Zaterdag, 7 juli, 2018

Geschreven door: Westera, Lenneke
Artikel door: Friso, Jaap

De muizen

Alles heeft betekenis

[Recensie] De muizen van Lenneke Wester lijkt een variant op boeken over imaginaire vrienden. In dit geval zijn het 160 muizen die in gevarieerde samenstelling en op onverwachte momenten in het leven van Fien verschijnen. De eerste ontmoeting vindt plaats bij het buiten zetten van de kliko en geeft haar direct een gevoel van rust. De muizen komen vaker langs en geven het meisje woorden mee die op enig moment een betekenis krijgen. Fien wordt zelfverzekerder en opgewekter van haar nieuwe vrienden, die verder door niemand worden opgemerkt.

Ze deelt het geheim alleen met meester Wieb, met wie ze op wonderbaarlijke wijze in Peru belandt. Wat de muizen uiteraard al min of meer hadden voorspeld. Samen met haar leerkracht beleeft ze een avontuur bij een inheemse Indianenstam. Tijdens een nachtelijk feest raken ze elkaar kwijt en de zoektocht levert nieuwe inzichten op. De zelfverzekerde Wieb krijgt de indianennaam ‘Kleine Muis’. Hij is nieuwsgierig en zit tussen angst en vertrouwen. Fien is ‘Stoere Eland’, ze vangt van alles op met haar antennes en luistert naar zichzelf.  Daar komen wijsheden bij kijken als “Ik ben een andere jij. Jij bent een andere ik” en de wetenschap dat alles, echt alles,  betekenis heeft.  

Het is een zoeken naar de betekenis van dit romandebuut van Lenneke Westera, die alweer vrij lang geleden  het voorleesboek Schaap en geit en het prentenboek Vergeten schreef. Er lijkt een spirituele en filosofische geest door het boek te waaien, maar die komt nauwelijks over door de behoorlijk drammerige en opgelegde indianenwijsheden. Fien blijkt uiteindelijk het sterke karakter, ze vertrouwt op zichzelf en haar intuïtie. Misschien is dat wat Westera de lezers mee wil geven?

Het verhaal kenmerkt verder zich door een aantal merkwaardige sprongen en wendingen die balanceren op het randje van ongeloofwaardigheid.  De ouders van Fien stemmen bijvoorbeeld binnen een uur toe dat ze vanuit Amerika met haar meester doorreist naar Latijns Amerika, zonder duidelijk plan.  Westera heeft een wat afstandelijke stijl waardoor de personages niet echt tot leven komen. Vrijwel alles wordt  letterlijk en chronologisch beschreven en niet onbelangrijk: het ontbreek aan humor.  De muizen zelf: die spelen een weinig consistente rol in het verhaal, behalve in de grappige tekeningetjes, maar lijken het onbewuste van Fien te vertegenwoordigen. De lezer blijft vooral met vragen achter en dat is misschien ook wel de bedoeling. Maar dan moet je wel nieuwsgierig worden gemaakt naar de antwoorden.

Hereditas Nexus

Eerder verschenen op Jaapleest