Zaterdag, 2 juni, 2018

Geschreven door: Ansems, G
Artikel door: Klein Haneveld, Johan

Dikke Tot - slaven van het giechelbos

Sympathiek, fantasievol YA-boek

[Recensie] Disclaimer: Dit boek is uitgegeven door uitgeverij Macc, waar ook mijn serie De KrakenvorstĀ verschijnt. Ik ken de auteur persoonlijk doordat we elkaar hebben ontmoet bij de uitgeverij en achter de kraam op festivals enzovoorts. Dit boek heb ik van de uitgever ontvangen om de boeken van de andere schrijvers beter te leren kennen.

Ik wilde in het begin een nog wat hogere beoordeling geven, maar er vielen me tijdens het lezen toch wat puntjes op die het gemiddelde wat naar beneden haalden.
Maar laat me eerst de positieve aspecten bespreken van dit sympathieke, fantasievolle kinderboek (ook geschikt voor volwassenen met een jeugdige verbeelding). Dit is een prachtig voorbeeld van een klassieke kinderboek vol verbeelding. Hier vind je een volk van kniesoren (jawel: levensgrote oren met armen en voeten), een pratende vogel met een hoedje, een koning die regeert vanuit een draaimolen, een wetenschapper die woont en werk in een enorme fluitketel en een muis, zo groot als een mens, die een schilderij van zichzelf laat maken in generaalstenue. En dan heb ik het nog niet gehad over de tragische reden waarom de bomen van het giechelbos ’s nachts plat op de grond liggen …
De toon is echter niet alleen komisch, maar er zit ook zeker spanning in en er vallen zelfs doden. De sfeer doet me denken aan de boeken van Paulus de Boskabouter (Zoals De Boebomen – die ik als kind best wel eng vond!). Maar nog meer aan de boeken van Marten Toonder. Ook hier namelijk briljante namen, zoals Geinkwezels en een Stiltoner. Ze kloppen gewoon. Of de manier waarop professor Giller zich uitdrukt. “Uwer naam is nog komischer dan uwer uiterlijk vertoon. Waarde Tot, sta mij toe dat ik u beblaas, opdat de kou zal heengaan en het nat vervliegt.” Hier laat de auteur zijn taalgevoel goed zien. Ook elders is het boek goed geschreven. Er zitten een paar ingewikkelde woorden in (en nog wat storender voor mij: Engelse termen), maar volgens mij moet de betekenis ervan voor jonge lezers uit de context af te leiden zijn en het is sowieso een erg goed boek om (met stemmetjes) voor te lezen, lijkt me. Van de auteur heb ik begrepen dat er ooit sprake van was dat dit boek tot TV-serie verwerkt zou worden en dat lijkt me niet meer dan logisch. Het leent zich er zeker voor, met de kleurrijke karakters en terugkerende humor en ook maatschappelijk belangrijke thema’s. De auteur durft namelijk wel wat maatschappijkritiek in zijn boek te verwerken en beschrijft zelfs een complete opstand!

Wat me uiteindelijk helaas wat ging tegenstaan was het wat eentonige spanningsniveau van het boek. Het werd nergens werkelijk meeslepend. De hoofdpersonen praatten wel heel veel over wat er moest gebeuren of niet, maar wat uiteindelijk gebeurde was niet heel spectaculair. De gesprekken zelf waren mijns inziens ook te lang (er werden dingen benoemd en gesproken die niet relevant waren, al uit de context duidelijk waren, of uiteindelijk geen enkele rol bleken te spelen), ik denk dat de auteur zich hier wat te veel liet meeslepen, wellicht doordat hij voor zichzelf als toneelspeler deze scenes in gedachten helemaal uitspeelde. Het kwam het ritme in het verhaal echter niet ten goede. Ook een ‘running joke’ tussen vogel Clara en de hoofdpersoon vond ik niet heel grappig. Ten slotte ontbraken er in het begin vaak spaties en later ook complete woorden. Niet heel erg storend, maar het viel me wel op. Ik heb het boek echter met behoorlijk veel plezier gelezen en denk dat het heel geschikt is als kinderboek. Ouders die een origineel boek zoeken om uit voor te lezen of kado te doen, doen hiermee volgens mij geen miskoop. Ze moeten dan wel door de cover heenkijken, want de tekening op de voorkant doet helemaal geen recht aan de inhoud. Dit is dus zeker een geval van een boek waarover men niet moet oordelen aan de hand van de cover!

Eerder verschenen op Hebban

Wandelmagazine