Zaterdag, 7 december, 2019

Geschreven door: Frost, Daniël
Artikel door: Pontororing, Rita

Een walvis zo groot...

Over een dier uit de diepte van de zee

[Recensie] Cuna en Aia uit het hoge noorden luisteren naar het verhaal van hun vader “over een dier uit de diepte van de zee. Een dier zo ontzettend groot.” Vader vertelt dat hij het dier lang, lang geleden heeft gezien. “En sindsdien heeft niemand hem meer gezien.” Deze opmerking wekt de suggestie dat Vaders verhaal een is uit de overlevering, een verhaal dat steeds doorgegeven is.

Het verhaal doet mysterieus aan, immers niemand heeft hem meer gezien. “Heb jij hem wel eens gezien, papa?” fluisterde Cuna gespannen.

Dat het grote dier een walvis is, zien we op de cover. Daar staat een  walvis afgebeeld met midden op zijn lijf een kajak met kajakvaarder. De cover geeft een strak beeld weer met enkele wolkjes aan weerszijden. Blauw en wit voeren de boventoon, de kajakvaarder is roodachtig van kleur. Het geheel doet wat surrealistisch aan. Die sfeer ademt het hele boek uit.

Cuna wil de walvis zo heel graag zien, hij tuurt dagenlang in de verte. Op een dag gaat hij op ontdekkingstocht. In een kajak gaat hij er op uit. Zusje Aiai is stiekem bij hem in de kano gekropen. Onderweg worden broer en zus omringd door ijsbergen, waarbij Aia denkt dat een van de ijsbergen de walvis is. En dan verliest Cuna zijn zusje uit het oog..

Archeologie Magazine

Cuna gaat angstig naar haar op zoek, maar gelukkig krijgt hij hulp vanuit een onverwachte hoek. De gestileerde illustraties zijn prachtig suggestief opgezet, de kou van het hoge noorden, de ijsbergen, de ijsschotsen, ze zijn bijna voelbaar.

De vereenvoudiging van de illustraties heeft Daniel Frost doorgezet in de tekst. Het boek kent weinig tekst maar vertelt een wonderlijk verhaal. Een mooie sfeervolle vertelling om voor te lezen over een heel andere wereld, het hoge noorden. En over de walvis die in dit verhaal een hele aparte plek inneemt.

Voor het eerst gepubliceerd op De Leesclub van Alles