Zaterdag, 2 juni, 2018

Geschreven door: Haayema, Mark
Artikel door: Friso, Jaap

Johannes de parkiet

Vreemde vogels

[Recensie] De Nederlandse illustratrice Medy Oberendorff maakte indruk met Het wonderlijke insectenboek uit 2017. Naast haar kunstopleiding behaalde ze een master wetenschappelijke illustratie en dat betaalt zich in dat overrompelende non-fictieboek uit. In dat groot formaat boek is ook al te zien dat Oberendorff meer in haar mars heeft, onder andere door de speelsheden die ze zich permitteert. Het verbaast dan ook niet dat er nu een echt prentenboek van haar hand ligt. Johannes de parkiet, met teksten van Mark Haayema, dat is geselecteerd als kerntitel voor de de komende Kinderboekenweek over vriendschap.

Haayema maakt het verhaal zelf tot onderwerp van het boek. “Dit verhaal begint waar elk verhaal zou moeten beginnen. Bij het begin, waar het allemaal is begonnen.” Het is het verhaal van een parkiet voor wie een volière wordt gebouwd. De overgang van de vertrouwde kooi naar een grote ruimte verloopt voorspoedig tot Johannes doorkrijgt dat hij niet de enige bewoner zal blijven. Aan de zebravinken raakt hij nog wel gewend maar dan komen er ara’s, diamantduiven, Japanse meeuwen en Chinese dwergkwartels bij en is de maat vol. Johannes eet en drinkt niet meer en krijgt een epische woede-aanval en moet weer terug in zijn kooi. “Misschien had hij wat beter zijn best moeten doen om te wennen maar het ging gewoon te snel”. Het lijkt waarschijnlijk dat hij een nieuwe poging tot kennismaking aandurft, want zo vanuit zijn kooi zien al die vreemde snuiters er helemaal niet zo eng uit.

Een uitgebreide tekst over wennen aan anderen, over jezelf en elkaar de ruimte geven. Ook actueel want met een impliciete verwijzing naar bijvoorbeeld de onrust over de komst van asielzoekers in de afgelopen jaren, ligt voor de hand. In dit geval zijn het letterlijke vreemde vogels die het huis en voedsel van Johannes komen inpikken. Wat denken ze wel niet, hij was hier het eerst. Haayema wil maatschappelijke thema’s in zijn boek nog wel eens te prominent uitlichten, maar houdt het hier subtiel.

Oberendorff laat in haar eerste prentenboek zien dat haar minutieuze stijl ook in een fictief verhaal goed werkt. De nadruk ligt niet op het zo goed mogelijk tekenen van vogels maar op hun rol in het verhaal. Opvallend is de bijna fotografische prent waarop Johannes naar zijn zak voer zit te kijken. De zebravinken roddelen kwetterend op hun stok over Johannes en de ara’s vliegen druk in het rond, half van de pagina af. Een fijne combinatie van precisie en dynamiek die een overtuigend album oplevert.

Schrijven Magazine

Eerder verschenen op Jaapleest