Zaterdag, 29 februari, 2020

Geschreven door: Child, Lincoln
Artikel door: Vrede, Anneke van de

De vloek

Stiekem ga je toch geloven in het bovennatuurlijke

[Recensie] Denk aan honderden kilometers dampend drijfzand en drabbig water, gevuld met rottende plantenresten, dode bomen en enge beesten. Voeg hierbij de niet aflatende stank, de hitte en de herrie van de ontelbare insecten, en de nachtmerrieachtige setting van De Vloek is compleet. 

Het verhaal speelt zich af in de Sudd, een uitgestrekt moerasgebied in de Nijl. In deze onherbergzame omgeving heeft archeoloog Porter Stone een expeditie opgezet om het graf van Narmer te vinden, de eerste farao van Egypte. Hij is dit graf op het spoor gekomen door de aantekeningen van een andere archeoloog, Flinders Petrie. Zowel de Sudd als Flinders Petrie bestaan echt, de rest van de karakters is fictief. Deze mix van feiten en fictie geeft De Vloek een realistisch tintje.

Race tegen de klok

Porter Stone is ervan overtuigd dat Narmer zich in deze ontoegankelijke uithoek heeft laten begraven omdat hij een groot geheim mee het graf ingenomen heeft. Stone is echter vastbesloten dit geheim te ontsluieren en daarmee de kroon op zijn carriĆØre te zetten.

Dit moet snel gebeuren, omdat de regering bezig is een dam te bouwen in de Nijl. Als deze dam af is, zal het onderzoeksgebied onder water lopen wordt het graf van Narmer onbereikbaar. 

Wandelmagazine

Om zijn missie uit te kunnen voeren, heeft Porter Stone een aantal deskundigen om zich heen verzameld: archeologen, egyptologen, artsen, en professor Jeremy Logan, een enigmatoloog, deskundig op het gebied van historische raadsels. Hij is erbij gehaald omdat het graf van Narmer waarschijnlijk met een vloek is beschermd.

Tijdens de expeditie gebeuren er onverklaarbare ongelukken: kortsluiting, brand, diefstal. Er zijn vreemde verschijningen die mensen in verwarring brengen. Hoe verder de zoektocht naar het graf van Narmer vordert, hoe erger het wordt.Ā Dit zorgt voor een onheilspellende sfeer van naderend onheil. Als lezer ga je je afvragen of er misschien echt een oude vloek is die voor ellende zorgt, of dat er banalere redenen voor zijn. Hedendaagse hebzucht bijvoorbeeld of ordinaire kinnesinne.

Dood, leven en onsterfelijkheid

De Egyptische oudheid en het heden worden in De Vloek met elkaar verbonden door een universeel ontzag voor de dood, het leven en verder leven na de dood. Farao Narmer was obsessief bezig met (zijn eigen) onsterfelijkheid; expeditie-arts Ethan Rush bestiert een kliniek waar hij mensen onderzoekt die klinisch dood geweest zijn. Saillant detail is dat zowel farao Narmer als dokter Rush door de hand van hun vrouw aan hun einde komen.   

Door de mix van feiten en fictie krijg je de neiging het verhaal te willen geloven. Dat maakt het extra spannend: het zou zo maar waar kunnen zijn dat er ergens een eeuwenoud graf is met een onvoorstelbaar geheim. Voeg daarbij de functionele en onderkoelde schrijfstijl van Lincoln Child, die zuigt de lezer het verhaal in en versterkt het realistische karakter van het boek . Heel knap dat hij een verhaal met zweverige elementen, zoals oude vloeken, zo echt laat aanvoelen.

Voor het eerst gepubliceerd op De Leesclub van Alles