Zaterdag, 25 januari, 2020

Geschreven door: Rosoff, Meg
Artikel door: Friso, Jaap

Goeie ouwe George

Mensen zijn prima huisdieren

[Recensie] George uit de titel is een asielhond die met veel geduld, discipline en hard werken een ontspoord gezin weer op de rails krijgt.  Bij de familie Appeltje besluit moeder er de brui aan te geven en niet langer de boel op te ruimen en voor iedereen te zorgen. Het leidt tot paniek en chaos. De kinderen vinden om onduidelijke redenen dat er een hond moet komen, tegen de wil van de vader. De jongste dochter houdt haar verstand er nog een beetje bij en pikt George er tussenuit in het asiel.

Of hij laat zich ertussen uit pikken. “George wist wel dat het veel geduld, discipline en hard werken zou kosten als hij hen adopteerde”. Het harde werken wordt beloond want George weet met een slimme aanpak de Appeltjes weer in het gareel te krijgen. Ze komen op tijd uit bed, ruimen de rommel achter hun kont op en er wordt zelfs weer gekookt. Dan denkt de lezer: misschien durft de moeder het nu weer aan. En inderdaad, dat gebeurt dan ook en dat is geruststellend.

ALMA-winnares Meg Rosoff is vooral bekend van haar jeugdboeken en young adult romans maar schrijft ook zo nu en dan een kinderboek. En dit is een heel vermakelijke. Op een slimme en geestige manier draait ze de blikrichting. Goeie ouwe George is erg grappig zonder volledig op de karikaturale slapsticktoer te gaan. Je gelooft dat de hond dit allemaal voor elkaar krijgt. Zo’n boek dat je meteen wilt voorlezen. Het gaat stiekem ook nog een beetje  over emancipatie en vastgeroeste rolpatronen al ligt dat er niet heel dik bovenop. Rosoff  schuwt de clichĂ©s niet maar lijkt ze juist op te zoeken. Bijvoorbeeld de moeder die zich verliest in yoga en een trip naar een Indiase goeroe boekt.

De kleine illustraties in kleur van Georgien Overwater leveren commentaar op de gebeurtenissen, soms op Ă©Ă©n zinnetje of gedachtengang, en  zijn al net zo grappig als het verhaal. Als de vader sneert of die hond soms ook nog op balletles moet, zien we George in een tutu. Als een van de kinderen hun vader harteloos noemt, valt zijn hart er letterlijk uit.

Archeologie Magazine

George kijkt aan het eind tevreden terug op zijn werk. wist het eigenlijk wel, mensen zijn net huisdieren. Ze hebben alleen een beetje oefening nodig, samen met gezond verstand en discipline. En daar is geen speld tussen te krijgen.

Voor het eerst gepubliceerd op Jaap Leest