Dansen in het donker

Dansen in het donker

René Appel stelt de lezer niet teleur

[Recensie] René Appel (1945) heeft ruim dertig titels op zijn naam staan, merendeels misdaadromans waarvoor hij tweemaal de Gouden Uil ontving. Hij weet hoe je een verhaal moet schrijven en boeiend te houden en laat dat opnieuw zien in Dansen in het donker. Geen misdaadverhaal dit keer, maar een gezinsdrama.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Mijn jaar van rust en kalmte

Mijn jaar van rust en kalmte

Obscure roman van Ottessa Moshfegh

[Signalering] Haar leven lijkt perfect: ze is jong, dun, knap en net afgestudeerd aan Columbia. Ze heeft een heerlijk en simpel baantje en leeft van een erfenis. Toch zit zij niet lekker in haar vel. Wat er precies aan de hand is, kan ze niet verklaren. Oké, haar ouders zijn gestorven en ze heeft niet de beste (liefdes)relaties,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

De man in duplo

De man in duplo

De dubbelganger van Tertuliano Máximo Afonso

[Recensie] Tertuliano Máximo Afonso’s leven is wat saai. Hij is niet helemaal tevreden met zijn werk, en al helemaal niet met zijn vriendin. Wanneer hij dan bij toeval een film kijkt waarbij een van de figuranten verbazingwekkend veel op hem lijkt, grijpt hij deze kans om zijn leven interessanter te maken met beide handen.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Achter in de Molukken

Achter in de Molukken

Nogmaals de gordel van smaragd

[Recensie] Een boek van Johan Fabricius recenseren heeft eigenlijk geen andere functie dan het aankondigen van alwéér een titel van deze veteraan.

Wie Fabricius niet leest zal het vermoedelijk wel nooit meer doen en dat is toch jammer omdat hij een vakman is die er altijd wel weer in slaagt om een verhaal zó te vertellen dat je het achter elkaar uitleest. 

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Zweet

Zweet

Een tinnen-soldaten-roman

[Recensie] Een halfjaar of zo geleden [1973/red.] werden we opgeschrikt door het bericht dat Roel van Duyn gevraagd had om een paar weken als vrijwilliger ervaring op te mogen doen in het leger, om op grond daarvan het tweede deel van zijn romantrilogie Bloed, Zweet en Tranen te schrijven. Minister de Koster weigerde, maar de roman kwam er toch dank zij de informaties die Van Duyn van derden kreeg.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De dochter van Crusoe

De dochter van Crusoe

Leven in een boek

[Recensie] Jane Gardam is geen onbekende in ons land. Haar Een onberispelijke man uit 2017 werd Boek van de Maand bij De Wereld Draait Door en belandde op de bestsellerlijsten; twee van haar vorige romans wonnen belangrijke prijzen. Dat gaf wellicht uitgeverij Cossee de impuls om ook dit jongere werk uit 1985 voor de Nederlandse markt aan de vergetelheid te ontrukken.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Als een muildier dat roomijs naar de zon draag

Als een muildier dat roomijs naar de zon draag

Ontroerende roman over een vrouw die ouder wordt, maar zich niet oud voelt

Een boek met zo’n omslag en titel Als een muildier dat roomijs naar de zon draagt moet gewoon wel interesse wekken. Het boek van Sarah Ladipo Manyiko valt in ieder geval wel heel goed op.

[Recensie] Morayo da Silva is een 75-jarige Nigeriaanse vrouw die een gepensioneerd leven leidt in haar appartementje in San Francisco.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Een odyssee

Een odyssee

“Verwacht het onverwachte”*

Een onweerstaanbaar, tijdloos verhaal…

[Recensie] … zo zou ik de inleiding graag willen beginnen. Soms tref je een boek dat in alle opzichten weldadig aanvoelt, dit is zo’n boek. Zoals de titel al vertelt is dit een vader-zoonboek met als rode draad De Odyssee van Homerus. Of andersom, zo kun je hem ook lezen.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De stilte van Thé

De stilte van Thé

Iedereen wil weten wat zijn of haar afkomst is

[Recensie] In 1941 schrijft Thé voor het eerst een brief aan haar zus Magda, die is ingetreden in een klooster. Twee bladzijden later springt het verhaal naar een non in 1994, waarover Sophie Keller een reportage over maakt. Wat de band is tussen Sophie en Thé ontdek ik pas een heel stuk verderop in het boek.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Magda is overal

Magda is overal

Geraffineerd spel met identiteiten, met Rotterdam als middelpunt van de wereld

[Recensie] Op pagina 201 van Magda is overal, het romandebuut van de Rotterdamse wetenschapsjournalist Christian Jongeneel (1969, Sumatra) begint er een nieuwe roman. Zo lijkt het althans, want wat sfeer, stijl en inhoud betreft lijkt het gedeelte dat dan start totaal niet op de voorgaande 200 pagina’s.

Lees verder...