Zaterdag, 24 november, 2018

Geschreven door: Lowery, Mark
Artikel door: Friso, Jaap

Charlie en ik

Treinreis naar een fijne herinnering

[Recensie] Martin heeft zo’n broertje om wie het gezin draait vanwege zijn beperkingen. Al meteen na de geboorte waarschuwden zijn ouders dat hij goed op hem moet gaan passen. Dat heeft Martin gedaan: hij hielp hem zijn veters te strikken en bleef bij hem tijdens ‘de miljoen’ doktersafspraken en controles in het ziekenhuis. Charlie heeft een zwak hart en astmatische aanvallen waarbij het regelmatig kantje boord is. Tegelijkertijd is hij de komediant met zijn onvoorspelbare grappen en briljante, geestige opmerkingen. Kortom: iedereen houdt van Charlie.

Charlie en ik is het eerste boek van de Britse schrijver Mark Lowery dat in het Nederlands is vertaald. Hij bekwaamde zich in zijn vorige drie boeken (Socks are not enough, Pants are everything en The jam doughnut that ruined my life) in slapstick maar slaat nu een serieuzere toon aan.  Zonder de hilarische inslag uit het oog te verliezen, die vooral in de strapatsen en opmerkingen van Charlie zit.

Martin neemt zijn broertje op een treinreis mee terug naar de vakantiebestemming waar ze ooit een dolfijn zagen, van wie Charlie volledig van in de ban raakte. Hun ouders, met wie het wat minder goed lijkt te gaan,  zijn niet op de hoogte van de trip. Charlie weet niet waar ze naar toe gaan en zit vooral op het toilet of onder de bank omdat er niet genoeg geld is voor twee kaartjes. Het wordt een tocht vol tegenslag en avontuur. De broers raken elkaar even kwijt en Martin wordt op sleeptouw genomen door een meisje dat veel in hem herkent.

De vragen rond deze wat vage onderneming worden geleidelijk ingevuld en hebben veel te maken met de bijzondere dolfijnvakantie. Het levert verrassingen waarover hier niks kan worden prijs gegeven zonder het leesplezier te bederven. Voor de lezers die het niet zien aankomen, zullen de ontwikkelingen als een bom kunnen inslaan.  Als alle puzzelstukjes in elkaar vallen, resteert het gevoel dat de reis er naar toe boeiender was dan de bestemming. De afronding is wel erg zoet en doet denken aan de afloop van een tranentrekkende feelgood-film.

Nederlandse Natuurkundige Vereniging

De bijzondere vorm en geestige passages geven genoeg aanleiding Charlie en ik te gaan lezen. Lowery pakt je in met zijn innemende personages waarbij Charlie uiteraard de kroon spant en de gedichten van Martin een bijzondere rol spelen Maar de thema’s (vriendschap, (broeder)liefde, acceptatie, rouw) worden in deze vlot geschreven jeugdroman teveel als sjablonen ingevuld, waardoor de emoties niet echt beklijven.

Eerder verschenen op Jaapleest