Vrijdag, 2 augustus, 2019

Geschreven door: Vuillard, Eric
Artikel door: Eikema, Agnes

14 juli

Kroniek van een onvermijdelijke revolutie

Éric Vuillard is een bekend schrijver en filmmaker. Hij won in zijn carrière verschillende prijzen, onder meer de Ignatius J. Reillyprijs, de Franz Hesselprijs, de Valery Larbaudprijs. 14 juli, zijn nieuwste boek won onlangs de Prix Goncourt.

[Recensie] In 14 juli staat uiteraard De Franse Revolutie centraal. In het boeken lezen we over de periode voorafgaand aan de revolutie, want het siddert al lange tijd in Parijs en omstreken. Het volk heeft honger, er is grote armoede. De kloof tussen arm en rijk wordt steeds groter en de arbeiders staan machteloos.
Het koningshuis smijt echter met geld. De bezuinigingen die ze zichzelf opleggen zijn lachwekkend, ze blijven maar geld over de balk smijten. Geld dat ze niet hebben, geld dat het volk zo hard nodig heeft om de honger te stillen. Het contrast is enorm. Het gevoel van onrechtvaardigheid overheerst.

De spanningen lopen begrijpelijkerwijze op. De mensen zijn woedend, het hele volk gaat in protest. De bakkers, kroegbazen, verkopers, molenaars en timmermannen gaan de straat op. Er zijn plunderingen, er is gevaar op straat. Het is genoeg geweest! Met de bestorming van de Bastille is de revolutie begonnen: het volk gaat de strijd aan, werpt vervolgens de monarchie omver en de eerste stap naar een republiek is gezet.

Volksrevolutie

Technisch Weekblad

Eric Vuillard geeft de lezer een chronologisch, waarheidsgetrouw beeld van de revolutie. Ondanks dat het vrij strak is qua opbouw moest ik enorm wennen aan zijn schrijfstijl. De lange zinnen, de lange opsommingen (van namen, beroepen en personages) dwingen de lezer een laag leestempo af. Het verhaal daarentegen is uitermate interessant en door de vele opsommingen maakt Vuillard duidelijk dat de revolutie er een van het volk was en niet van een bepaalde groep. De revolutie was een gebeurtenis die door het volk werd gedragen.

Vermoedelijk om die reden heeft Vuillard zo veel bijpersonages in zijn verhaal terug laten komen. Doordat er geen gebruik gemaakt wordt van een aantal hoofdpersonen kan de lezer geen binding krijgen met een personage. Wat rest is een realistisch beeld (waar veel onderzoek aan vooraf is gegaan) van een bepalende gebeurtenis in het verleden. Voor mensen die geïnteresseerd zijn in cultuur en geschiedenis is 14 juli zeker een aanrader.

Eerder verschenen op Boekenz