Vrijdag, 21 februari, 2020

Geschreven door: Verschuren, Rob
Artikel door: Deckx, Bart

Het karaokemeisje

Het glibberige pad van de internationale samenwerking

[Recensie] De eeuwige zoektocht naar geluk vormt het thema van Het karaokemeisje van Rob Verschuren. In het zich ontwikkelende Vietnam migreerde de familie Le van een klein, afgelegen dorpje naar een grote kuststad. Daar proberen ze het hoofd boven water te houden door allerlei vormen van “internationale samenwerking”, eufemisme voor het oplichten van toeristen en welgestelde westerlingen.

De familie Le ziet in de globalisering vooral kansen om hogerop te komen. Daarom gaf vader Duc, die als illegale taxichauffeur en nepagent zijn kost verdient, zijn tweeling westerse namen en voedde hij hen in het Engels op. Moeder heeft dan weer een winkeltje in organische groenten en fruit – ze verkoopt de overschotten en bijna vervallen producten van de gewone winkels voor het dubbele van de prijs. Zoon Tommy ziet de mogelijkheden vooral op het internet. Hij richtte de website ‘Red een hond uit de pot’ op. Rijke westerlingen kunnen een hond adopteren en hem zo van een einde op de barbecue redden. Nodeloos te zeggen dat de honden niet bestaan. Zijn tweelingzus, de met een sterk karakter gezegende Phoenix, werkt als karaokemeisje – en occasioneel als prostituee. Het laatste lid van de familie is de zwijgende opa, “die op zijn tachtigste haar eerste kind is geworden”. In hun kleine huisje zonder ramen proberen ze het samen te redden.

De verhaallijnen in Het karaokemeisje schieten alle kanten op, een echt motief of plot is er niet. Zo blijft de lezer op zijn honger zitten: het verhaal van de familie Le blijft helaas te vrijblijvend, de gebeurtenissen te willekeurig, de personages te oppervlakkig. De snelle opvolging van gebeurtenissen zorgen voor een onsamenhangend verhaal met bijna slapstickachtige allures. De lezer weet zich zo helaas niet echt verbonden met deze best charmante familie. Een gemiste kans.

Bazarow

Voor het eerst gepubliceerd op De Leesclub Van Alles