Titia: een onbezonnen reis naar het land van de vijand

Titia: een onbezonnen reis naar het land van de vijand

Zwart en wit in en na de oorlog

[Recensie] Ook Titia is in feite een non-fictieboek. Net als bij Bestemming Soerabaja  is de auteur van dit boek een familielid van de hoofdpersoon en heeft ze via verhalen, brieven en andere documenten een verhaal gereconstrueerd dat bijzonder en persoonlijk genoeg is om te boeien, maar dat tegelijkertijd een andere kijk geeft op de historische gebeurtenissen die we zo goed denken te kennen.

Lees verder...

Wanneer het water breekt

Wanneer het water breekt

Bootvluchtelingen uit Vietnam blikken terug

[Recensie] Bootvluchtelingen: mensen die alles op het spel zetten, zelfs hun leven en dat van hun kinderen, om elders een nieuw bestaan op te kunnen bouwen. Gedwongen door oorlogshandelingen, politieke omwentelingen of vervolging vanwege religie of geaardheid. Iedereen heeft daar wel een beeld bij: van wankele bootjes met verzwakte mensen tot een aangespoelde verdronken peuter.

Lees verder...

Tenzij de vader

Tenzij de vader

Een bekende vreemde vader

[Recensie] Een paar maanden geleden werd ik aan het denken gezet door Jannie [Trouwborst/red.]. Zij gaf namelijk aan dat ze in september de Maand van de Surinaamse literatuur wilde organiseren. De reden hiervoor citeerde ik al in deze blogpost. Maar welke Surinaamse schrijvers kende ik eigenlijk en hoeveel boeken heb ik van hen gelezen?

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De Seringenboom

De Seringenboom

Een broer uit duizenden – hilarische jeugdherinneringen

[Recensie] Toon Tellegen (1941), opgegroeid in het Zuid-Hollandse plaatsje Den Briel als zoon van de plaatselijke dokter, had een zes jaar oudere broer, Ben Tellegen. In De Seringenboom haalt Tellegen herinneringen aan hem op. De grote broer was een held voor de jonge Toon: de sterkste jongen ooit, de grootste eter ooit,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Indische koortsen

Indische koortsen

Het gras is nergens groener

[Recensie] Oost West, Thuis Best is de onuitgesproken teneur van vrijwel alle reisliteratuur. Het gras is niet groener achter de horizon, het is blauw of rood, het is eigenlijk geen gras. De bewoners van vreemde landen lijken op mensen, en soms krijg je het gevoel dat ze het ook zijn. Maar bij nadere bestudering rijst grote twijfel en hoe langer de reis,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

As in tas

As in tas

Drie en een halve kilo verleden tijd

[Recensie] Hugo Brandt Corstius liet zijn kinderen weten dat ze hem na zijn dood maar in een vuilniszak moesten stoppen en ergens dumpen…

Dat leek hen toen het er op aan kwam – hij overleed op 28 februari 2014, 78 jaar oud – toch wat te radicaal en gezien het beperkte volume van vuilniszakken ook moeilijk uitvoerbaar.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Stilte, ruimte en duisternis

Stilte, ruimte en duisternis

En dan, wat is natuur nog in dit land?

J.C. Bloem dichtte het al:

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

[Recensie] Kester Freriks moet zich in deze beschrijving herkent hebben.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Hanze. daar waar de reis naartoe gaat

Hanze. daar waar de reis naartoe gaat

Plaats maken voor de toekomst

[Recensie] Hanze. daar waar de reis naartoe gaat is het nieuwste boek van Hans Muiderman en is verschenen bij de jonge uitgeverij X-peditions. Het is een verzorgde uitgave met landkaarten aan de binnenzijde van de omslag. Voor zijn boeken onderneemt de auteur vele reizen die hij aflegt met zijn camper en op de fiets,

Lees verder...

Wieren

Wieren

De prachtige wereld van wieren

[Recensie] Sommige namen zijn al voldoende. Als Miek Zwamborn een boek maakt, dan weet je dat het iets moois wordt. Als dat boek wordt uitgegeven in de natuurkundereeks onder redactie van Judith Schalansky, dan kun je er alleen nog maar reikhalzend naar uitkijken. Ongeacht het onderwerp. Want eerlijk is eerlijk: er zijn dagen dat ik niet aan zeewier denk.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Oogzenuw

Oogzenuw

Het museum als schuilkelder

[Recensie] Ik beken: ik wantrouw verhalen over kunst. Ze gaan me iets te vaak over hoe fantastisch je het getroffen kunt hebben met je eigen goede smaak. Wat je dan vooral bewijst door anderen af te schilderen als grofbesnaard of, nog erger, als snobs – de Franse socioloog Pierre Bourdieu wijdde er zo’n veertig jaar geleden al een dikke studie aan.

Lees verder...