Zaterdag, 10 oktober, 2020

Geschreven door: Oosthoek, Eric
Artikel door: Koster, Jan

Dood in opdracht

Strak geschreven, sterke thriller

[Recensie] Eric Oosthoek heeft gedurende enkele decennia heel wat dramaseries, televisiefilms en dergelijke voor de publieke omroep geproduceerd. Sinds enkele jaren richt hij zich op het schrijven van fictie. Dood in opdracht is het tweede deel van de reeks rond Severyn & Govaert, respectievelijk rechercheur en officier van justitie. Het eerste deel, Onder verdenking, was nog wat onwennig. Te veel verhaallijnen die niet erg evenwichtig waren verdeeld en vooral compact geschreven, zich vooral beperkend tot de verschillende plotlijnen met weinig smeuĂŻge details. Hoe anders is dat in dit vervolg.

Veelzeggende titel

Uit de titel, Dood in opdracht, kun je opmaken dat het om huurmoordenaars gaat en dat klopt ook. Het is helaas een bekend verschijnsel geworden dat criminelen het vuile werk, het uit de weg ruimen van concurrenten en opponenten, uitbesteden. Het is bijna onvermijdelijk dat je er een keer mee in aanraking komt als je bij de Amsterdamse politie werkt. In dit geval op een toevallige manier, als Maarten Severyn tijdens zijn werk te maken krijgt met een alcoholcontrole. Vlak na hem komt een zwarte Volkswagen aanrijden met inzittenden die alle redenen hebben om de controle te mijden. Het mondt uit in een schietpartij met enkele slachtoffers, een politieagent overleeft het niet.
Het daaropvolgende onderzoek leidt naar de schimmige wereld van drugsgerelateerd geweld, afrekeningen in het criminele circuit en bedreigingen van wetshandhavers.

In het eerste deel ging de aandacht vooral uit naar Maarten Severyn en speelde Lydia Govaert een rol op de achtergrond. In Dood in opdracht is de rolverdeling meer in evenwicht. Severyn is duidelijk aanwezig maar de aandacht gaat nu meer uit naar officier van justitie Lydia Govaert. De uitwerking is interessant. Je krijgt een goed beeld van de belangrijke rol die een officier van justitie speelt bij dergelijke onderzoeken. Vaak gaat de aandacht uit naar rechercheurs en agenten, maar in Dood in opdracht zie je hoe belangrijk het samenspel is tussen de verschillende functionarissen en hoe leidend de rol is van, in dit geval, Govaert. Dat haar werk niet zonder gevaar is blijkt als zij en haar dochter, die min of meer in haar voetsporen wil treden, serieus worden bedreigd.

Foodlog

Goed beeld van gevaarlijk onderzoek

Zonder al te veel poespas beschrijft Oosthoek hoe de politie te werk gaat. Je wordt meegenomen in de werkwijze en krijgt daarbij een kijkje achter de schermen. Het is moeilijk om daar erg stellig in te zijn, maar het lijkt er alleszins op dat het een goede weergave is van hoe het er aan toe kan gaan. Dat sommige aspecten bekend voorkomen is niet vreemd, het is gebaseerd op waargebeurde politiezaken die het nieuws gehaald hebben.

Dood in opdracht is een strak en beeldend geschreven thriller die de aandacht goed weet vast te houden. Ondanks de zwaarte van het onderwerp doet het “luchtiger” aan dan zijn voorganger. Het heeft een goede balans tussen aandacht voor werk en privĂ©leven van de hoofdpersonen. De plot is sterk en goed uitgewerkt en dat laatste kan ook gezegd worden van de karakters.
Het is een hele stap voorwaarts in vergelijking met het eerste deel uit de reeks en het maakt nieuwsgierig naar volgende delen.

Vo9or het eerst gepubliceerd op JKLeest