Een schildpad was zijn schildje kwijt

Een schildpad was zijn schildje kwijt

Zichzelf kwijtgeraakt

[Recensie] Het is niet aan de orde wat is er gebeurd want het gaat om de vraag hoe hij het terug kan vinden. Schildpad is zijn schildje kwijt en is met zijn blote rug op zoek naar een wezenlijk onderdeel van zichzelf. “Hij dacht: Wat moet ik zonder schild? Ik ben zo veel te naakt! Ik ben mijn schild,

Lees verder...

Rotbeesten

Rotbeesten

Een ode aan de kriebelende krioelende beestjes

Van reuzenlangpootmug tot vlo. Journalist Gemma Venhuizen is dol op insecten en schreef een ode aan deze en andere ‘rotbeesten’ in haar eerste non-fictie kinderboek. De tekeningen van Tjarko van der Pol maken het geweldige boek af.

[Recensie] De herfst is in aantocht dus we zijn voorlopig weer even van de zoemende muggen,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Als tijd voorbij gaat

Als tijd voorbij gaat

Denken over de tijd met kinderen

[Recensie] Filosoferen met kinderen, dat is zo leerzaam. Niet alleen voor hen, maar ook jezelf. En leuk bovendien. De onbevangen manier waarop zij nog naar de wereld kunnen kijken, daarvan valt veel te leren. Dat werd me weer eens duidelijk toen ik het prachtig uitgevoerde prentenboek  Als tijd voorbij gaat in handen kreeg.

Lees verder...

Als tijd voorbijgaat

Als tijd voorbijgaat

Voor kinderen of ouders

[Recensie] De strak gestileerde voorkant van het prentenboek trekt meteen de aandacht. De titel hangt boven de illustraties, hemelsblauw in vriendelijk geronde letters. Op die illustraties liggen mensen schuin op verschillend gekleurde handdoeken, zo te zien op het strand, boeken lezend of onder een boek in slaap gevallen.

Als je het boek open slaat,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Eén eenhoorn, alsjeblieft

Eén eenhoorn, alsjeblieft

In de kleuren van de regenboog

[Recensie] Mark Janssen wordt overladen met lof voor zijn trilogie tekstloze prentenboeken waarvan ook de meest recente zeer positief (Eiland) werd besproken. Bijna tegelijkertijd komt bij een andere uitgeverij ook een prentenboek van Janssen uit: Eén eenhoorn alsjeblieft. Een ongelukkige timing omdat het nu bijna onmogelijk is om de boeken niet naast elkaar te leggen.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Onder mijn matras de erwt

Onder mijn matras de erwt

Een gebarsten kleipop met witte kool

[Recensie] De poppen. Ik dacht niet dat ik aan ze ging wennen. Ted van Lieshout schrijft er zelf over dat hij foto’s wilde van poppen die niet snoezig zijn. Dat is zeker gelukt, ze zijn eng en aanvankelijk onprettig om naar te kijken. Dat komt vooral door de knikkerogen waarmee ze doodsheid uitstralen.

Lees verder...

Zeb.

Zeb.

Twee plus twee is voortaan vijf

[Recensie] “Dit is het verhaal van onze klas,” staat er in de flaptekst. Het lijkt de introductie tot een gewoon en gezellig dertien-in-dozijn-schoolverhaal, maar niets is minder waar. In zijn nieuwe boek Zeb. beschrijft gelauwerd kinderboekenschrijver Gideon Samson een vervreemdende wereld.

De setting is alledaags: een klas, juf Cato,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Franciscus en de dieren

Franciscus en de dieren

Mierzoete teksten over de heilige van dierendag

[Recensie] Misschien is het geen unicum maar uitzonderlijk is het zeker: een prentenboek dat wordt opgedragen  aan de Paus. “Voor Paus Franciscus, omdat hij in het grotere Goed van de wereld gelooft”, meldt de Zuid-Afrikaanse illustrator Piet Grobler voorin Franciscus en de dieren. Het woord ‘Goed’ wordt consequent  met een hoofdletter geschreven en lijkt door Grobler als synoniem voor God te worden gebruikt,

Lees verder...

Het meisje en haar zeven paarden

Het meisje en haar zeven paarden

Prachtig Iraans album over gunnen en delen

[Recensie] Het meisje en haar zeven paarden komt voort uit een project waarbij Iraanse kinderen in moeilijke omstandigheden in contact worden gebracht met bijzondere boeken. Schrijver/illustrator Marit Törnqvist was hier nauw bij betrokken en begeleidde verschillende  Iraanse illustratoren bij het maken van prentenboeken. Twee jaar coaching leidde tot dit boek van Nooshin Safakhoo (38) die in Teheran schilderles geeft op een basisschool.

Lees verder...

Liebermann

Liebermann

Apostel van de lelijkheid

[Recensie] De Duitse schilder Max Liebermann (1847-1935) is ons land niet heel erg bekend. Ondanks dat veel van zijn schilderijen Nederlandse taferelen laten zien is weinig van zijn werk hier te zien. De zoon van een Joodse zakenman legde onder andere papegaaien in Artis, het strand in Scheveningen, een terras in Leiden en het Oudemannenhuis en Burgerweeshuis in Amsterdam op het doek vast.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling: