Woensdag, 28 oktober, 2020

Geschreven door: Heiden, Peter van der
Artikel door: Veen, Evert van der

Weirdo's in het Witte Huis

Donald J. Trump en zijn zonderlinge voorgangers

[Recensie] Weirdo is een Engels woord voor zonderling, eigenaardig persoon. Dat woord lijkt op de huidige bewoner van het Witte Huis wel van toepassing maar – helaas – staat hij niet op zichzelf.

Peter van der Heiden, politicoloog en docent North American Studies aan de universiteit in Nijmegen, vergelijkt Trump met zijn voorgangers. Het beeld dat uit dit boek naar voren stemt niet vrolijk en doet het aanzien van de politiek geen goed. Niet dat Van der Heiden daar op uit is – hoewel hier en daar tussen de regels door zijn humor en mild-kritische toon niet ontbreekt – maar de feiten zíjn nu eenmaal zo. Het blijkt dat Trump sprekend lijkt op vele van zijn voorgangers die hetzelfde gedrag vertoonden.

Aan de hand van een aantal criteria gaat de auteur de geschiedenis langs. Onder het hoofdstuk Oplichter valt met name Grant op die van 1869 – 1877 president was. Zijn leven wordt gekenmerkt door talloze schandalen waarvan de Whiskey Ring, dat draaide om het ontduiken van accijnzen, wel het grootste was.

Lyndon B. Johnson, president van 1963 – 1969, komt hier ook ter sprake vanwege bedrog bij verkiezingen. Hij moest Kennedy opvolgen nadat deze was vermoord.

Wandelmagazine

Richard M. Nixon, president van 1969 – 1974, moet hier ook genoemd worden vanwege het Watergate schandaal, een inbraak in het kantoor van de democratische partij.

Bill Clinton, president van 1993 – 2001, wordt hier genoemd vanwege Whitewater, een project met vakantiewoningen waaraan financiële malversaties kleven.

In het hoofdstuk Racisme komt Woodrow Wilson naar voren. Hij was president van 1913 – 1921. In die tijd werden de scheidslijnen tussen blank en zwart duidelijker getrokken. Zwarten die hiertegen protesteerden kregen te horen: “Segregatie is geen vernedering, maar een voordeel, en zou ook zo door jullie gezien moeten worden”, pagina 51.

Er is een hoofdstuk Bullebak en daar komt Johnson opnieuw ter sprake. Hij had vaak een grof taalgebruik, liep naakt rond in het Witte Huis en dicteerde vanaf het toilet, soms met geopende deur.

Ook Nixon kon verbaal agressief zijn en van hem zijn er voorbeelden waarbij hij zijn zelfbeheersing verloor. Ook sloeg hij zijn vrouw.

Een ander item is Vrouwenhater en daar komt John F. Kennedy ter sprake. Hij was maar kort president, van 1961 – 1963 en kwam door een aanslag om het leven. Charmant maar als sex-verslaafd te beschouwen en berucht vanwege zijn vele affaires met talloze vrouwen. Hij zei vaak: “Als ik niet elke dag seks heb, krijg ik hoofdpijn”, pagina 89.

Uiteraard komt Bill Clinton hier ter sprake vanwege zijn veelbesproken relatie met de stagaire Lewinsky en legendarisch werden zijn woorden “I did not have sex with that woman”.

Het hoofdstuk Narcist levert ook interessante gegevens van. Hier komt Johnson opnieuw ter sprake. Van der Heiden kwalificeert hem als volgt: “Qua bullebakkigheid en narcisme komt hij als enige in de buurt van Trump”, pagina 121. Bij het aansteken van de kerstboom, vlak na zijn verkiezing, zei hij: “Dit zijn de hoopvolste tijden in al de jaren sinds Christus werd geboren in Bethlehem”, pagina 122.

In het hoofdstuk Leugenaar komt Johnson nog eens ter sprake. Hoewel hij had gezegd dat hij niet meer Amerikaanse soldaten naar Vietnam zou sturen, groeide het leger in een jaar tijd van 23.000 naar 185.000 man.

Interessant is president Woodrow Wilson die een hersenbloeding kreeg en daardoor zijn taken niet meer kon uitoefenen. In feite moest zijn vrouw het werk doen. Hij wist dit geheim te houden.

Onder de noemer Ongeschikt als leider komt Franklin Roosevelt, president van 1933 – 1945 naar voren. Hij was invalide maar wist dit met behulp van een onzichtbaar korset te verbergen. Thuis reed hij in een rolstoel maar dat bleef buiten beeld. In het boek staat één van de zeldzame foto’s van hem in een rolstoel.

John F. Kennedy komt hier ook eens naar voren vanwege een aandoening aan zijn bijnieren met lage rugpijn als gevolg. Hij droeg daarom een korset dat hem na de aanslag in Dallas overeind hield. Het stelde de schutter in staat om nogmaals en dodelijk op hem te richten.

Donald Reagan was president van 1981 – 1989 en bij zijn herverkiezing 74 jaar. Er werden in zijn laatste jaren tekenen van Alzheimer gesignaleerd.

Onder het hoofdstuk Hij heeft therapie nodig – een uitspraak die jegens Trump is gebezigd – worden ook andere presidenten besproken. Abraham Lincoln (1861 – 1865) was depressief en Nixon leed aan neuroses en had de hulp van een psychotherapeut nodig.

Een overzicht van alle presidenten met een bondige biografie en kleine foto besluit dit opmerkelijke boek. Van der Heiden is niet uit op effectbejag maar beschrijft de feiten en die zijn soms hilarisch, een enkele keer meelijwekkend en menigmaal roepen ze ook ergernis of weerstand op. “Wat we wel kunnen stellen, is dat er met nagenoeg alle presidenten iets aan de hand was…”, pagina 242 luidt dan ook de conclusie en vooral Kennedy en Johnson scoren hoog terwijl op Jimmy Carter en Gerald Ford weinig valt aan te merken.

Een actueel en lezenswaardig boek in deze periode waarin de presidentsverkiezingen gaande zijn!

Voor het eerst gepubliceerd op De Leesclub van Alles