Meriswin

Meriswin

Een lied in proza

Rijmen kan hij niet dus ‘trommelt’ Hafid Bouazza in proza zijn ontdekkingstocht door een wereld waarin het delirium hem brengt. Het draait in Meriswin niet alleen om de betoverende taal, maar ook om de liefde, met plaagstootjes naar de vrouwen en gender-correct vrijen.

‘Zelfdestructie en levenslust gaan hand in hand’,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De beslissing

De beslissing

De twee zielen van Thomas Mann

Op 31 januari 1936 geeft Thomas Mann bij de Neue Zürcher Zeitung een brief af, waarin hij zich openlijk distantieert van het nazi-regime. Hij staat nog niet buiten of de twijfels beginnen al. Doet hij er wel goed aan de brief te publiceren? Het is die beslissing waar de titel van Britta Böhlers debuutroman De beslissing  naar verwijst.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De laatkomer

De laatkomer

Dementie als gimmick

Wie had gehoopt dat De laatkomer, het nieuwe boek van Dimitri Verhulst, een levensechte roman zou zijn die je raakt en waarbij je niet weet of je moet lachen of huilen, komt bedrogen uit. Het goed geschreven zwierig Vlaams, de tragikomische situaties en de maatschappij-kritische schimpscheuten, ze zijn er allemaal wel, maar de roman overtuigt niet.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Suezkade

Suezkade

De zwerfkatten aan de Suezkade

Wanneer Marc Cordesius op weg is naar zijn eerste baan op het gymnasium Descartes, voelt hij ondanks de regen ‘een welzijn en verwachting die hij in lang niet gekend had’. Hij duikt behaaglijk onder zijn rode paraplu en denkt tevreden aan het lesrooster waarin zijn uren Frans naar wens zijn ingedeeld: een uur aan het begin én aan het eind van elke schooldag,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Twee vrouwen

Twee vrouwen

Alle vrouwen zijn lesbies behalve zij die het nog niet weten

Wat kan het verassend zijn om een boek te lezen voor de tweede keer. Mijn editie van Twee vrouwen dateert van 1976. De tweede feministische golf had Nederland overspoeld en vrouwen waren niet langer geïnteresseerd in de door mannen gedomineerde literatuur.
‘Alle vrouwen zijn lesbies behalve zij die het nog niet weten’ was een slogan die zich rondzong in de vrouwenbeweging.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Over de liefde

Over de liefde

Over de liefde en de Hoge Raad

Waarom zou je een boek lezen over de liefdesdrama’s van een ander? De meeste lezers hebben genoeg aan hun eigen sores op dit gebied. En als de perikelen zich afspelen binnen de Amsterdamse grachtengordel lijkt het leesgenoegen voor ieder die daar niet toe behoort, op zijn minst twijfelachtig. Maar het wordt anders als het verhaal uitstijgt boven het particuliere en daarbij zo prachtig en beeldend wordt verteld dat het op eigen kracht de aandacht van de lezer wint en vasthoudt.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Het bureau

Het bureau

Het bureau bij nader inzien

Veel lezers zullen zich de verschijning van Het Bureau van J.J.Voskuil in 1996 nog goed herinneren. Zijn roman Bij nader inzien (1963) was destijds al gunstig ontvangen. Maar deze romancyclus veroorzaakte een storm van enthousiame, bewondering, verbazing en verontwaardiging; het laatste door de minutieuze beschrijving van het Amsterdamse P.J.Meertens -Instituut en de mensen die er werken.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De verhalenbundel

De verhalenbundel

Lezers aller boeken verenigt u!

Van Josien Laurier (1967) werd sinds de publicatie van Voor ons ligt een dag van bramenjamzeven jaar niets gehoord, totdat in 2005 De Verhalenbundel uitkwam.
Het eerste verhaal gaat over een groep mensen, voor het merendeel intellectuelen, die bestraffend wordt toegesproken door een ‘groepsleider’ die aan het eind van het ‘vormingsweekend’ constateert dat de deelnemers hebben geweigerd zichzelf te zijn.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Requiem voor de eerste generatie

Requiem voor de eerste generatie

Verhalen over leven en sterven tussen twee culturen

Fouad Laroui (Marokko, 1960) studeerde in Parijs, debuteerde in 1996 in het Frans en in 2001 in het Nederlands met het essay: Vreemdeling: aangenaam. De poëziebundel Verbannen woorden volgde en in 2002 kreeg hij de E. du Perronprijs.

Laroui vond het tijd worden een requiem te componeren voor de eerste groep immigranten die vanaf 1960 naar ons land werd gehaald.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Ultramarijn

Ultramarijn

Mythisch verhaal over migranten, verscheurd tussen oost en west

Het kan nog steeds gebeuren dat je een boek onder ogen krijgt waarin onschuld, passie en heimwee een verhaal vertellen dat je ademloos volgt en dat je achterlaat met kippenvel en een jaloers makende bewondering voor een cultuur die hoger reikt en dieper graaft dan wij hier zijn gewend.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling: