De kunst van veldspel

De kunst van veldspel

Honkballers verkopen geen spijkerbroeken

Er zijn onlangs twee Amerikaanse boeken over honkbal in het Nederlands vertaald: Moneyball van Michael Lewis en De kunst van veldspel van Chad Harbach. Lewis maakt in zijn ode aan baseballgoeroe Billy Beane duidelijk hoe een kleine honkbalclub met weinig geld succesvol kan zijn. Harbach trekt ons via het honkbal de besloten wereld van het campusleven aan een Amerikaanse universiteit in.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De schooldagen van Jezus

De schooldagen van Jezus

Boeken van zand als voer voor vorsers

[Essay] Evenmin als in J.M. Coetzee’s roman De kinderjaren van Jezus (2013) ontbreekt in zijn opvolger De schooldagen van Jezus (2016) van de Bijbelse Jezus ieder spoor. Verwarrend. Op de eerste, Nederlandse uitgaves prijken namelijk een zoetig Rooms kindeke Jezus en een mak lammetje op de omslagen.

Lees verder...

Solar

Solar

En ook de wetenschap kan ons niet redden

Ter voorbereiding van de DLVAlive in Utrecht over Notendop, 7 maart (her)leest Roeland Dobbelaer het oeuvre van Ian McEwan. Deze week Solar.

[Recensie] Na enkele bladzijden van Solar ben je even bang dat het weer een serieus boek wordt over nare mannetjes van vijftig plus die opportunistisch,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Beest

Beest

Robison Crusoe op de hei

[Recensie] Beest, de nieuwe roman van de Engelsman Paul Kingsnorth, het vervolg op zijn succesvolle The Wake, is geen boek om in deze roerige tijden te lezen. Brexit, de nieuwe Amerikaanse president en de ophanden zijnde verkiezingen in Nederland en Frankrijk maken dat je elk moment twitter,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Aan Checil Beach

Aan Checil Beach

Dat eeuwige gedoe met seks

Ter voorbereiding van de DLVAlive in Utrecht over Notendop, 7 maart (her)leest Roeland Dobbelaer het oeuvre van Ian McEwan. Deze week Aan Checil Beach.

[Recensie] Florence en Edward zijn twee jonge mensen die groot worden in de jaren na de Tweede Wereldoorlog,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De ondergrondse spoorweg

De ondergrondse spoorweg

Te veel goede bedoelingen in nieuwe roman over de slavernij

Colson Whitehead liep met zijn recentste roman die speelt in het Amerikaanse zuiden ten tijde van de slavernij sterk in de kijker. Hij kreeg er niet alleen de National Book Award voor, maar ook Oprah en zelfs Obama waren vol lof. Terecht?

“Als je dit land echt wil leren kennen,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

De uitweer

De uitweer

Terug naar de rots

Op de vlucht voor de Londense alcohol keerde Amy Liptrot een paar jaar geleden terug naar haar geboortestreek: de Schotse Orkney-eilanden. Ze schreef er een prijsbeest van een boek over dat een persoonlijk afkickverhaal koppelt aan een reeks weergaloze natuurbeschrijvingen. Ook Marnix Verplancke is enthousiast over dit boek. De uitweer staat centraal op DLVAlive van 28 maart.

Lees verder...

Vijftien Honden

Vijftien Honden

Goden en viervoeters

[Recensie] Apollo en Hermes zitten in hun favoriete bar in Toronto. Het begint als een mop en dat is het ook voor de beide goden die de gebeurtenissen in gang zetten in Fifteen Dogs (vertaald als Vijftien Honden) van André Alexis, een Canadese auteur met wortels in Trinidad. Het tweetal begiftigd een vijftiental honden uit een nabije dierenkliniek met menselijke intelligentie.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Amsterdam

Amsterdam

Verloren moraal van vijftigers

Als voorbereiding voor DLVAlive van dinsdag 7 maart leest Roeland Dobbelaer het oeuvre van Ian McEwan. Deze week bespreekt hij Amsterdam, een roman uit 1998.

[Recensie] Na een boek of vier van Ian McEwan begin je zijn schrijfprocedé door te krijgen. McEwan kiest een of meerdere actuele maatschappelijk thema’s en vraagstukken en weeft daar zijn nieuwe verhaal omheen.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Post voor Rus Ordelman

Post voor Rus Ordelman

Sterk debuut vol met Kafkaiaanse toestanden

“Rus lag in zijn trainingsbroek onder zijn gebloemde dekbed toen hij dat geluid voor het eerst hoorde. Het was een doodgewone donderdagochtend geweest tot dit geluid ineens in zijn appartement opdook, flapte, en weer verdween.”

[Recensie] Bette Adriaanse (Amsterdam, 1984) is beeldend kunstenares en schrijfster. Ze studeerde aan de Rietveld Academie in Amsterdam en behaalde een master in Creative Writing aan de universiteit van Oxford in 2010.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling: