De duivel en het meisje

De duivel en het meisje

Bepalen of de mens van nature goed of slecht is

[Recensie] Een vreemdeling komt aan in Visos; een rustig, klein dorpje in de bergen. Op zich is dit niet zo vreemd, maar buiten het jachtseizoen komen er nooit vreemdelingen in het dorpje Viscos. De komst van de vreemdeling zet een reeks gebeurtenissen in gang. Hij brengt namelijk elf goudstaven met zich mee die hij allemaal verbergt.

Lees verder...

Voor wie in het donker op mij wacht

Voor wie in het donker op mij wacht

Verbeeldingskracht in een aftakelend brein

Sommige schrijvers lees je vanaf hun eerste roman, terwijl anderen pas in je aandachtsveld komen bij wat misschien hun laatste werk gaat zijn. António Lobo Antunes (1942) schreef een omvangrijk oeuvre bij elkaar waaraan in 2016 het, nu in het Nederlands vertaalde, Voor wie in het donker op mij wacht werd toegevoegd.

Lees verder...

Een algemene theorie van het vergeten

Een algemene theorie van het vergeten

De onafhankelijkheid van Angola

[Signalering] A general theory of oblivion van José Eduardo Agualusa is het eerste boek van een Angolese auteur dat ik ooit las. Een veilige keuze, min of meer, als je aanneemt dat de shortlist van de Man Booker Prize een kwaliteitsstempel is. Het onderwerp intrigeerde me ook direct: op de avond voor de onafhankelijkheid van Angola metselt een Portugese vrouw zich in in haar appartement in Luanda.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De heks van Portobello

De heks van Portobello

Godin of duivel?

[Blog] Om de boeken van Paulo Coelho te lezen, moet ik in een bepaalde bui zijn. Eigenlijk heb ik dat met alle genres wel maar ik merk dit het meeste bij de boeken van Coelho. Vorige maand kwam ik tijdens het scrollen De heks van Portobello tegen in Storytel. Ooit had ik daar zoveel zin in,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De man in duplo

De man in duplo

De dubbelganger van Tertuliano Máximo Afonso

[Recensie] Tertuliano Máximo Afonso’s leven is wat saai. Hij is niet helemaal tevreden met zijn werk, en al helemaal niet met zijn vriendin. Wanneer hij dan bij toeval een film kijkt waarbij een van de figuranten verbazingwekkend veel op hem lijkt, grijpt hij deze kans om zijn leven interessanter te maken met beide handen.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De humeuren van meneer Utac

De humeuren van meneer Utac

Romans uit het Portugees

Wie vertaalt nog uit het Portugees, als de studierichting in Utrecht straks verdwijnt? Ger Leppers bespreekt, nu het nog kan, twee heerlijke romans

[Recensie] Schrijver Heere Heeresma kwalificeerde Nederland ooit als “onze soms zo lage landen bij de zee”. Bedoelde hij daarmee dat hier weinig belang gehecht wordt aan niet onmiddellijk winstgevende zaken?

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Veronika besluit te sterven

Veronika besluit te sterven

Aanzet tot echt gaan leven

[Recensie] Een paar jaar geleden las ik al eens iets van Paulo Coelho, de Braziliaan die bekend staat om zijn boeken doorspekt met (spirituele) wijsheden. Sommigen krijgen er de kriebels van, anderen vinden het ontzettend inspirerend.

Veronika heeft een doorsnee leven in Ljubljana, de hoofdstad van Slovenië. Ik weet niet waarom Coelho voor deze stad heeft gekozen,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De spionnen

De spionnen

Mislukte maar literaire spionnen

[Recensie] Het verhaal over De spionnen van Luis Fernando Verissimo begint goed. In een grappige en heldere stijl maken we kennis met een verbitterde redacteur, die ervan houdt om zoveel mogelijk ingezonden manuscripten af te wijzen. Tot hij een bijzonder manuscript in handen krijgt. Wat volgt, is helaas minder bijzonder.

De eerste zin van De spionnen is alvast veelbelovend: “Ik heb letteren gestudeerd en zoek vergetelheid in de drank.”

Lees verder...

De passie volgens G.H.

De passie volgens G.H.

Lange, intense monoloog van een middelbare dame

[Recensie] Om vooruit te komen in het leven is moed nodig, daar is men het doorgaans wel over eens. Wie niet nat wil worden, leert nooit zwemmen. Maar ook lafheid kan verrijkend zijn, zo laat de dwarse Braziliaanse schrijfster Clarice Lispector weten aan het begin van haar roman De passie volgens G.H.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Vrouwen van as

Vrouwen van as

De magie van Afrika

[Recensie] De Mozambikaanse Mia Couto is een van de meest spraakmakende auteurs van Portugees-sprekend Afrika. In Vrouwen van As beschrijft hij de nadagen van een van de grootste koninkrijken van Afrika in geromantiseerde fictie.

In de opmerking vooraf zegt Couto: “Dit boek gaat over de laatste dagen van wat de Gazastaat heette,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld