De thuiskomst van kapitein Rob

De thuiskomst van kapitein Rob

Een even gevarieerde als vermakelijke debuutbundel

[Recensie] “De wereld is minder veranderd sinds Jezus Christus dan in de laatste dertig jaar,” schreef Charles Péguy in 1913. Inmiddels zijn we bijna tachtig jaar verder. Maar Péguy’s gewaarwording lijkt niet veel aan actualiteit te hebben ingeboet. Dat de wereld steeds sneller verandert, is hoogstens een cliché geworden. Clichés leiden in de literatuur een ongemakkelijk bestaan,

Lees verder...

De vrouw met de parasol

De vrouw met de parasol

Een aquarel uit de tijd van het impressionisme

[Recensie] Een aquarel uit de tijd van het impressionisme – daar doet A. Alberts’ nieuwe novelle [1991/red.] aan denken. Van dichtbij vage vlakken, dunne strepen, van veraf een duidelijke, markante voorstelling. De titel hoeft er niet voor te veranderen: De vrouw met de parasol. Je ziet haar dank zij Monet,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De verstekeling

De verstekeling

De persoonsverwisseling

[Recensie] Hoeveel moraal kan een verhaal verdragen? Ik had nooit gedacht deze vraag nog eens te moeten stellen naar aanleiding van een verhaal van Maarten Asscher. In zijn bundel Strindbergs dood (1995) en zijn novelle Julia en het balkon (1997) presenteerde hij zich als een elegant en vernuftig verteller, een maker van literaire raadsels,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Volledig ontstemde piano – Heum 1994

Volledig ontstemde piano – Heum 1994

Onbereikbaar geworden dorpen

[Recensie] Robert Anker heeft iets met Maarten ‘t Hart. Ooit schreef hij: “We houden allemaal van Maarten,” en in zijn eind vorig jaar [1994/red.] verschenen essaybundel Vergeten licht bekent hij dat dit niet eens ironisch was bedoeld. Het werk van ‘t Hart raakt bij Anker blijkbaar iets zeer wezenlijks, dat hij zelf aanduidt door te spreken over ‘t Harts “merkwaardige berichten uit de nog maar net verdwenen wereld van voor de welvaart en de tv,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Extinctie

Extinctie

De aarde kan best zonder de mensheid

In Extinctie mengt voormalig Denker des Vaderlands René ten Bos zich in de klimaatdiscussie. Hier staat hij sceptisch tegenover, niet omdat hij de urgentie ontkent, maar omdat onze kennis volgens hem hopeloos tekortschiet.

[Recensie] Hoe zou het leven op aarde eruit zien als de menselijke soort – door wat voor oorzaak dan ook – was verdwenen?

Lees verder...

Een zweem van onvolmaaktheid

Een zweem van onvolmaaktheid

Méér dan een zweem van talent

[Recensie] Familie, seks, God en India – ziedaar enkele van de ingrediënten, die in Russell Artus’ romans en verhalen zelden ontbreken. Dat was al zo in zijn debuut Zonder wijzers (1995), een intrigerende roman in verhalen over de Engelse, naar Nederland verhuisde familieleden van de overleden Indiase immigrant Stambh (‘Stammy’) Qureshi,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Vriend & vijand. Decadentie, ondergang en verlossing

Vriend & vijand. Decadentie, ondergang en verlossing

Arnon Grunberg verdiept zich in de omstreden denker Schmitt

Politieke filosofie Volgens de omstreden Duitse denker Carl Schmitt hoorden strijd en oorlog bij de zondige mens. Grunberg verdiepte zich in Schmitt en vooral in de vraag “Kan de mens zonder een vijand?”

 

[Recensie] Het onderscheiden van vriend en vijand was volgens de Duitse staatsrechtgeleerde Carl Schmitt (1888-1985) de kern van wat hij ‘het politieke’ noemde.

Lees verder...

Julia en het balkon. Een novelle in eenentwintig bedrijven

Julia en het balkon. Een novelle in eenentwintig bedrijven

De dood van een gevallen engel

[Recensie] Hebben Charlie Chaplin en Wilhelm Furtwängler elkaar ooit ontmoet, nog wel op Nederlandse bodem? En bestaat er een foto van die ontmoeting? Misschien niet, maar het had gekund. Het is voorstelbaar, en dat blijkt voldoende voor Maarten Asscher om het beeld, de foto, voor zijn geestesoog te laten verschijnen. In het laatste verhaal van zijn bundel Strindbergs dood (1995) roept hij het voor de lezer op.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De haperende schepping

De haperende schepping

Tijdloos als een sprookje, archetypisch als een mythe

[Recensie] Twee mannen komen van ver voor een concert van een beroemde pianiste. Na afloop zoeken ze haar op om hun bewondering kenbaar te maken. De pianiste meent hen te herkennen, van foto’s, lang geleden. Ze werden ooit gezocht omdat ze in haar streek alle bruggen hadden opgeblazen. De twee mannen ontkennen het niet,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Verzamelde gedichten

Verzamelde gedichten

De provocateur is een serieus dichter geworden

[Recensie] Op een foto uit 1964 zien we de onlangs [1999/red] zeventig geworden Armando voor een van zijn schilderijen poseren. Truitje, kettinkje, tatoeage en een blik in de ogen, die lijkt te zeggen: kom maar op, als je durft. Van deze lefgozer wil je wel geloven dat hij regels kan schrijven als:

“wij spreken niet wij zeggen niets
maar de lucht is vol ik wil nu doden.”

Ze staan in zijn debuut Verzamelde gedichten,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld