Geerlings, Dietske

Geerlings, Dietske

Dietske Geerlings (1971) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde in Utrecht. Sinds 1996 is ze docent Nederlands op een middelbare school in Zutphen, waar ze het lezen van literatuur tot belangrijk onderdeel van de lessen heeft gemaakt. Ze leest vooral Nederlandse literatuur, maar maakt ook regelmatig een uitstapje naar de wereldliteratuur of jeugdliteratuur. Naast docent is ze ook zelf auteur van literaire romans, verhalen en poëzie. Ze heeft een eigen website www.dietskegeerlings.nl.

12 Recensies

16-02-2021

Ik ben er niet

Een huis waarvan de constructie zichtbaar is  [Recensie] Ooit las ik een boek dat ik niet weg wilde leggen, terwijl de net geplante kruidenbloemen met hun lange dunne stelen in mijn tuin echt water nodig hadden. Ik stond van mezelf te kijken, toen ik met het dikke boek in mijn ene hand en de tuinslang in de andere door de...


26-01-2021

In mijn mand

‘Zolang het niets geen grenzen kent’ [Recensie] Laat ik vooropstellen, ik ken mijn plaats als lezer, in mijn mand. Wat ik ook aan moois ontdek in de bundel die ik in mijn handen heb, In mijn mand van Lieke Marsman, het zijn slechts mijn eigen gedachten die de schoonheid proberen te bevatten door haar van alle kanten te benaderen. Wat overeind blijft,...


22-01-2021

Je zult me vinden in elk woord dat ik schrijf

Ik verloor mezelf in het leven en betrad een boek zonder titel [Recensie] Is poëzie inderdaad zo eenvoudig dat ‘jij’ in elk woord dat ‘ik’ schrijft, deze ‘ik’ zal vinden? Misschien wel in de bundel Je zult me vinden in elk woord dat ik schrijf van Lamia Makaddam, vertaald door Abdelkader Benali. De lezer wordt in elk geval door de...


19-01-2021

Ik vond geen spoken in Achtmaal

Verbinding en respect in een wonderlijke ontmoeting “Het is onmogelijk jezelf in een dode geschiedenis in te schrijven. Ik wantrouw het mannelijke in mij & oktober nestelt zich in mijn borstkas. Ik werd aangeplant voor tijdelijke voeding in de bodem van De Oude Buisse Heide maar weet deze wortels niet bestand tegen exotisme.” [Recensie] Zo begint de stadsdichter van Rotterdam...


15-01-2021

Alle mensen zijn sterfelijk

Het spel met de tijd [Recensie] Middels een literair spel met de tijd onderzoekt Simone de Beauvoir de sterfelijkheid van de mens. De ambitieuze actrice Régine ontmoet de onsterfelijke Fosca en hoopt door haar relatie met hem ook onsterfelijk te worden. Een groot deel van Alle mensen zijn sterfelijk beslaat het lange leven van Fosca, waarbij de lezer ondertussen ook...


15-01-2021

Zie: liefde

Een offer, te groot voor mensenhanden [Recensie] Hoe krijgt een mens vat op verschrikkingen die zijn voorstellingsvermogen te boven gaan? Een bizarre en indrukwekkende poging is Zie: liefde van David Grossman. Als veertien jaar na de Tweede Wereldoorlog de opa van de negenjarige Momik, Ansjel Wassermann, van wie iedereen dacht dat hij door ‘het nazibeest’ was gedood, ineens bevend en...


12-01-2021

De bekeerlinge

In de ban van de droomvrouw [Recensie] Net als in zijn roman Oorlog en terpentijn reconstrueert Hertmans in zijn De bekeerlinge uit allerlei verschillende documenten het leven van een bestaande persoon. In deze roman is dat de voorname christelijke jonkvrouw Hamoutal uit de elfde eeuw, die haar leven riskeerde uit liefde voor een joodse jongen. Hertmans baseert zich op informatie over een pogrom en...


01-01-2021

In de schaduw van meisjes in bloei

Besloten in een handdruk Over de rijkdom van het handen schudden naar aanleiding van In de schaduw van meisjes in bloei van Marcel Proust  [Essay] Nu ons een vanzelfsprekende gewoonte in het sociale verkeer, namelijk het handen schudden, dringend wordt afgeraden, is het wellicht een mooi moment om even stil te staan bij de rijkdom van deze gewoonte. Marcel Proust...


29-12-2020

Immanuel en Ironie - Poëtische monologen over leven op gepaste afstand

Van welke Kant kunnen wij hulp verwachten? [Recensie] De bundel Immanuel en ironie; poëtische monologen over leven op gepaste afstand is ambitieus, want – zo zegt de auteur Sebastiaan Aghina in het naschrift – “de bundel wil in toon en vorm een nazaat zijn van de klassieke leerdichten van Hesiodus en Vergilius en de filosofische dialogen van Empedocles, Lucretius en...


18-12-2020

Geloof me niet als ik vertel over de oorlog

Wat zou ik dan geloven? [Recensie] Als je poëzie leest, bevind je je in een landschap waar alles mogelijk is binnen de letters, de woorden, de zinnen en witregels die je krijgt aangeboden. Nog meer dan bij het lezen van verhalen, zoek je je houvast bij tekens die complexe betekenissen en sferen oproepen, omdat ze lang niet altijd verwijzen naar...


08-12-2020

Berichten van het front

Vanuit het slagveld van woorden raakt het gemis de lezer [Recensie] Misschien kun je het leven van een moeder die haar kind heeft verloren inderdaad het beste vergelijken met oorlog. Zij balanceert op het randje van de afgrond en slingert heen en weer tussen het verlangen naar die peilloze diepte waarin haar kind is verdwenen en de wetenschap dat zij...


01-12-2020

Mijn lieve gunsteling

Doorgrond mij en ken mijn hart [Recensie] De nieuwe roman van Marieke Lucas Rijneveld, Mijn lieve gunsteling begint na de opdracht ‘voor jou’ met het motto: ‘Ken me dan maar, weet wie ik ben en doe maar.’ Dit komt uit de bewerking (en niet uit de vertaling zoals onterecht in de verantwoording staat) van psalm 139 van Anton Korteweg. In...