I’m not scared

I’m not scared

Maar ik wel

[Recensie] Wat moet je verwachten van een niet al te dikke, Engelstalige paperback met een intrigerende titel en een negenjarig jongetje als protagonist? Dat de vertelling nagelbijtend is, of onder je huid gaat zitten, of bewondering afdwingt voor het zonder één foutje volgehouden negenjarige-gezichtspunt van de verteller, of échte spanning weet op te roepen?

Verwacht het maar.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Het huis met de leeuweriken

Het huis met de leeuweriken

Een van de verhalen die doorverteld moeten worden

[Recensie] Antonia Arslan woont in Italië, maar haar grootvader Yerwant kwam uit een Armeense familie die in Anatolië (Turkije) woonde. In Het huis met de leeuweriken vertelt ze wat de familieleden overkwam rond 1915.

In begin van het boek komen veel verschillende personen voor en het duizelt me af en toe wel van de namen.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Het meisje met de Leica

Het meisje met de Leica

“De vrouw naast Robert Capa”

Ze was misschien wel de eerste vrouwelijke oorlogsfotograaf en ze was alleszins de eerste die tijdens het uitoefenen van haar job stierf. Gerda Taro dus, de vrouw die Robert Capa zijn naam gaf en over wie Helena Janeczek een gevierde roman schreef.

[Interview] “Ze zal altijd herinnerd worden als de vrouw naast Robert Capa,

Lees verder...

Tussen twee werelden

Tussen twee werelden

Liefdevol romandebuut over een vader en zijn pleegzoon

[Recensie] Wanneer de dochter van weduwnaar Leo opeens thuiskomt met een “tijdelijke, maximaal voor een jaartje” pleegzoon, wordt het leven van Leo op z’n kop gegooid. Maar stukken minder dan hij verwacht had. De pleegzoon, Martino, blijkt rustig, teruggetrokken en bijna altijd erg netjes en vriendelijk. Als Martino jaar in,

Lees verder...

Anna

Anna

Kinderen aan de macht

[Recensie] Niccolò Ammaniti is in ons land één van de bekendste en geliefdste Italiaanse schrijvers. Eerder las ik van hem Ik haal je op, ik neem je mee, wat ik een aardig boek vond, maar niet zo geweldig dat ik meteen meer van hem wilde lezen. Eigenlijk begreep ik zijn populariteit niet zo goed.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De buitenjongen

De buitenjongen

Opnieuw de bergen in

Paolo Cognetti’s De acht bergen was een van de beste romans van 2017. In het eerder geschreven maar nu pas gepubliceerde De buitenjongen neemt hij ons opnieuw mee de bergen in.

[Recensie] Wat ontvluchten we anders dan onszelf wanneer we ons huis verlaten, vraagt de naamloze verteller uit Paolo Cognetti’s De buitenjongen zich af.

Lees verder...

De begraafplaats van Praag

De begraafplaats van Praag

De schrijver als spion

[Recensie] De kaft van Umberto Eco’s nieuwste roman [2001/red.] doet enigszins aan een modale misdaadroman denken. Laat u echter niet misleiden, want De begraafplaats van Praag is wederom een magistrale roman van Eco die in elke zichzelf respecterende bibliotheek niet mag ontbreken.

Deze historische roman speelt zich af aan het einde van de negentiende eeuw.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Als op een winternacht een reiziger

Als op een winternacht een reiziger

Metaroman van Italo Calvino over de verhouding tussen schrijver en lezer

[Signalering] Aan het begin van Italo Calvino’s roman Als op een winternacht een reiziger begint de hoofdpersoon, Lezer genaamd, aan de roman Als op een winternacht een reiziger door Italo Calvino. Dat we het meteen maar weten: dit is een metaroman, een roman over de verhouding tussen lezer en schrijver.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De acht bergen

De acht bergen

Levenslessen in het hooggebergte

Op 23 april (Utrecht) en 30 april (Rotterdam) staat De acht bergen centraal bij DLVAlive. Gasten van de avond zijn de vertalers van de roman, Yond Boeke en Patty Krone. We praten deze avond over Italiaanse literatuur, over het prachtige boek van Paolo Cognetti, over vertalen en over vertalen in duo vorm.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Mijn gevangenissen

Mijn gevangenissen

Overleven met de Goddelijke komedie en de Bijbel

[Recensie] Bij het openslaan van het voor het eerst sinds 1911 weer in het Nederlands vertaalde Mijn gevangenissen van Silvio Pellico moest ik even aan Il senso van Lucino Visconti denken. De film speelt zich af in het door Oostenrijk bezette Venetië en ademt de sfeer van het verval van de negentiende-eeuwse aristocratie tegen de achtergrond van het opkomend Italiaanse nationalisme onder leiding van Giuseppe Garibaldi.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling: