Alleen op de wervelende wereld

Alleen op de wervelende wereld

Het leven van Johan Andreas dèr Mouw

[Recensie] Beetje sneu verhaal. Komt op 29 juli 1919 eindelijk je eerste dichtbundel uit, ben je net drie weken daarvoor overleden. Het overkwam Johan Andreas dèr Mouw, wiens volwassen leven toch al geen feestje was. Een misgelopen academische carrière als filosoof, verboden en onbeantwoorde liefdes, een Achterhoeks schandaal dat de landelijke pers haalde,

Lees verder...

Een nieuw afscheid

Een nieuw afscheid

De kitsch van een traan

[Recensie] Weinig debutanten hebben zo snel succes als Anna Enquist. Haar Soldaten­liederen (1991) werden door de kritiek enthousiast onthaald; haar tweede bundel Jachtscè­nes kreeg de Van der Hoogt-prijs en haar werk wordt naar de bescheiden maatstaven van de dichtkunst buitengewoon goed verkocht. De advertenties maakten zelfs, in de soldateske metaforiek van haar eerste bundel,

Lees verder...

Recensie door:

Genres:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Eindaugustuswind

Eindaugustuswind

Een dakraam in de hemel

[Recensie] ‘Welkom eerste zinnen!’ Aldus begint uitnodigend het eerste vers van Willem Jan Ottens nieuwe dichtbundel. Het gaat zo verder:

Godweet over welke Sahara
jullie ditmaal kwamen –
deze winter duurde jaren.

Kennelijk heeft het de dichter te lang geduurd, voor hij zich aan de gloed van nieuwe poëzie kon warmen.

Lees verder...

Recensie door:

Genres:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Parken en Woestijnen

Parken en Woestijnen

Alleen het ogenblik is oud

[Recensie]  Er kleeft iets merkwaardigs aan klassieke poëzie. Sommige regels zijn zo bekend dat ze tot op de draad versleten lijken. “Egidius waer bestu bleven” dreigt een regel te worden als “Wilhelmus van Nassouwe”; “Lees maar, er staat niet wat er staat” krijgt dezelfde allure als “Even Apeldoorn bellen” en “Denkend aan Holland zie ik brede rivieren”

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Voorlopig verblijf

Voorlopig verblijf

De schrik huist in de kamer

[Recensie] Waarover gaan de gedichten van Eva Gerlach? Over teneergedrukt worden en weer opfladderen – voorzover poëzie tenminste ergens over gaat, en niet gewoon iets is.

Gerlach, van wie twee weken geleden [1999/red.] bekend werd dat zij de P.C. Hooftprijs krijgt, publiceerde vorig jaar Niets bestendiger.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Vier manieren om op iemand te wachten

Vier manieren om op iemand te wachten

Onbestemd aan de douane

[Recensie] Het heeft iets overrompelends om een poëziebundel te beginnen met een gedicht dat Aankomsthal heet. Daarmee maak je in één klap een vliegveld van je hele bundel, met alle associaties die dat bij je oproept. Op een vliegveld ligt de hele wereld aan je voeten, al bestaat die vooralsnog uit bagagebanden,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De naam in een kamer

De naam in een kamer

Het voorhoofd vol wanhoop

[Recensie] Geweld komt aan. Ook het zien van geweld. Grootschalig geweld, oorlog, komt zo aan dat een goede weergave ervan bijna onmogelijk is. Zodat het steeds weer moet – ik bedoel de wéérgave ervan. Maar misschien ook wel dat geweld zelf. Bij de inmiddels uitvoe­rig bekroonde oorlogs­film van Steven Spielberg, Saving Private Ryan,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Zo kon het zijn

Zo kon het zijn

Lachen is taboe. Platonische gedichten van Cees Nooteboom

[Recensie] De dichter Cees Nooteboom heeft alles wat je van een dichter op leeftijd maar verwachten kunt. Zijn poëzie is gerijpt, dat wil zeggen diepzinnig in haar eenvoud, filosofisch van strekking en zelfs spiritueel. Nootebooms gedichten zijn muzikaal en leggen een technische beheersing aan de dag terwijl het oeuvre een overzichtelijke omvang heeft van enkele honderden bladzijden.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De goddelijke komedie

De goddelijke komedie

Een meer dan schitterende reiservaring

Met enige schroom zal ik proberen te vertellen waar De goddelijke komedie van Dante Alighieri over gaat en wat ik ervan vind. Dantes magnum opus werd geschreven tussen 1302 en 1321  kreeg aanvankelijk de naam Comedia. De naam duidt op de goede afloop van het verhaal, in tegenstelling tot een tragedie.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling: