Laat me niet vallen

Laat me niet vallen

Prachtig relaas over eenzaamheid en wilskracht

[Recensie] Horace Hopper wil bokser worden. Om een goede bokser te zijn moet je vooral klappen kunnen incasseren, en dat kan Horace. De taaiste boksers zijn echter Mexicaans en hij is een Paiute met Iers bloed die graag naar heavy metal luistert. De hoofdpersoon in Laat me niet vallen van Willy Vlautin is desondanks vastbesloten zichzelf te bewijzen.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De platenzaak

De platenzaak

Een sprookje over het vermogen lief te hebben

[Recensie] Muziek vermag iets waar de taal hopeloos bij achter blijft, een instant effect op zintuigen en gemoed, alleen vergelijkbaar met het eten van roomsoezen. In De platenzaak probeert Rachel Joyce iets van dat muzikale vermogen te vangen, wat op momenten interessante lectuur oplevert.

Rachel Joyce schreef hoorspelen en meerdere goedverkopende romans.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De avond is ongemak

De avond is ongemak

Wreed schoon debuut

[Recensie] In De avond is ongemak loopt een moeder rond met “een glimlach die juskuiltjes in haar wangen maakte,” geurt “de dood naar coniferen” en besluit het tienjarige hoofdpersonage al in de eerste zin haar jas niet meer uit te doen. Het romandebuut van Marieke Lucas Rijneveld onderscheidt zich in de manier waarop de auteur die enorm beeldrijke vergelijkingen laat scharnieren.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Van kleine helden

Van kleine helden

De wonderbaarlijke estafette van goedheid

Wat bezielt een man om van Noorwegen via Rome naar Jeruzalem te liften met alleen een hond en een rugzak vol handgesneden houten beelden. Van kleine helden begint raadselachtig, via het perspectief van Bodolf, de hond van deze Per, en dan verder, via allerlei vertellers, dwars door Europa en oorlogsgebied. Al die tijd heeft het intermenselijke de glansrol,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Stille grond

Stille grond

De modderkluiten krijgen

[Recensie] In Stille grond zet Sanneke van Hassel twee leefwerelden tegenover elkaar. Ze schetst de kloof tussen de mensen die een veilig nest hebben, en zij die als kraaien op een veld neerstrijken waar ze elk moment weer weggejaagd kunnen worden. De auteur laat ons daar een hele roman lang balanceren zonder partij te kiezen.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Tuin

Tuin

Een god met drie schroevendraaiers

[Recensie] In Tuin lukt het een man niet te ontsnappen uit een plek waarvan de poort openstaat. Integendeel zelfs, ontsnappen wordt steeds onmogelijker. In een handgeschreven brief bij het leesexemplaar noemt de auteur het schrijven aan deze novelle een poging om leegte te doorgronden. Het resultaat blijkt een allegorie over grote thema’s als ontmenselijking en vervreemding die ontroert op het moment dat een vogel zijn entree in het verhaal maakt.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Camanchaca

Camanchaca

Alles is gelogen, en dat verontrust

[Recensie] De Camanchaca is een mist die vanaf de Chileense kust landinwaarts drijft ter hoogte van de droogste woestijn ter aarde, de Atacama woestijn. De mist bestaat uit druppels die zo licht zijn dat ze niet als regen vallen. Dit bijzondere natuurverschijnsel is de achtergrond van een autoreis die de hoofdpersoon uit de gelijknamige roman van Diego Zúñiga onderneemt met zijn vader.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Astronaut

Astronaut

Debuut van een geboren verteller

[Recensie] Een van mijn favoriete verhalen in de verhalenbundel Astronaut, het debuut van Pieter Kranenborg, is het openingsverhaal Yuki yuki snow snow. Meteen vanaf de allereerste zin plof je er middenin. “Wanneer had het ook al weer gesneeuwd?” De verteller stelt de vraag aan een aantal vrienden waarmee hij een tijd in Japan doorbracht,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Meisjesherinneringen

Meisjesherinneringen

De nieuwe Ernaux is onuitwisbaar

[Recensie] “Er is geen enkele foto van haar uit de zomer van 1958,” noteert de meermaals bekroonde Franse schrijfster Annie Ernaux aan het begin van Meisjesherinneringen. Met het herinneringsvermogen van de schaamte diept de auteur die zomer, en dit achttienjarige meisje met haar hartstochten en haar eerste stappen in de liefde voor ons op.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Altijd Augustus

Altijd Augustus

Salman Rushdie in een Nederlandse achtertuin

[Recensie] Altijd Augustus, de derde roman van Maria Barnas, heb ik met een continue glimlach gelezen, maar inhoudelijk lichtvoetig is het verhaal zeker niet. Hoofdpersonage Augustus is een puber die haar eigen plek in de wereld probeert te bedenken, en Salman Rushdie in haar schuurtje herbergt zoals sommigen een fantasievriendje hebben.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling: