Zaterdag, 31 oktober, 2020

Geschreven door: Loren, Sophia
Artikel door: Reinders, Eva

Con Amore

Een opnieuw uitgegeven klassieker

[Recensie] Wie van kookboeken houdt en haar klassiekers kent, weet dat een originele uitgave van In cucina con amore van de Italiaanse actrice Sophia Loren uit 1971 voor grof geld van de hand gaat. Ook de oorspronkelijke Nederlandse uitgave van Koken con amore is een verzamelobject. Gelukkig hoef je naar de moderne versie sinds een aantal jaren niet lang te zoeken. In 2013 bracht de Italiaanse uitgever het boek opnieuw uit, waarna Luitingh-Sijthoff het weer op de markt bracht in Nederland en Vlaanderen. Onlangs is er een nieuwe, gebonden editie verschenen. Niet eerder bespraken we deze vintage must have op Kookboekennwz: hoog tijd dus!

Natuurlijk is het huidige Koken con amore gemoderniseerd en in die zin niet meer volledig origineel. De vormgeving is opgeleukt, want ‘kleurrijker en vrolijker, zoals mijn stad Napels’. De foto’s zijn misschien iets minder aanwezig, maar niet minder geweldig. La Loren straalt power en glamour uit, of ze nou pizzadeeg staat uit te rollen of poseert bij een Parmezaanse kaas. De nu 84-jarige actrice kondigde onlangs aan dat ze na tien jaar weer in een film gaat spelen. En waarom ook niet? Deze vrouw, die naar eigen zeggen oud geboren werd, laat zich niet weerhouden door zoiets als fysieke leeftijd.

De 200 klassieke Italiaanse recepten zijn degelijk en zoals de Italiaanse mama’s ze in de jaren zeventig en ver daarvoor al maakten. Het mooie is: ook nu nog is er weinig veranderd aan de traditionele recepturen voor bijvoorbeeld Vitello tonnato of Parmigiana. Die gerechten doorstaan de tand des tijds uitstekend. De verhalen van Sophia zijn charmant. Ze geven zowel een beeld van haar wereld met kokkin en bedienend personeel als de eetgewoontes in de jaren zeventig. Roken aan tafel was bijvoorbeeld heel gewoon, hoewel Sophie dat uitermate storend vindt. Het ‘stompt de smaakpapillen af’ en het allervervelendste is ‘dat vrouwen vaak als eerste een sigaret opsteken’, waarna de mannen natuurlijk volgen.

Soms doen die uitlatingen gedateerd aan, maar Sophia was best vooruitstrevend in haar denkbeelden. Ze moedigt een lossere sfeer aan tafel aan en juicht ‘culinaire therapie’ voor stellen toe: laat vooral de man ook eens koken. In het voorwoord bij de nieuwe editie zegt ze daarover: “Italiaanse vrouwen zijn inmiddels volledig geëmancipeerd en mannen en vrouwen zijn, ook in de keuken, bijna helemaal gelijk.” Ze heeft de oorspronkelijke teksten met opzet zo gelaten, omdat ze haar dierbaar zijn en de herinneringen intact wil laten. Alleen zo kun je het authentieke Italië beleven en proeven, zegt ze. Niet voor niets dus dat dit boek voelt als een reis door de tijd. Neemt niet weg dat de Italiaanse keuken, net als deze iconische filmster, leeftijdloos lijkt en je ook vandaag de dag nog vaak zal inspireren.

Bazarow

Eerder verschenen op Kookboekennieuws.nl