Stille grond

Stille grond

De modderkluiten krijgen

[Recensie] In Stille grond zet Sanneke van Hassel twee leefwerelden tegenover elkaar. Ze schetst de kloof tussen de mensen die een veilig nest hebben, en zij die als kraaien op een veld neerstrijken waar ze elk moment weer weggejaagd kunnen worden. De auteur laat ons daar een hele roman lang balanceren zonder partij te kiezen.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

Tuin

Tuin

Een god met drie schroevendraaiers

[Recensie] In Tuin lukt het een man niet te ontsnappen uit een plek waarvan de poort openstaat. Integendeel zelfs, ontsnappen wordt steeds onmogelijker. In een handgeschreven brief bij het leesexemplaar noemt de auteur het schrijven aan deze novelle een poging om leegte te doorgronden. Het resultaat blijkt een allegorie over grote thema’s als ontmenselijking en vervreemding die ontroert op het moment dat een vogel zijn entree in het verhaal maakt.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

Camanchaca

Camanchaca

Alles is gelogen, en dat verontrust

[Recensie] De Camanchaca is een mist die vanaf de Chileense kust landinwaarts drijft ter hoogte van de droogste woestijn ter aarde, de Atacama woestijn. De mist bestaat uit druppels die zo licht zijn dat ze niet als regen vallen. Dit bijzondere natuurverschijnsel is de achtergrond van een autoreis die de hoofdpersoon uit de gelijknamige roman van Diego Zúñiga onderneemt met zijn vader.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

Astronaut

Astronaut

Debuut van een geboren verteller

[Recensie] Een van mijn favoriete verhalen in de verhalenbundel Astronaut, het debuut van Pieter Kranenborg, is het openingsverhaal Yuki yuki snow snow. Meteen vanaf de allereerste zin plof je er middenin. “Wanneer had het ook al weer gesneeuwd?” De verteller stelt de vraag aan een aantal vrienden waarmee hij een tijd in Japan doorbracht,

Lees verder…

Meisjesherinneringen

Meisjesherinneringen

De nieuwe Ernaux is onuitwisbaar

[Recensie] “Er is geen enkele foto van haar uit de zomer van 1958,” noteert de meermaals bekroonde Franse schrijfster Annie Ernaux aan het begin van Meisjesherinneringen. Met het herinneringsvermogen van de schaamte diept de auteur die zomer, en dit achttienjarige meisje met haar hartstochten en haar eerste stappen in de liefde voor ons op.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Altijd Augustus

Altijd Augustus

Salman Rushdie in een Nederlandse achtertuin

[Recensie] Altijd Augustus, de derde roman van Maria Barnas, heb ik met een continue glimlach gelezen, maar inhoudelijk lichtvoetig is het verhaal zeker niet. Hoofdpersonage Augustus is een puber die haar eigen plek in de wereld probeert te bedenken, en Salman Rushdie in haar schuurtje herbergt zoals sommigen een fantasievriendje hebben.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

Blindelings

Blindelings

Vol vertrouwen op de catwalk

[Recensie] Zodra je het eerste woord in Blindelings van Kris Van Steenberge leest, ‘Vrijdag’, mag je beginnen te vermoeden dat een gelukkige afloop onwaarschijnlijk is. Binnen het volksgeloof is vrijdag, en vooral vrijdag de dertiende, een ongeluksdag.

Het verhaal opent met een man die met een pistool in zijn schoot in een kamer zit.

Lees verder…

Op een nacht

Op een nacht

Spannende zoektochten naar de werkelijkheid

De werkelijkheid van je personages scheppen met niets dan je verbeelding. Dat is, ietwat ruw samengevat, wat Anne Eekhout probeert in haar romans, zo beweerde ze in NRC. In haar tweede boek Op een nacht gaan verbeelding en werkelijkheid in ieder geval een fascinerend spel aan met elkaar.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

De mensen die achterbleven

De mensen die achterbleven

Humor, anekdotes, en een schildpad

Exact twee uur per dag werkt de oude Neg aan zijn archief met ontmoetingen. Een bonte stoet figuranten trekt op die manier langs, van een sprakeloze kliko tot Woef en André, waar hij een levenslange vriendschap mee opbouwt. In zijn romandebuut beziet Neggers de wereld met humor en schuwt hij ook het kleine en het lullige niet.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

De rotonde

De rotonde

Het bloed laten koken

Van Dam, het hoofdpersonage in De rotonde, is een kantoorklerk, een jeneverdrinker, een man op de helft van zijn bestaan. Ooit heeft hij een advertentie gezet om zijn ziel, waar hij nooit iets aan heeft gehad, te verkopen. ‘Eén nacht die telt, of één groot werk, mijn ziel voor iets dat men zich zal heugen’,

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling: