Charleston op de vulkaan

Charleston op de vulkaan

Eigenzinnige, (te) kritische reportages

[Recensie] In 1927 ging Joseph Roth in opdracht van de Frankfurter Zeitung op audiëntie bij president Ahmed Zogu, die later koning Zog I van Albanië zou worden. De president, “wiens blondheid als verdwaald op zijn oriëntaalse gezicht” lag, stelde de journalist enige vragen en drukte hem vervolgens op het hart dat hij van verslaggevers alleen de waarheid verlangde.

Lees verder...

Aanvulling op het leven van Barbara Loden

Aanvulling op het leven van Barbara Loden

Sacraal verval

[Recensie] Cinéast Jean-Luc Godard omschreef waarheid als “iets tussen verschijnen en verdwijnen in”. Vanop een afstand lijkt de figuur die zich aan het begin van de film Wanda (1970) en de roman Aanvulling op het leven van Barbara Loden (2019) uit het donker losmaakt, een vrouw. Maar die waarheid valt niet goed te zien.

Lees verder...

Caspar David Friedrichstraße

Caspar David Friedrichstraße

Muur van verlangen

[Recensie] Ruim tien jaar na de val van het IJzeren Gordijn houdt een dichter een toespraak ter inhuldiging van een straat in Berlijn, vernoemd naar de romantische schilder Caspar David Friedrich (1774-1840). Bij de toehoorders wil hij gedachten en gevoelens opwekken die een nieuwe omwenteling op gang kunnen brengen. Hij waarschuwt dat zijn toespraak lang zou kunnen uitvallen,

Lees verder...

Als op een winternacht een reiziger

Als op een winternacht een reiziger

Manipulatief spel met de lezer

[Recensie] “Goed, waar wacht je nog op? Strek je benen uit, leg je voeten rustig op een kussen, op twee kussens, op de armleuningen van de divan. […] Zorg ervoor dat er in geen geval schaduw over de bladzijde valt, maar ook geen al te schel licht.” Zo wordt de lezer toegesproken die zojuist Als op een winternacht een reiziger van Italo Calvino heeft aangeschaft.

Lees verder...

Brief aan mijn vader

Brief aan mijn vader

De laatste heilige schrijver

[Recensie] In 1924 pleegde Max Brod woordbreuk jegens een vriend en bewees de wereldliteratuur een onschatbare dienst. Brod zag het als zijn taak om de manuscripten van Franz Kafka te behoeden voor verdwijning, in weerwil van zijn belofte dat hij ze na Kafka’s dood zou vernietigen. Brod redigeerde het handschrift en maakte er een keuze uit.

Lees verder...

Uit het leven van een hond

Uit het leven van een hond

Meer dan een pompend hart

[Recensie] Henk van Doorn, 56, verpleegkundige, wordt wakker. Zijn leven, zoals het er nu voorstaat, dringt langzaam tot hem door. Het zijn geen hoopgevende gedachten. Schurk is niet in orde; dat baart Henk zorgen. De hond lijdt aan hartfalen, zegt de dierenarts. Ook met Henk gaat het niet zo goed. Volgens zijn broer Freek is Henk in alle opzichten fout en in de ogen van een piepjonge nieuwe collega is hij oud,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Grote dieven kleine dieven

Grote dieven kleine dieven

Aan de grond in Caïro

[Recensie] Het is zomer. Auto’s razen voorbij in de duizend jaar oude moderne stad die uit haar voegen barst. Op verzakte trottoirs van drukke wegen, geflankeerd door ‘onvoltooide ruïnes’ – gebouwen, gedoemd om in te storten – zitten mannen onderuitgezakt op caféterrassen en beweegt zich traag een mensenmenigte voort. Liefdesklachten van een mythische zangeres klinken uit radio’s.

Lees verder...

Meneer Janeu

Meneer Janeu

Wat als God zijn biezen pakt

[Recensie] “En of, wat een hitte!” De veertienjarige Steeny ontwaakt uit zijn middagdutje. Rond het Noord-Franse dorp Fenouille liggen de weilanden waar de beesten zijn, “de lange Vlaamse koeien met hun droeve ogen’” Het zindert tussen de houten lamellen van het huis in de laan met de hoge linden. Steeny leeft in een gouden kooi van zachtmoedigheid: zijn moeders pantser.

Lees verder...

Het verlichte hol

Het verlichte  hol

Met zingend bloed de dood tegemoet

[Recensie] Het is de dag van de operatie. “Welk een druilerig, mistroostig licht om in te ontwaken!” De ik-verteller sluit opnieuw zijn ogen en begeeft zich in de vertrouwde en onzekere duisternis van zijn ‘verlichte hol’ in het sanatorium te Berk, Frankrijk. Een plek waar drama’s en leed hun voltooiing vinden en waar het moeizaam sterven is.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De dood en het voorjaar

De dood en het voorjaar

Kathedraal van pijn en verlangen

[Recensie] In het voorjaar kleurt het licht in het dorp roze door de pas geverfde huizen en de paarsrode boomheide waarmee de berg begroeid is. Mos, klimop en blauweregen overwoekeren de gevels; zwarte en witte rouwdragers bouwen er hun nesten. Onder de woningen van het naamloze dorp stroomt de rivier met haar verborgen water,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld