Leppers, Ger

Leppers, Ger

Ger Leppers (1953) volgde colleges filosofie en psychologie aan de universiteit van Nancy II, en studeerde Franse, Portugese en Braziliaanse literatuur in Amsterdam.Hij was enkele jaren verbonden aan de toenmalige Vakgroep Frans van de Universiteit van Amsterdam, en werkte vervolgens bijna drie decennia als ambtenaar voor de Raad van de Europese Unie te Brussel. Sedert 2004 schrijft hij boekrecensies voor het dagblad Trouw, vooral over de Frans- en Portugeestalige literatuur. Daarnaast publiceerde hij essays in Nederlandse, Franse en Duitse literair-filosofische tijdschriften.

63 Recensies

16-10-2020

De jaren

Alles verandert en haar leven vertraagt [Recensie] Annie Ernaux, 80 jaar op de teller sinds begin vorige maand, is al sedert decennia een niet weg te denken stem in de Franse literatuur. Ze heeft een onmiskenbaar eigen, direct geluid en schrijft gestaag door aan een omvangrijk, ge√ęngageerd, autobiografisch oeuvre dat vanaf het begin voor een aanzienlijk deel in het Nederlands...


24-07-2020

Het meesterwerk

Een meesterlijke mislukking [Recensie] Als je het hebt over onsterfelijke schrijvers is de Fransman Emile Zola (1840-1902) doorgaans niet √©√©n van de allereersten aan wie je denkt. En dat is niet rechtvaardig, bedacht ik bij het lezen van de nieuwe vertaling van diens roman Het meesterwerk ‚Äď een boek dat gaat over de mislukte vervaardiging van een meesterwerk, maar dat...


19-06-2020

Mathilde

Een Française in Marokko “Ze stapten van de kar en liepen naar een onooglijk wit gebouwtje, met een dak dat niet meer was dan een stuk golfplaat. Het was geen huis, maar een reeks schamele kamers achter elkaar, die vochtig, klein bemeten en donker waren. Door het enige raam, dat heel hoog zat om ongedierte buiten te houden, viel een...


24-04-2020

De flard

Veteraan blikt terug op de aanslag op Charlie Hebdo [Recensie] Op 7 januari 2015 stierf mijn favoriete cartoonist, de Fransman Cabu, in het kantoor van het satirische weekblad Charlie Hebdo onder de kogels van de gebroeders Sa√Įd en Ch√©rif Kouachi, twee tot de radicale islam bekeerde jonge Parijzenaars die aanstoot hadden genomen aan de herpublicatie van de Deense Mohammed-cartoons in...


03-04-2020

De hyena, niet de hond

Herkenbaar en eigenzinnig [Recensie] Twee soorten schrijvers herken je al bij de eerste zin die je leest: de zeer goede, met een onmiskenbare eigen thematiek en visie, en die daarbij ook nog aan enkele woorden genoeg hebben, en anderzijds de zeer slechte, die veel woorden nodig hebben om uiteindelijk toch maar bijzonder weinig te berde te brengen. De in 1933...


27-03-2020

De welwillenden

Hoe het nazi-gedachtegoed terecht kwam in het managementdenken [Essayl] Er worden heel wat boeken verfilmd, maar dat een recente roman tot een opera wordt bewerkt, is veel zeldzamer. Eén van de weinige schrijvers die dat  overkwam is de Frans-Amerikaan Jonathan Littell. Afgelopen voorjaar beleefde in Antwerpen de opera Les Bienveillantes van de Catalaanse componist Hector Parra een triomfale wereldpremière, in...


28-02-2020

Een wereld binnen handbereik

Hoe te leven als jeugddromen hun glans verliezen [Recensie] Is het organiseren van een re√ľnie wel altijd een goed idee? Paula Karst, de hoofdpersoon uit de nieuwe roman van Maylis de Kerangal, kent de Schotse Kate – die het geld voor de cursus heeft verdiend als uitsmijter in een club in Glasgow – en de Belg Jonas Roetjens nog uit...


24-01-2020

De voyeur

Reconstructie van een schimmig bestaan [Recensie] Het was meteen raak toen de Franse journalist Christophe Boltanski (1962) zich voor het eerst aan een roman waagde. Zijn debuut De schuilplaats, over zijn joodse familieleden en het Parijse herenhuis dat zij tientallen jaren bewoonden, werd in 2015 bekroond met de gezaghebbende Prix Fémina, die al sinds 1904 jaarlijks wordt toegekend door een...


29-11-2019

De uitzichtlozen

Vlijmscherpe maatschappelijke analyse, zonder bitterheid [Recensie] Eén van de moeilijkste dingen bij het schrijven van een verhaal met veel personages, zo vertelde mij ooit een Portugese auteur van wie ik wat verhalen vertaalde, is om die personen op een plausibele manier te laten bewegen. Ervoor te zorgen dat ze elkaar op een vanzelfsprekende manier ontmoeten, elkaar om geloofwaardige redenen achterlaten...


15-11-2019

De brieven aan uitgeverij De Lantaarn

Brievenboeken van August Willemsen [Recensie/persoonlijke herinneringen] In november 2007 overleed August Willemsen, de eerste vertaler die, tientallen jaren lang, de Portugese en Braziliaanse literatuur bij een groot publiek bekend maakte. Daarnaast genoot hij faam als schrijver van kritieken, essays, dagboeken, maar vooral brieven. Fijn dus dat de kleine Leidse uitgeverij Fragment, zij het in een bescheiden oplage, vorig jaar twee...


01-11-2019

Meer dan een broer

Roman van allure belicht onbekende kant van WOI [Recensie] Ruim honderd jaar geleden eindigde de Eerste Wereldoorlog, het meest moorddadige conflict dat Frankrijk ooit kende. Honderdduizenden sneuvelden op wat ‚Äėhet veld van eer‚Äô heette. Honderdduizenden anderen raakten gruwelijk verminkt. Wie door Frankrijk reist ziet tot in het kleinste gehucht nog de monumenten voor de toen gevallenen, altijd voorzien van een...


06-09-2019

Een oude geschiedenis

Even raadselachtige als gruwelijke nieuwe roman van Jonathan Littell Menigeen vroeg het zich af: zou Jonathan Littell in staat zijn een opvolger te vervaardigen voor zijn verpletterende totaalroman De Welwillenden?   We kennen nu het antwoord: ja, dat kon hij. Maar waarover zou zo’n roman kunnen gaan? Recensie: De Welwillenden had als hoofdpersoon een gecultiveerde homoseksuele nazi, Max Aue, die na...


26-07-2019

Waar die andere God woont

Jos√© Rentes de Carvalho [Artikel] Negenentachtig jaar oud werd de Portugese schrijver Jos√© Rentes de Carvalho onlangs. Hij kan terugzien op een bewogen leven en een zeldzaam gevarieerde schrijverscarri√®re. In de provincie Tras-os-Montes, waar hij een deel van zijn jeugd doorbracht, leefde men indertijd nog zoals in de Middeleeuwen. ‚ÄúNiets dan rotsen,‚ÄĚ schreef Rentes in 1975, ‚Äúonvruchtbaar land, hier en...


19-07-2019

Fado Alexandrino

Fraai, meerstemmig muziekstuk met schrille uithalen [Blog] Het winnen van de Nobelprijs voor de literatuur, verklaarde de Peruaanse schrijver Mario Vargas Llosa een paar jaar geleden in een interview, was natuurlijk leuk en aardig, maar het verbleekte wat hem betreft bij de eer om zijn werk uitgegeven te zien in de prestigieuze Bibliothèque de la  Pléiade van de Parijse uitgeverij...