Don, Christel

Don, Christel

(1984) werk als freelance journalist. Ze studeerde psychologie, humanistiek en journalistiek en doet nu precies waar ze als jong meisje als over droomde: interviewen, onderzoeken, schrijven, reizen en ontmoeten. Publicaties van haar hand verschenen onder meer in NRC, Trouw, De Standaard en verschillende landelijke (vak)bladen. Ook werkte ze een aantal jaren als redacteur voor Radio 1, co-presenteerde ze een programma over klassieke muziek en maakte ze een korte documentaire De Tiende Telg over de familie achter kinderboekenuitgeverij Lemniscaat. Naast schrijven heeft ze een diepgewortelde liefde voor fotografie. Meer weten, kijk dan op christeldon.nl. Voor De Leesclub van Alles zal zij dan ook vooral schrijven over beklijvende fotoboeken.

3 Recensies

12-01-2017

Aeronautics in the Backyard

Doe-het-zelvers de lucht in Op verschillende plekken in China bouwen vindingrijke Chinezen hun eigen ultralight vliegtuigen, deltavliegers of helikopters. Gewoon in hun eigen garage, achtertuin of zelfs op het balkon. [Interview] Toen fotograaf Xiaoxiao Xu (1984) voor het eerst Chinese vliegtuigbouwers zag, raakte dat haar meteen. “Ik heb veel bewondering voor de Chinese mentaliteit,” vertelt ze. “Chinezen proberen er onder...


08-09-2016

(un)expected

Zelfdoding en het verdriet van zij die achterblijven [Interview] West-Vlaanderen kent de hoogste zelfmoordcijfers van Vlaanderen. Het West-Vlaamse gemiddelde ligt anderhalf keer zo hoog als het Europese cijfer en dubbel zo hoog als het Nederlandse. Fotograaf Peter Dekens die in de regio opgroeide, maakte het twee keer van dichtbij mee. In 2008 stapte zijn moeder uit het leven en vorig...


02-09-2016

Alfonsina - Wielrennen is mijn leven

ā€œEen wielerduivel met een rokjeā€ Alfonsina Strada is de enige vrouw die, tussen de mannen, de Giro dā€™Italia reed. Moet je een doorgewinterd wielerfanaat zijn om geĆÆntrigeerd te raken door haar levensverhaal? Absoluut niet! Haar verhaal kan een aanmoediging zijn voor een ieder die zijn droom wil najagen, maar dat steeds uitstelt. Tegelijkertijd is het een ode aan de mensen...