Geerlings, Dietske

Geerlings, Dietske

Dietske Geerlings (1971) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde in Utrecht. Sinds 1996 is ze docent Nederlands op een middelbare school in Zutphen, waar ze het lezen van literatuur tot belangrijk onderdeel van de lessen heeft gemaakt. Ze leest vooral Nederlandse literatuur, maar maakt ook regelmatig een uitstapje naar de wereldliteratuur of jeugdliteratuur. Naast docent is ze ook zelf auteur van literaire romans, verhalen en poëzie. Ze heeft een eigen website www.dietskegeerlings.nl.

34 Recensies

24-09-2021

Gedichten. Deel 1

“Leg je huilen aan de ketting en blijf binnen met mij“ [Recensie] De poëzie van de Israëlische dichter Yehuda Amichai is van een verbluffende eenvoud, en dat is bijzonder, want met zijn poëzie is volgens de vertalers Tsafrira Levy en Tamir Herzberg “het zwaartepunt van het collectieve bewustzijn in de gedichten van zijn voorgangers verschoven naar het persoonlijke, intieme, dagelijkse...


21-09-2021

Buiten zinnen/Losing our minds

‘Vervreemding in woord, beeld en toon’ [Recensie] De bundel Buiten zinnen vormt een bijzondere samenhang tussen foto’s, poëzie en muziek. Het begon met de fotograaf Eddy Verloes, die op een stormachtige dag op een Belgisch strand enkele uitgelaten chassidische Joodse jongens zag. De foto’s die hij van hen maakte, stuk voor stuk haast mystieke eilanden van schoonheid, vormden vervolgens de inspiratie voor...


07-09-2021

De tas

‘Tijm blaast de ether waarvan dromen zijn gemaakt door de ruimte’ [Recensie] Op de voorkant van de nieuwe roman van Désanne van Brederode, De tas, prijkt een welig vertakt bosje bloeiende tijm. Het verhaal begint met een tas: “Daar staat hij. Naast iets wat bedoeld is als bank, in de hal van het station. Een tas, naast een bank.” Een vergeten...


03-09-2021

Dat ongrijpbare iets

“Laat me vergeten hoe het is om te voelen” “Meer dan iets anders staat het verlangen naar oneerbiedigheid aan de wieg van mijn poëzie. De behoefte om elke autoriteit voor schut te zetten, taboes te doorbreken, het lichaam en zijn functies te vieren, in één adem door beweren dat je engelen hebt gezien en dat er geen god bestaat. Alleen...


31-08-2021

Vluchthaven

‘Op de vlucht naar wie wij zijn’ [Recensie] In Vluchthaven van Anne van den Dool reist de hoofdpersoon Hannah naar Indonesië, het geboorteland van haar stiefopa, om zijn as uit te strooien (“ik bedoel natuurlijk: waar hij verspreid wil worden; ik wil het woord uitstrooien niet gebruiken, te to the point, te visueel, te definitief”). Vanaf het moment dat ze de vluchthaven...


24-08-2021

Strepen aan de hemel

‘Het geweten dat zich uitstrekt’ [Recensie] Strepen aan de hemel van G.L. Durlacher is opnieuw uitgegeven samen met zijn andere oorlogsherinneringen. In het voorwoord refereert Arnon Grunberg aan een gesprek tussen Durlacher en literatuurwetenschapper S. Dresden over de ethische vraag wie er over een extreme werkelijkheid, zoals het kamp, mag schrijven en op wat voor manier. Durlacher vindt dat de...


24-08-2021

Cyriel

‘Een ongerieflijke grote boodschap’ [Recensie] Volgens de achterflap moet iedereen de roman Cyriel van Eline Trenson lezen: “Over hoe het is om oud te worden en in een verzorgingstehuis terecht te komen. Over het verlies van waardigheid en menselijkheid, betutteling, de vernedering.” Het motto van Nietzsche uit De vrolijke wetenschap waarin hij stelt dat weldoen een manier is om macht over anderen...


03-08-2021

Oud papier

“Er zijn namen die je lange tijd bijblijven, rustend en wachtend om tot leven gewekt te worden“ [Recensie] Als ik een antiquariaat in stap, zinkt mij vaak de moed in de schoenen: naast bekende boeken zie ik vooral nog veel meer boeken van auteurs van wie ik nooit iets heb gelezen, of erger nog, zelfs nooit heb gehoord. Meteen bekruipt...


03-08-2021

Ik dans me weer bijeen

“We zijn nog maar wat we zijn“ [Recensie] De dichteres Jo Govaerts was nog maar net vijftien toen ze in 1987 debuteerde met Hanne Ton. Daarna volgden in 1989, 1994 en 1998 nog drie bundels: De Twijfelaar, Waar zit je naar te kijken en Apenjaren. Vervolgens was het lange tijd stil en zojuist is er een verzamelbundel verschenen van deze vier bundels, aangevuld met recent...


30-07-2021

Mijn vrienden

Op zoek naar vriendschap “Ik ben op zoek naar een vriend. Ik denk dat ik die nooit zal vinden” [Recensie] Emmanuel Bove was 24 toen hij in 1924 zijn Mes amis schreef, waarmee hij naar eigen zeggen een nieuw genre had uitgevonden, namelijk de roman van de ‘verarmde eenzaamheid’. Nu is dit kleine meesterwerk vertaald door Katelijne De Vuyst en...


23-07-2021

Ulixes

“Naar binnen of niet naar binnen. Kloppen of niet kloppen” [Recensie] “Ulysses is een huis, als het eerste huis waarin ik heb gewoond, waarin ik ben opgegroeid en waarvan ik me elke kamer, elke kast, elke klok, elk schilderij, elke verjaardag, elke winter en elk onverwacht bezoek herinner,” zegt Toon Tellegen in het nawoord van Ulixes, de vertaling van Erik...


22-06-2021

Wat er werkelijk is

“Dat ben ik hier in ieder opzicht: voorlopig, tijdelijk” [Recensie] In de reeks wandelingen Terloops, die uitgeverij Van Oorschot uitgeeft, is Wat er werkelijk is van Nelleke Noordervliet van een bijzondere schoonheid. Dat komt niet alleen door de gedetailleerde beschrijvingen waarmee zij de lezer het prachtige Ierse landschap laat beleven, maar ook door haar filosofische bespiegelingen die zij, heel subtiel, door de...


18-06-2021

Hoe harder ik loop, hoe kleiner ik ben

Kopje onder in de spiegel, kopje onder in de tijd [Recensie] Het debuut van Kjersti Annesdatter Skomsvold is een klein verhaal met een groot thema. De bejaarde Matthea Martinsen gaat het liefst alle mensen uit de weg. Voordat zij haar huis uitgaat loert ze door het kleine gaatje in de deur om te zien of er iemand aankomt. Als de...


15-06-2021

De groef

‘En daarna kijk ik nergens meer naar’ [Recensie] Dat een wandeling door het Oosterpark in Amsterdam weliswaar de enige zekerheid op een dag kan zijn, maar dat het vervolgens onmogelijk is aan jezelf te ontkomen, laat Maartje Wortel zien in De groef, uit de reeks wandelingen Terloops van Uitgeverij Van Oorschot. Als de naald in een groef van een langspeelplaat,...


08-06-2021

Hop over de sofa

‘Raadsel, stil wit, met oneindige vormen ontvouwend bewustzijn’ Ter nagedachtenis aan Remco Ekkers [Recensie] Misschien is het tijd voor een nieuwe uitdrukking in de Nederlandse taal: ‘Hop over de sofa’. Dichters zijn ambassadeurs van de taal, en de titel die Remco Ekkers aan zijn nieuwe bundel heeft meegegeven, is een combinatie van luchtigheid, tragiek en trefzekerheid. In eerste instantie lijkt...


18-05-2021

Biografie van een vlieg

“Uit stront ben je geboren, en tot stront zul je wederkeren” [Recensie] Van de niet-aflatende stroom biografieën die de hedendaagse boekenwereld overspoelt, is Biografie van een vlieg van Jaap Robben en Paul Faassen wel een bijzonder sympathieke. Niet het leven van een bekende Nederlander staat centraal, maar – ter bemoediging van ons allen – een van de meest onaanzienlijke schepsels...


18-05-2021

Dit moet dus de werkelijkheid zijn

‘Maar op het dronken pad naar bed knerpt het vooral van de kiezels’ [Recensie] In de titel van Rob Schoutens nieuwe bundel, Dit moet dus de werkelijkheid zijn, klinkt teleurstelling door. Tegelijkertijd voel je de ironie, vooral door ‘dus’, want wat is nu de werkelijkheid? Alsof die zomaar in een woord te vangen is, en alsof er zo eenvoudig een...


13-04-2021

De nachtstemmer

“Registers open en zie daar“ [Recensie] In De nachtstemmer trekt Maarten ’t Hart meerdere registers open. Zo wordt de lezer niet alleen getrakteerd op een tragikomisch liefdesverhaal, maar ook op allerlei interessante weetjes over de kunst van het orgelstemmen, klassieke muziek, de bijbel en bijbelvertalingen. Het is een vermakelijk boek dat regelmatig een glimlach bij de lezer ontlokt, maar soms ook een...


06-04-2021

Confrontaties

‘Salomé Henriette Constance Atabong. Dat ben ik’ [Recensie] Het debuut van Simone Atangana Bekono, Confrontaties, begint met een confrontatie op het veldje dat de gymzaal van groep zeven of acht scheidt van het asielzoekerscentrum. Een paar jongens gooien muntjes naar een zwarte man achter het hek en roepen “Pak dan, pak dan”. Een meisje vraagt waarom ze dat doen. De...


06-04-2021

Orewoet

Als een lopend vuur [Recensie] De bijzondere titel van de roman Orewoet van Emy Koopman verwijst naar de dertiende-eeuwse mystica Hadewijch, die dit geheimzinnige woord gebruikte, in betekenis van ‘geestelijke gloed’, ‘vuur’, ‘extase’. In deze roman wordt het stukje bij beetje duidelijk wie zich precies in dit vuur bevindt en waarom. De ik-persoon is de zestienjarige zoon van de alleenstaande...


23-03-2021

Klifi

Schrijver, bekommer u om uw personages [Recensie] En zo schudt Adriaan van Dis, ambassadeur van de literatuur, Nederland wakker, met zijn nieuwe, haast pamfletachtige boek Klifi, over de schrijver Jácob Hemmelbahn, van Hongaarse oorsprong, gehecht aan het streepje op zijn naam – alter ego van Van Dis – die met zijn boek de noodklok wil luiden over de toestand van...


16-02-2021

Ik ben er niet

Een huis waarvan de constructie zichtbaar is  [Recensie] Ooit las ik een boek dat ik niet weg wilde leggen, terwijl de net geplante kruidenbloemen met hun lange dunne stelen in mijn tuin echt water nodig hadden. Ik stond van mezelf te kijken, toen ik met het dikke boek in mijn ene hand en de tuinslang in de andere door de...


26-01-2021

In mijn mand

‘Zolang het niets geen grenzen kent’ [Recensie] Laat ik vooropstellen, ik ken mijn plaats als lezer, in mijn mand. Wat ik ook aan moois ontdek in de bundel die ik in mijn handen heb, In mijn mand van Lieke Marsman, het zijn slechts mijn eigen gedachten die de schoonheid proberen te bevatten door haar van alle kanten te benaderen. Wat overeind blijft,...


22-01-2021

Je zult me vinden in elk woord dat ik schrijf

Ik verloor mezelf in het leven en betrad een boek zonder titel [Recensie] Is poëzie inderdaad zo eenvoudig dat ‘jij’ in elk woord dat ‘ik’ schrijft, deze ‘ik’ zal vinden? Misschien wel in de bundel Je zult me vinden in elk woord dat ik schrijf van Lamia Makaddam, vertaald door Abdelkader Benali. De lezer wordt in elk geval door de...


19-01-2021

Ik vond geen spoken in Achtmaal

Verbinding en respect in een wonderlijke ontmoeting “Het is onmogelijk jezelf in een dode geschiedenis in te schrijven. Ik wantrouw het mannelijke in mij & oktober nestelt zich in mijn borstkas. Ik werd aangeplant voor tijdelijke voeding in de bodem van De Oude Buisse Heide maar weet deze wortels niet bestand tegen exotisme.” [Recensie] Zo begint de stadsdichter van Rotterdam...


15-01-2021

Alle mensen zijn sterfelijk

Het spel met de tijd [Recensie] Middels een literair spel met de tijd onderzoekt Simone de Beauvoir de sterfelijkheid van de mens. De ambitieuze actrice Régine ontmoet de onsterfelijke Fosca en hoopt door haar relatie met hem ook onsterfelijk te worden. Een groot deel van Alle mensen zijn sterfelijk beslaat het lange leven van Fosca, waarbij de lezer ondertussen ook...


15-01-2021

Zie: liefde

Een offer, te groot voor mensenhanden [Recensie] Hoe krijgt een mens vat op verschrikkingen die zijn voorstellingsvermogen te boven gaan? Een bizarre en indrukwekkende poging is Zie: liefde van David Grossman. Als veertien jaar na de Tweede Wereldoorlog de opa van de negenjarige Momik, Ansjel Wassermann, van wie iedereen dacht dat hij door ‘het nazibeest’ was gedood, ineens bevend en...


12-01-2021

De bekeerlinge

In de ban van de droomvrouw [Recensie] Net als in zijn roman Oorlog en terpentijn reconstrueert Hertmans in zijn De bekeerlinge uit allerlei verschillende documenten het leven van een bestaande persoon. In deze roman is dat de voorname christelijke jonkvrouw Hamoutal uit de elfde eeuw, die haar leven riskeerde uit liefde voor een joodse jongen. Hertmans baseert zich op informatie over een pogrom en...


01-01-2021

In de schaduw van meisjes in bloei

Besloten in een handdruk Over de rijkdom van het handen schudden naar aanleiding van In de schaduw van meisjes in bloei van Marcel Proust  [Essay] Nu ons een vanzelfsprekende gewoonte in het sociale verkeer, namelijk het handen schudden, dringend wordt afgeraden, is het wellicht een mooi moment om even stil te staan bij de rijkdom van deze gewoonte. Marcel Proust...


29-12-2020

Immanuel en Ironie - Poëtische monologen over leven op gepaste afstand

Van welke Kant kunnen wij hulp verwachten? [Recensie] De bundel Immanuel en ironie; poëtische monologen over leven op gepaste afstand is ambitieus, want – zo zegt de auteur Sebastiaan Aghina in het naschrift – “de bundel wil in toon en vorm een nazaat zijn van de klassieke leerdichten van Hesiodus en Vergilius en de filosofische dialogen van Empedocles, Lucretius en...


18-12-2020

Geloof me niet als ik vertel over de oorlog

Wat zou ik dan geloven? [Recensie] Als je poëzie leest, bevind je je in een landschap waar alles mogelijk is binnen de letters, de woorden, de zinnen en witregels die je krijgt aangeboden. Nog meer dan bij het lezen van verhalen, zoek je je houvast bij tekens die complexe betekenissen en sferen oproepen, omdat ze lang niet altijd verwijzen naar...


08-12-2020

Berichten van het front

Vanuit het slagveld van woorden raakt het gemis de lezer [Recensie] Misschien kun je het leven van een moeder die haar kind heeft verloren inderdaad het beste vergelijken met oorlog. Zij balanceert op het randje van de afgrond en slingert heen en weer tussen het verlangen naar die peilloze diepte waarin haar kind is verdwenen en de wetenschap dat zij...


01-12-2020

Uit het leven van een hond

Ontwaken met een kloppend hart Over Proust en over Uit het leven van een hond van Sander Kollaard [Essay] Net was ik begonnen aan het lezen van Proust, A la recherche du temps perdu, in een prachtige vertaling van Thérèse Cornips en Anneke Brassinga, en was het besef tot mij doorgedrongen dat ik hier wel een lange tijd zoet mee...


01-12-2020

Mijn lieve gunsteling

Doorgrond mij en ken mijn hart [Recensie] De nieuwe roman van Marieke Lucas Rijneveld, Mijn lieve gunsteling begint na de opdracht ‘voor jou’ met het motto: ‘Ken me dan maar, weet wie ik ben en doe maar.’ Dit komt uit de bewerking (en niet uit de vertaling zoals onterecht in de verantwoording staat) van psalm 139 van Anton Korteweg. In...