Glans en geluk

Glans en geluk

Schatten die gekend willen worden

[Recensie] Op Glans en Geluk, Kunst uit de wereld van de Islam presenteert het Gemeentemuseum Den Haag lang niet geëxposeerde ambachtskunst uit de Islamitische wereld. Behalve uit de eigen collectie zijn er ook andere Nederlandse museumbruiklenen te zien. Tentoonstelling en catalogus gaven aanleiding tot een frisse inventarisatie en herinterpretatie van de Islam-collectie Nederland met vazen,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

De ballade van het treurige café

De ballade van het treurige café

Menselijk gedrag waarvoor nog geen naam bestond

Carson McCullers vertaald

[Recensie] Dankzij uitgeverij Athenaeum Polak & Van Gennep verschijnt het kleine oeuvre van de Amerikaanse ‘southern writer’ Carson McCullers (1917-1967) in het Nederlands; vaak een mensenleeftijd na de oorspronkelijke Amerikaanse versies. Incidenteel werd haar werk al eerder vertaald.

Mij maakte het nieuwsgierig haar, na mijn eerste kennismaking rond 1985,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Plan and Play, Play and Plan: Defining Your Art Practice

Plan and Play, Play and Plan: Defining Your Art Practice

Richting geven aan je artistieke praktijk

[Recensie] Telkens stelt auteur Janwillem Schrofer, voormalig directeur van de Rijksakademie (1982-2010), in zijn boek over de kunstpraktijk, deze ene basisvraag (van kunstcritica Anna Tilroe) ‘Waar sta ik? Waar sta ik voor?’ Hoe je daarachter komt verklaart de titel van zijn Engelstalige bundel:

Eerst je plan trekken en dan pas het creatieve spel spelen.

Lees verder...

De genadestoel

De genadestoel

18 jarige ter dood veroordeeld

Is Willie Jones echt de verkrachter en moordenaar waar hij voor wordt aangezien? En die hem daarom de elektrische stoel, de ‘genadestoel’ wacht?

[Recensie] In haar roman over een veroordeelde zwarte jongen in het racistische zuiden van de VS, midden in de Tweede Wereldoorlog, houdt Elizabeth H. Winthrop veel opties open.

Lees verder...

Benno Premsela: Strijder & Verleider

Benno Premsela: Strijder & Verleider

Strijder & Verleider, Pionier & Terriër

[Recensie] Het Design Museum ’s-Hertogenbosch (tot 1 juni SM’s) opende met de eerste (dubbel)expositie onder de aangepaste naam met twee belangrijke schenkingen van privécollecties.

Bij de blijde overdracht en exposities, beiden trouwens geen (industrial) design maar toegepaste kunst, verschenen kleine publicaties/collectiecatalogi. Veelal functionele keramiek, die de legendarische Benno Premsela (1920-1997),

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Wir können warten

Wir können warten

Duits uitgevershuis tussen meeheulers, haatdragers en wegkijkers

[Recensie] Zijn slechte gezondheid belette de Oostenrijkse selfmade journalist, toneelschrijver en politiek commentator Stefan Großmann (1875-1935) zijn sleutelroman goed af te werken. Wir können warten (1935/2014) gaat over het liberaal-joods-Duitse uitgeefconcern Ullstein en geeft een beklemmend tijdsbeeld van het nazificerende Duitsland rond 1930. Onbedoeld – uiteraard – vallen er ook parallellen met onze tijd te trekken.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Afvalstillevens; fotocollages

Afvalstillevens; fotocollages

Kliko’s maken bokkesprongen

Afvalstillevens, het prettig-weerbarstige fotoboek van kunstenaar Jos Houweling (1943) maakt de titel geheel waar. Rommel, vullis, afval in alle verschijningsvormen. En zelfs nog meer.

Dit is de alledaagse, keiharde en ongefilterde werkelijkheid; iets waarvoor cultuurintellectuelen de term ‘vernaculair’ bedachten. Dat is een opluchting. Zonder schuldgevoel mag je je dus verlustigen aan verzamelingen weggegooide kauwgomkauwsels,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Karl Blossfeldt en het oog van Allah

Karl Blossfeldt en het oog van Allah

Acribisch Droste-effect met planten

Essay Cees Nooteboom over de fotopionier Karl Blossfeldt

[Recensie] Op het achterflap van Karl Blossfeldt en het oog van Allah – een intrigerende titel – prijst de Duitse filosoof Rüdiger Safranski onze Cees Nooteboom (1933) als dichter die met de ogen kan denken. Klopt. Hij kijkt aandachtig en kan precies zijn observaties verwoorden.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Het bij elkaar geraapte gezicht

Het bij elkaar geraapte gezicht

Arte Povera met smoel

[Recensie] LAM de Wolf (1949) is een virtuoos in het ontkennen van de virtuoze manier waarop ze nederige textiele materialen toepast in wandobjecten. Waren het eerder vooral abstracte rasters waarmee ze werkt, sinds kort liet ze de figuratie toe: gezichten. Over deze nieuwe invalshoek publiceerde ze een mooi (door Henrik Barends) ontworpen boekje.

Verwacht ook hier geen virtuoze vormen maar rudimentaire gelaagdheden.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Hard werken – One for all

Hard werken – One for all

Harde Werkers van het Nederlands postmodern grafisch ontwerp

[Recensie] Geen ontwerpstroming maakte zo vaak groepsfoto’s van zichzelf als de vijf mannen van Hard Werken: Henk Elenga, Kees de Gruiter, Gerard Hadders, Tom van den Haspel, Willems Kars en Rick Vermeulen. Ook schuwden de schalkse ijdeltuiten het (eigen) functioneel bloot niet wanneer een ‘geënsceneerde foto’ voor een affiche of boekomslag daarom vroeg.

Lees verder...