Zaterdag, 15 oktober, 2016

Geschreven door: T贸ibin, Colm
Artikel door: Verhasselt, Sarah

Nora

Ongewilde vrijheid

[Recensie] Colm T贸ib铆n. We hadden de vreemde naam onthouden na lovende woorden over Brooklyn, een roman die ons nieuwsgierig maakte en waarvan de verfilming hopelijk gauw in de plaatselijke bioscoop te zien zal zijn. Toch was niet Brooklyn maar Nora onze eerste kennismaking met de bekende Ierse schrijver.

Het verhaal start in medias res, wanneer de buurman van Nora opmerkt dat ze de laatste tijd veel ‘aanloop’ heeft. Daarmee doelt hij op het bezoek dat regelmatig bij haar over de vloer komt sinds de dood van haar man Maurice. Iedereen heeft medelijden met Nora, die alleen achterblijft met vier kinderen. Zelf is ze echter niet gediend met al die aanloop, ze zou het liefst weg willen lopen van andermans bezorgdheid.

Nora is een stugge vrouw die niet veel over zichzelf prijsgeeft. We volgen haar acties op de voet, zonder verklaring of duiding. T贸ib铆n demonstreert hiermee perfect het bekende ‘show don’t tell’ dat een goede roman kenmerkt. Dat zijn eigen moeder als voorbeeld werd genomen, is nauwelijks van belang. Langzamerhand betrekt de mist rond Nora’s personage en leren we haar kennen als moeder van twee zorgbehoevende zoons en twee naar zelfstandigheid strevende dochters. Ze moet wennen aan de vrijheid die ze nu plots als weduwe op een vreemde manier heeft verkregen. Een vrijheid die van haar eist dat ze opnieuw een saaie kantoorbaan moet uitvoeren. Een vrijheid waardoor ze ook de kracht van muziek en zang herontdekt.

Zowel het verhaal als de stijl lijken bedrieglijk eenvoudig. Toch kan je er als lezer niet omheen dat T贸ib铆n moeiteloos personages opvoert en op natuurlijke wijze dialogen aaneenrijgt. De familieleden van Nora zijn na enkele bladzijden geen vreemden meer. Verder schuwt T贸ib铆n de politieke achtergrond van de onlusten in Noord-Ierland niet. De twisten tussen de katholieken en protestanten zorgen voor een gespannen achtergrondverhaal. Verder slaagt T贸ib铆n er heel goed in om een beheerste sfeer te doen omslaan naar een luchtige sfeer of omgekeerd. Net zoals in het echte leven kan de stemming in zijn verhaal plots veranderen. Nooit voelen deze wisselingen aan als een krachttoer van de schrijver. Een beter bewijs van stilistische soepelheid kunnen we niet geven.

Sc猫nes

Eerder verschenen op Cutting Edge