Zaterdag, 19 december, 2020

Geschreven door: Gladdines, Tim
Artikel door: Friso, Jaap

Koning Valentijn

Een betere Judas is er niet

[Recensie] Valentijn heeft veel van wat zijn jongere broer Benjamin niet heeft, vindt Benjamin zelf.¬† Valentijn is knap en populair op school, hij maakt gemakkelijk vrienden en krijgt natuurlijk de hoofdrol in de schoolmusical. Benjamin is in bijna alles het tegenovergestelde, vindt hij zelf. Hij is de verteller en ik-figuur in Koning Valentijn. Net als in zijn vorige boek¬†Hoe het kwam dat ik Emma een blauw oog sloeg¬†kiest Tim Gladiness voor een hoofdpersoon die weinig sympathie oproept.¬†Benjamin heeft een bijna obsessieve neiging om het leven van zijn broer te willen kopi√ęren en is als een lastige vlieg die overal opduikt. Hij voelt zich op school, thuis en in de vriendengroep achtergesteld.

Benjamin stelt zich cynisch op en wentelt zich in een slachtofferrol. Dat maakt hem niet sympathiek. De jongen die wordt gepest en waarbij je dat wel een beetje begrijpt. Hij doet ook echt nare dingen zoals in het geniep in het dagboek van zijn broer grasduinen. Daaruit komt een heel ander beeld  van Valentijn naar voren dan de onbezorgde jongen die zo populair is bij de meisjes. Zijn oudere broer heeft een geheim en ondanks zijn schuldgevoel over zijn stiekeme gedrag, maakt Benjamin daar gebruik van.

Het verhaal werkt toe naar de uitvoering van Jesus Christ Superstar als schoolmusical waarin Valentijn uiteraard de hoofdrol krijgt. Dan wil Benjamin ook een rol en die krijgt hij: als Judas. Veel dikker kan het er niet bovenop liggen en daarmee doet de schrijver zichzelf en het verhaal te kort. De broederstrijd ontspoort en Gladiness lijkt gaandeweg ook zelf de controle een beetje te verliezen. Het ene drama volgt op het andere en dan krijgt Benjamin ook nog plotseling een Valentijnskaart (…) die ook voor de lezer uit de lucht komt vallen. Het slot is bijzonder en blijft rafelige open eindjes houden, en dat is prima.

Gladdiness durft zijn verhalen te laten schuren en dat dwingt bewondering af. De overdaad aan metaforen en dubbele betekenissen zijn een minpunt. Met een strakkere redactie en een strengere navolging van het ‚Äėless is more‚Äô-principe, had dit een overtuigende coming of age roman kunnen zijn. Niet alles. Deze schrijver heeft zeker iets in zijn mars en jeugdliteratuur over dwars en ook onaangenaam karakter is meer dan welkom. Dus wordt hopelijk vervolgd.

C2W

Voor het eerst verschenen op Jaapleest