet er naar uit dat dat altijd zo zal blijven: ze is verstandelijk beperkt. Overdag houdt de 18-jarige Eline haar bezig in het dorpswinkeltje. Anders dan haar leeftijdsgenoten heeft Eline het dorp niet verlaten om te gaan studeren.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Het twijfelexperiment

Het twijfelexperiment

Descartes’ twijfelexperiment in uitdagend debuut

De eerste zin

“Het was precies twee weken, zes dagen en vier uur voordat mijn oma haar laatste, zure adem uitblies.”

Recensie

Vicky Loders is de jongste van drie. Zus Bess loenst een beetje en krijgt maar niet genoeg van Latijn, terwijl Mitty, geestelijk gehandicapt is en om de haverklap “Joepie Joepie is gekomen” begint te zingen.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Paradijs

Paradijs

Een fatalistische avonturenroman

Het oerwoud in de debuutroman Paradijs van Luuk Imhann is geenszins het paradijs zoals wij dat voor ogen hebben. Nee, in dit boek staat het paradijs symbool voor de waanzin die de jonge student Boas te lijf gaat tijdens een expeditie in het verre Maleisië.

Paradijs begint om precies te zijn op dag twaalf van een jungle-expeditie aan de voet van de Mount Kinabalu.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De plantrekkers

De plantrekkers

Op zoek naar de clown in ons allemaal

De eerste zin

“Willem wist het nog niet, maar die dag begon de verwarring.”

Recensie

Lionel is een door grootheidswaanzin geplaagde kleine ondernemer van twaalf stielen en dertien ongelukken. Ooit hield hij met het familiekapitaal van zijn vrouw in Roeselare Euroclean overeind, beter bekend omwille van zijn klantenparty’s dan voor zijn poetsprestaties.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Oneindig eiland

Oneindig eiland

Weinig nieuws onder de tropische zon

[Recensie] In zijn debuutroman Oneindig eiland neemt Gamal Fouad (1976) ons mee naar een tropisch eiland, waar zijn protagonist Ka – een niet schrijvende schrijver – een schrijfcursus zal geven. Het verloopt allemaal buitengewoon moeizaam, zowel Ka’s cursus als de roman zelf.

Het is van meet af aan duidelijk dat het lezen van dit boek een lange zit gaat worden.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Grootser dan ik

Grootser dan ik

Lelijk eendje in Kampen

[Recensie] De Nederlandse literatuur van na WOII kent twee hoofdthema’s: WO II en volwassen worden. De boeken in de laatste categorie beschrijven meestal hoe de hoofdpersoon heeft geleden onder zwaar gereformeerde dan wel oerconservatieve katholieke ouders en hoe de hoofdpersoon aan de oudelui wist te ontsnappen. Een paar weken geleden verscheen in deze tweede categorie een kleine roman,

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Dagen van gras

Dagen van gras

“Als lezer maak je een afspraak met de schrijver om je kritisch oordeel op te schorten”

[Interview] Schrijven is voor mij eigenlijk toneelspelen. Ik houd ervan om in de huid van een personage te kruipen, een andere rol aan te nemen.’ Tegenover me zit Philip Huff (1984), van wie net de debuutroman Dagen van gras is verschenen.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De ereronde van de eland

De ereronde van de eland

Thijs Zonneveld: ‘Ik heb De renner letterlijk stuk gelezen’

[Interview] Hij heeft er zelf ook gestaan, als kind. Tussen de massa’s toeschouwers van de Tour de France, die al broodjes smerend figureren in zijn debuutroman De ereronde van de eland (2009). Als klein ventje keek Thijs Zonneveld (29) vol bewondering naar het grote monster met fonkelende spaken en de bruine benen die naar tijgerbalsem roken.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld