Zaterdag, 7 maart, 2020

Geschreven door: Baron, Adam
Davies, Benji
Artikel door: Friso, Jaap

Dit ga je niet geloven

De grote zee oversteken

[Recensie] Als zijn favoriete voetballer met een helikopter op het schoolsportveld landt om Timon op te halen voor een wedstrijd, begint de geloofwaardigheid van het verhaal wel erg in het geding te komen. Wie ook De jongen onder water van Adam Baron heeft gelezen, weet dat de auteur ervan houdt om te schmieren en over de top te gaan. Altijd riskant in een boek waarin ook serieuze thema’s aan de orde komen, maar opnieuw komt de Britse auteur er mee weg.

De jongen onder het water behandelt onder andere  trauma’s en de psychiatrie. In Dit ga je niet geloven loopt een geschiedenis van vluchtelingen onder het verhaal waarin indirect integratie, afkomst en de vraag waar je thuis is, aangestipt worden. Baron gaat er niet heel diep op in maar laat hoofdpersoon Timon wel reflecteren op Engeland waar hij woont: “Een land met al die verschillende mensen, die allemaal probeerden goed met elkaar op te schieten”. Ook de mensen die er niet geboren zijn, die soms vanuit andere werelddelen de zee over moesten steken, om veilig zijn. “Mensen die hier gekomen zijn met hun vaardigheden en talenten, met hun muziek en soort eten”. 

Hij wordt via de oma van een vriendin en klasgenootje met deze problematiek geconfronteerd, nadat de oude, broze vrouw besluit te stoppen met eten. Ze doet mysterieus over haar verleden en Timon vindt middels een paar foto’s aanwijzingen die er misschien toe kunnen leiden dat ze weer beter wordt. Ondertussen moet hij ook nog uitzoeken welke schoolgenoot nare streken uithaalt met de populaire Juf Martin, die ooit voor een Afrikaans land Olympisch kampioen was. Het lukt Timon in beide gevallen en met name de oma-lijn leidt naar een verrassende ontknoping.

In deze stuiterende vertelling, is het lastig om bij de les te blijven. Baron schiet alle kanten uit en is soms onnodig uitgebreid in de beschrijving van de belevenissen en de gedachtenwereld van Timon. Het zijn keuzes die hem vooral de kans bieden om veel maffe toevoegingen te doen, die het boek lichtvoetig en amusant maken, maar ook wel erg kolderiek. Die balans kan beter.

Dans Magazine

Er valt het een en ander op Dit ga je niet geloven aan te merken maar dat verdampt door het ijzersterke en ontroerende einde, dat nog geloofwaardig is ook. Zo kan het gaan in families die met oorlog en onderdrukking te maken krijgen, en die de grote zee oversteken naar een land dat ze niet kennen. Soms is er een lang leven voor nodig om rust en vrede te vinden. En weer te gaan eten.

Voor het eerst gepubliceerd op Jaapleest