Dinsdag, 8 juni, 2021

Geschreven door: Welagen, Robbert
Artikel door: Hylkema, Nico

Raam, sleutel

Een mooie en intense roman

[Recensie] Nog voor je gedachten afdwalen bij de oppervlakkige beschrijving van de roman Raam, sleutel slepen de eerste pagina’s je al mee. Ja, het klinkt bijna als clich├ę, het verlies van de vriend en de beroering die een vrouw bij de hoofdpersoon te weeg brengt. Weer een mannelijk schrijver die meent te weten hoe dat nu zit met lesbische liefdes. Robbert Welagen trapt niet in de val, weet je al na die eerste pagina’s.

Niks geen dampende seksuele belevenissen, niks geen vurige liefde, evenmin hartverscheurende rouw om de dood van de partner. Maar wat is deze roman intens en meeslepend. Als de schrijfster Karlijn Spichter geïnterviewd wordt door tv-persoonlijkheid Hanna blijft ze enigszins verward achter en verlaat haar appartement zonder sleutel.

Uiteindelijk belt ze haar vriend Arne, die haar de sleutel wil brengen. Hij komt evenwel om het leven bij een aanrijding. Voelt Karlijn zich schuldig? Hoe ga je om met de ouders van je partner na zijn dood? Maar bovenal, hoe plaats je de aantrekkingskracht van de lesbische Hanna in dit drama?

Dat en zovele literaire verwijzingen maken de roman tot een intense belevenis. Welagen verliest zich niet in sensuele beschrijvingen van de relatie tussen Karlijn en Hanna. Hij stipt het aan op een indringende wijze zonder al te veel details. Mooi is dat, zoals de hele roman mooi is.

Archeologie Magazine

Het is geen dikke pil en dat maakt het in een keer doorlezen wel zo eenvoudig, maar je blijft min of meer verbluft achter. Je kijkt nog eens naar het boek. Eigenlijk ben je benieuwd hoe vrouwen dit boek zullen beoordelen. Heeft Welagen de goede toon getroffen? Hij heeft de valkuilen in ieder geval ontweken en er was vaak, hoewel je weet wie het geschreven heeft, de neiging even naar de omslag te kijken wie de schrijfster is.

Uit zijn eerdere romans was al bekend, dat Welagen een begenadigd schrijver is. Raam, sleutel – wat een wonderbaarlijk treffende titel – is daar een bevestiging van. Hij verwijst veelvuldig naar Nooit meer slapen van Willem Frederik Hermans, ook zo┬┤n beeldende schrijver. Een schrijver in wiens boeken nooit iets gebeurt, dat onbelangrijk is. Dat vind je dus terug bij Welagen.

Voor het eerst gepubliceerd op De Leesclub van Alles