Zaterdag, 30 oktober, 2021

Geschreven door: Kester, Boris
Recensie door: Veen, Evert van der

De lange weg naar Cullaville

Filmische avonturen

[Recensie] Boris Kester is één van de 200 mensen ter wereld die alle landen van onze aarde heeft bezocht. Volgens een reissite is hij de hoogst genoteerde Nederlander van deze groep. In het dagelijks leven – voor zover hij dat nog heeft naast al zijn reizen, zou je je kunnen afvragen – is hij programmeur en politicoloog. Daarnaast doet hij ook nog aan sport. De conditie die hij daar opdoet, komt hij bij zijn vaak moeilijke en uitputtende reizen goed van pas. Het reizen is hem met de spreekwoordelijke paplepel ingegeven: als baby van vijf maanden werd Boris al door zijn ouders meegenomen.

Dit boek De lange weg naar Cullaville bevat impressies van reizen die Boris heeft gemaakt naar ‘moeilijke en gevaarlijke’ landen. Hij beschrijft de sfeer tijdens de reis, natuur, cultuur en mensen die hij tegenkomt maar ook ervaringen met onbetrouwbaar douanepersoneel en andere kenmerkende voorvallen. De hoofdstukken hebben vaak opvallende titels die nieuwsgierig maken naar wat er komt.

Het reizen naar dergelijke landen is vermoeiend en niet zonder risicio, dat blijkt wel uit het feit dat hij in Iran gevangen wordt genomen op een militaire basis.  Bedreigende situaties zijn er ook in andere landen waar hij behoorlijk wordt geïntimideerd. Dergelijke verhalen zouden in een jongensboek niet misstaan.

Op Cuba heeft hij allerlei negatieve ervaringen omdat de mensen misbruik van hem maken, zo wordt hij opgelicht door een taxichauffeur. Ook in andere landen wordt hij als rijke westerling beschouwd van wie lokale mensen graag profiteren waaronder ook politieagenten.

Archeologie Magazine

Bijzonder is zijn verhaal van Turkmenistan waar hij op een bruiloft verzeild raakt. Reizen naar landen die niet uitmunten in veiligheid en betrouwbaarheid is ronduit avontuurlijk, zeker wanneer je niet in een reisgezelschap bent. Hilarisch is de worsteling met een medewerker van een vliegmaatschappij op Hiribati omdat zijn vlucht op het laatste moment geannuleerd is. Al deze reizen van Boris zijn niet met reizen over wegen in meer ontwikkelde landen te vergelijken. De reis met bus en motorfiets door het oerwoud van Kameroen is echt avontuurlijk en de beschrijving ervan is buitengewoon kleurrijk.

Bijzonder positief zijn de ervaringen van Boris op Papoea Nieuw-Guinea: ‘… geweldige mensen. Zo puur en oorspronkelijk als ik zelden heb meegemaakt’. De sterke band met de mensen daar emotioneert hem.

De lange weg naar Cullaville is een kleurrijk boek van een gedreven reiziger!

Voor het eerst gepubliceerd op De Leesclub van Alles