Zaterdag, 11 augustus, 2018

Geschreven door: Mohammadi, Hadi
Artikel door: Friso, Jaap

Het meisje en haar zeven paarden

Prachtig Iraans album over gunnen en delen

[Recensie] Het meisje en haar zeven paarden komt voort uit een project waarbij Iraanse kinderen in moeilijke omstandigheden in contact worden gebracht met bijzondere boeken. Schrijver/illustrator Marit Törnqvist was hier nauw bij betrokken en begeleidde verschillende  Iraanse illustratoren bij het maken van prentenboeken. Twee jaar coaching leidde tot dit boek van Nooshin Safakhoo (38) die in Teheran schilderles geeft op een basisschool. De teksten zijn van Hadi Mohammadi die al een negental kinderboeken op zijn naam heeft staan.

Een goedbedoeld project leidt niet altijd tot iets moois maar die wetmatigheid geldt hier niet. Wat een bijzonder boek en fijnzinig uitgevoerd prentenboek is dit. Over een meisje en haar verzinraam. Ze tuurt naar haar mobile aan het plafond met zwevende paardjes. Er staat een rolstoel in haar kamer. In de volgende prenten rijdt ze op één van de paarden.

Het ritmische verhaal (mooi vertaald door Imme Dros) vertelt over dat ene paard dat anders is maar door de rest wordt geholpen. Ze geven hem een deel van hun kleur, hun plaats en verzinsels. Dan gebeurt er iets prachtigs en reist het bijzondere paard naar het meisje om een deel van zijn verworvenheden met haar te delen. Ze straalt van geluk. Op de laatste prent is er veel meer kleur in haar kamer en is de rolstoel verdwenen. Een  mysterieus verhaal over dromen en fantasie maar ook over delen, gunnen en samenwerken. Verzin er zelf maar van alles bij. Wie is het meisje en wat is er met haar aan de hand?

Het meisje en haar zeven paarden¬†heeft een vleugje van die typische Oosterse mystiek en is tegelijkertijd klassiek sprookjesachtig. Het subtiele kleurgebruik versterkt de sfeer in de krachtige prenten waarin de invloed van Marit T√∂rnqvist een klein beetje zichtbaar is. Maar Safakhoo heeft genoeg in huis om zelf het verhal te vertellen. Subtiel en veelzeggend tovert ze een kleine ronde fantasie tevoorschijn. Ik ben erg gecharmeerd van de po√ętische teksten waarvoor in grote lijnen hetzelfde geldt: sprookjesachtig, subtiel en een beetje mystiek. De herhaalde opsomming van de kenmerken van alle paarden zorgt voor een sterk ritme, en uiteraard vrij veel tekst. Maar die leest erg prettig (voor). Probeer maar hieronder.

Schrijven Magazine

Wat een eer en genoegen om met het werk van dit Iraanse duo kennis te mogen maken.

Zeven paarden waren wel en niet op zeven plaatsen. 

Het eerste paard was
   in een kloof.
Het tweede paard was
   in een bos.
Het derde paard was
   aan een strand. 
Het vierde paard was
   in een woestijn.
Het vijfde paard was
    op een schip.
Het zesde paard was
   op een berg.
Maar het zevende paard had geen plaats. 

‚ÄĒ

Elk paard maakte wat plaats voor het zevende paard.
Toen had het paard zonder plaats 
   elke plaats die er was

Eerder verschenen op Jaapleest