Dagen zonder honger

Dagen zonder honger

Anorexia door een literaire bril

[Recensie] Een ‘anorexiaboek’ lezen houdt altijd een risico in. Zowel in de jeugdliteratuur als in de volwassenenliteratuur (met vooral vrouwelijke lezers) is het een populair thema: De Hongerheldin van Amélie Nothomb, Ann van Hemmerechts, De eenzaamheid van de priemgetallen van Paolo Giordano… We zouden de literaire personages die aan anorexia lijden,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Point Nemo en het drijvende eiland

Point Nemo en het drijvende eiland

Steampunk ellende

[Recensie] Weer een nieuwe uitdrukking geleerd in het vak van de letteren. Op achterflap van Point Nemo en het drijvende eiland, de laatste grote roman van Jean-Marie Blas de Robles schrijft de uitgever: “Steampunk proza met een snufje Jules Verne en een scheut Conan Doyle”.

Steampunk, zo leren Google en Wikipedia mij,

Lees verder...

De ontscheping

De ontscheping

Armada van de laatste hoop

[Recensie] Als het privilege van de literatuur eruit bestaat om onaangename en zelfs onacceptabele zaken te verbeelden, dan heeft de Franse schrijver Jean Raspail daar in zijn bekendste roman Le camp des saints (1973) optimaal gebruik van gemaakt. In het voorwoord bij de heruitgave van 2011 doet hij er nog een schepje bovenop: tegenwoordig zou zijn boek `onpublicabel’ zijn geweest.

Lees verder...

De ongewisse stad

De ongewisse stad

Ook een moordenaar kan niet zonder wetten

[Recensie] Alles wat de wet niet verbiedt is geoorloofd, luidt een bekend liberaal principe dat in Het Witte Huis vast op warme sympathie kan rekenen. In de roman De ongewisse stad  van J.M.A. Paroutaud (1912-1978), jurist van professie, wordt het tot in het absurde doorgetrokken. De wetten die in de stad uit de titel gelden,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

De groene eend

De groene eend

De kunst van het rijden in een lelijke eend

[Recensie] De groene eend vertelt het wonderlijke verhaal van een vader die met zijn zwaar autistische zoon in een groene eend door Frankrijk trekt in de hoop dat er iets van een relatie tussen hen zal ontstaan. Er is echter wel een probleempje, want hij heeft zijn zoon zonder toestemming uit een gesloten inrichting gehaald.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Meisjesherinneringen

Meisjesherinneringen

De nieuwe Ernaux is onuitwisbaar

[Recensie] “Er is geen enkele foto van haar uit de zomer van 1958,” noteert de meermaals bekroonde Franse schrijfster Annie Ernaux aan het begin van Meisjesherinneringen. Met het herinneringsvermogen van de schaamte diept de auteur die zomer, en dit achttienjarige meisje met haar hartstochten en haar eerste stappen in de liefde voor ons op.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Nour, waarom zag ik het niet aankomen?

Nour, waarom zag ik het niet aankomen?

Briefroman wanhopige vader en zijn geradicaliseerde dochter

Op een dag is ze weg, haar vader onwetend en radeloos achterlatend. Na enkele weken ontvangt hij een brief: ze is vertrokken naar Irak om te trouwen met een krijgsheer van IS. Ze legt hem uit dat ze zijn verdriet en onbegrip begrijpt, maar dat haar overtuigingen voortkomen uit de waarden die hij haar zelf heeft bijgebracht.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Het onhandige kind

Het onhandige kind

“Gisteren heeft mama me geslagen”

[Recensie] Ouders die één van hun eigen kinderen mishandelen tot de dood erop volgt – iets gruwelijkers en tegennatuurlijkers is amper voorstelbaar, zelfs al weten we dat het regelmatig voorkomt. De Franse schrijver Alexandre Seurat (1979), docent aan de universiteit van Angers, las in de krant over een rechtszaak tegen zulke ouders en besloot er zijn debuutroman aan te wijden.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Het verlaten land

Het verlaten land

De mensen die we minachten, kennen we meestal slecht

[Recensie] Regelmatig verschijnen er nieuwe deeltjes in de Berberbibliotheek – een initiatief om bekendheid te geven aan boeken uit een gebied waar heel wat landgenoten hun wortels hebben, maar dat vele Nederlanders nog maar weinig vertrouwd is. We danken er veel moois aan. Zo stak de Marokkaan Mohammed Khaïr-Eddine in zijn roman Leven en legende van Agoun’chich oude,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

HhhH

HhhH

Frisse manier van kijken naar WOII

Waar Dobbelaer senior (Roeland) de roman van Binet nog afdeed als holocaustporno stelt Dobbelaer junior (Thomas) dat het juist tijd wordt dat we WOII anders gaan benaderen en dat de Fransman daar met HhhH prachtig de spits voor heeft afgebeten.

[Essay] HhhH is een verhaal over de Tweede Wereldoorlog,

Lees verder...