Al mijn vaders

Al mijn vaders

Overleven in Dante

De eerste zin

“Misschien wilde je het niet.”

Recensie

Na een voordracht die Myra aan de universiteit van Boekarest houdt over het concept van de liefde bij Dante raakt ze in gesprek met een jonge Nederlandse jurist in opleiding Jan Wassink. Van Dante  heeft hij duidelijk minder verstand dan van de liefde en niet veel later trouwen ze dan ook.

Lees verder...

Icarië

Icarië

Mooie mix van feiten en fictie

Icarië. Het boek van Uwe Timm is niet vernoemd naar een Grieks eiland dat zo heet. Wel naar de fictieve communistische republiek die is vernoemd naar het boek Voyage en Icarie (uit 1840), geschreven door Étienne Cabet, de bedenker van de term communisme. Met een groepje getrouwen vertrok hij naar Texas om daar een commune op te richten waarin nauwelijks ruimte zou blijken te zijn voor een eigen identiteit.

Lees verder...

Het beste voor iedereen

Het beste voor iedereen

Hoe vrij is de wil

“Verbeelding is de mens gegeven voor wat hij niet is,
humor om hem te troosten voor wat hij wel is.”
Francis Bacon

[Recensie] Stella, dezelfde Stella als in De psychiater en het meisje – het debuut van Erik Rozing – is een zesentwintigjarige, intelligente vrouw met achttien jaar GGZ in haar rugzak.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Ontij

Ontij

De oude man en zijn zoons

[Recensie] Een boek met de zee als personage, hebben we dat niet al eens eerder gelezen? O ja, denk je als titel en vervolgens inhoud, stijl en niet geringe impact van dat boek je te binnen schiet, dat was met recht een klassieker. Nu we toch deze twee boeken in ons hoofd hebben,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Witte warmte

Witte warmte

Nanotechnologie, klimaatverandering, het grote geld en verslechterende familierelaties

[Recensie] Dimitri Casteleyn koos na een succesvolle carrière als televisiemaker voor een switch en richtte zich op het schrijversvak. Inmiddels zijn er verschillende werken verschenen, waarvan Witte Warmte zijn tweede roman is.

Victor Sluis leidt het perfecte leven; hij heeft een mooie vrouw en een prachtige dochter en is een gerenommeerd professor aan de Universiteit in Leuven.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Een algemene theorie van het vergeten

Een algemene theorie van het vergeten

De onafhankelijkheid van Angola

[Signalering] A general theory of oblivion van José Eduardo Agualusa is het eerste boek van een Angolese auteur dat ik ooit las. Een veilige keuze, min of meer, als je aanneemt dat de shortlist van de Man Booker Prize een kwaliteitsstempel is. Het onderwerp intrigeerde me ook direct: op de avond voor de onafhankelijkheid van Angola metselt een Portugese vrouw zich in in haar appartement in Luanda.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Tong

Tong

Culinaire roman over liefde en wraak

[Recensie] Tong van de Zuid-Koreaanse Jo Kyung-ran is een culinaire roman bij uitstek! De titel verwijst echter niet alleen naar vis, maar ook naar een lichaamsdeel, naar vlees (“Mocht de tong niet helemaal vers meer zijn of ietwat bedorven, dan wordt dit verborgen door nootmuskaat aan de saus toe te voegen”).

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Fair Play

Fair Play

Er zijn leemtes die je moet respecteren

Tove Jansson (1914-2001) was een veelzijdige Zweedstalige Finse kunstschilder en illustrator. Ze schreef hoofdzakelijk kinderboeken en stripverhalen. De omvangrijke kinderserie over de immens populaire Moomins, maakte haar bekend en samen met Lennart Hellsing en Astrid Lindgren kon ze zichzelf tot een van de groten rekenen op het gebied van Zweedstalige kinderliteratuur die de fantasie en de belevingswereld van het kind centraal stellen.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Ons leven in de bossen

Ons leven in de bossen

Teder spel met de helften

[Recensie] Een ‘dystopie’ noemen literatuurcritici de nieuwe roman van Marie Darrieussecq, een angstwekkend beeld van een mogelijk ‘grimmige’ toekomst. De vraag is of dat terecht is. Het klopt dat in deze roman, Ons leven in de bossen, de superrijken de wereldmacht hebben overgenomen en bezig zijn om alles en iedereen naar hun hand te zetten.

Lees verder...

De gesloten piano

De gesloten piano

“We gaan u verschonen, ma”

[Recensie] De rode draad door dit boek is het ziekbed en de wil tot euthanasie van oma. In de hoofdstukken die zich afspelen in 2013 en 2014 wordt dit beschreven vanuit de ik-vorm. Deze persoon is de kleindochter van oma, die Rozenbottel wordt genoemd.

De andere hoofdstukken vinden plaats in de jaren 1938,

Lees verder...