Zaterdag, 27 maart, 2021

Geschreven door: Römer, Peter
Artikel door: LP, Liliën

Een meesterstuk

Creatieve schrijver stelt de geloofwaardigheid tikje teveel op de proef

[Recensie] Wie aan Peter Römer denkt, denkt aan een van de meest talentvolle alleskunners in Nederland. Deze creatieve auteur, acteur en regisseur heeft veel gedaan voor en met radio, televisie en het theater. De meesten zullen hem waarschijnlijk van de ‘Baantjer’-serie kennen. 

Alleen al van de titel van het eerste deel, Een goede dag voor een begrafenis, gaan mijn nekharen overeind staan van plezier. Het verhaal begint op maandag 15 april 1991, de dag dat Jacques Verburg is begraven. Anton Hiemstra, vriend en mede-speurder, is perplex als hij hoort dat Jacques door zelfdoding om het leven is gekomen. 

Erg paranoia

Jacques, een heer in de zeventig, was ernstig getroebleerd na de oorlog en was van tijd tot tijd depressief. Een groot contrast met de normaal opgewekte en energieke houding die hij had, maar toch was hij niet suïcidaal overgekomen op Anton. De laatste tijd begon Jacques zich wel erg paranoia te gedragen. Anton denkt terug aan hun speurtocht naar de herkomst van het werk van de in begin achttiende eeuw actieve schilder Isaac Pietersz. Na zijn pensionering geniet Anton van het achterhalen van de herkomst en verhalen van schilderijen. Zo is hij ook in contact gekomen met Jacques.

Nederlandse Natuurkundige Vereniging

Anton gedraag zich vanaf dat moment anders en is teruggetrokken en somber, volgens zijn vrouw. Drie maanden later sterft hij. Vermoedelijk hartklachten denkt zijn huisarts. Het verhaal gaat dertig jaar later verder. De jongste kleindochter van Anton heeft zijn passie voor kunst geërfd en studeert Kunstgeschiedenis. Voor haar onderzoeksproject besluit Katja het werk van Isaac Pietersz te analyseren. Het is een lelijk schilderij, maar omdat het van haar opa was, heeft dit werk emotionele waarde voor haar.

Römer beschrijft het proces van het dateren van verflagen en pigment, maar wel op een begrijpelijke manier. Katja’s professor, Arjen Hageveld, besluit met de resultaten naar de bekende kunsthandelaar Louis Post te gaan. Post is gespecialiseerd in de zeventiende eeuw en kan hem vooruithelpen. Echter, Post denkt aan zijn eigen geldelijk gewin en neemt contact op met de verkeerde personen. Dit resulteert in zijn dood, waarna een zoektocht van de moordenaar begint naar het schilderij van Pietersz, Arjen en Katja.

Niet erg sympathiek

Terwijl Arjen en Katja hun best doen om uit de kluwen van de moordenaar te blijven, komen ze meer te weten over wat het geheim is van het schilderij. Echter, hierbij verliest Römer een deel van mijn aandacht. Het geheim is zo bizar, dat het niet geloofwaardig genoeg meer is. Is het omdat zo’n groot ingewikkeld en internationaal complot niet Nederlands aanvoelt? Of omdat dat ik noch met Arjen, noch met Katja een connectie had? Ik hoopte wel op een goed einde voor ze, vooral omdat het hun niet om geld ging, maar om het delen van kunst met de wereld. Maar ik vond ze niet erg sympathiek en kon slecht met ze meeleven.

Wat prettig is, is dat Römer ieder karakter in een apart hoofdstuk introduceert en verdieping geeft aan het verhaal en de personages. Toch kon het mijn aandacht niet lang behouden, omdat ik moeite had met de schaal van het geheim. Het was ongeloofwaardig, ik zat niet op het puntje van mijn stoel. 

Eerder verschenen op Perfecte Buren