Aliesje

Aliesje

Uitstekend besluit

[Recensie] Veel speurwerk is de laatste tijd [1975/red.] verricht naar de werkelijke identiteit van de dichter/schrijver Tymen Trolsky. Diverse auteurs wezen met verontwaardiging de suggestie van de hand dat zij zich onder dit pseudoniem zouden verschuilen, en de laatste berichten gaan in de richting van een brabantse onderwijzer. Wie het ook is, na lezing van Trolsky’s roman Aliesje begrijp ik die behoefte aan anonimiteit volkomen.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

As in tas

As in tas

Drie en een halve kilo verleden tijd

[Recensie] Hugo Brandt Corstius liet zijn kinderen weten dat ze hem na zijn dood maar in een vuilniszak moesten stoppen en ergens dumpen…

Dat leek hen toen het er op aan kwam – hij overleed op 28 februari 2014, 78 jaar oud – toch wat te radicaal en gezien het beperkte volume van vuilniszakken ook moeilijk uitvoerbaar.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Verveling bestaat niet: nieuwe dagboeknotities

Verveling bestaat niet: nieuwe dagboeknotities

Het Droste-effect

[Recensie] Tot voor kort kende ik Buddingh eigenlijk voornamelijk als de figuur die mij een jaar lang maandelijks kort aankeek, de pijp met een kort kloppend geluid uit zijn mond haalde en met hoge verwijtende stem meedeelde dat ik bezig was te kijken naar het programma Poets. Jij mag je tanden ook wel eens schuren,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Ernesto

Ernesto

Derde roman van Marijke Höweler: solidair met de sukkels

“Van geluk gesproken”, zei Leo om de stilte een beetje op te vullen. “Wij hebben ook wat nieuws: Rosa’s boek wordt uitgegeven, dus bij ons schijnt de zon, niet waar, Ernesto?”

[Recensie] In deze slotzin van Ernesto, Marijke Höwelers nieuwste boek [1985/red.],

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Het gordijn met de ibissen

Het gordijn met de ibissen

Vanonder de koperen ploert

[Recensie] Het zal ooit wel eens ophouden, mag je aannemen, maar liefhebbers van Nederlands-Indische belleterie kunnen nog steeds af en toe een nieuwe titel verwelkomen. Het is een tijdje wat langzamer gegaan en met Langs het Schrikdraad van A. L. Schneider (ergens in de jaren zestig uitgegeven) leek het wel bekeken. Maar de laatste tijd gaat het weer beter.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De verzoening

De verzoening

Kijken door een caleidoscoop

[Recensie] De laatste lach was in 1997 het prozadebuut van R.A. Basart en de recensenten wisten er niet goed raad mee. Een boek dat niet te vergelijken was met bestaande boeken en vooral indruk maakte door het inventieve taalgebruik. ‘Literaire hoogstandjes’ was de beschrijving die de dienstdoende recensenten als vanzelf inviel.

Na negentien jaar stilte verschijnt nu De verzoening,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Het groeit! Het leeft!

Het groeit! Het leeft!

Nieuw leven beschreven

[Recensie] Ongeveer 60 columns bevat Het Groeit! Het leeft!. Marjolijn van Heemstra (schrijver, dichter theatermaker) schreef ze voor Trouw in de periode dat haar zoon veranderde van baby tot peuter. Het moederschap is natuurlijk een prachtig onderwerp voor columns: elke dag, elke week, elke maand verandert er iets in de moeder,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Nathalie

Nathalie

“Toch geen jodinnetje…”

[Recensie] De laatste tijd komen er ineens weer wat boeken over Moeder los, het zal wel iets met het Jaar van de Vrouw [1974/red.] te maken hebben, zoals alles tegenwoordig. Ook Nathalie van Ger Verrips gaat over moeder, en wat een prachtig boekje is het geworden.

Nathalie is een Duits meisje,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Verdwaalde vlinders

Verdwaalde vlinders

Verzopen vlinder

[Recensie] Vroeger had Margriet zo’n serie boekjes die je voor een klein bedrag bij de bezorger kon kopen, en waarin werd verteld hoe het blonde en schuchtere meisje haar donkere en knappe tenniskampioen kreeg, of hoe het knappe en rijke brutaaltje uiteindelijk toch verliefd werd op de bescheiden, aan het linkerbeen verlamde achtergrond-figuur die haar op 2/3 van het boek voor de hoeven van een op hol geslagen paard wegsleepte.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Mooie boel

Mooie boel

Ferme woede en zelfbeklag

[Recensie] Ik kan het niet helpen, maar verhalen die leesbaar geschreven zijn hebben bij mij altijd een streepje voor. Als er dan ook nog wat ironie in zit en er een kop of staart aan te ontdekken valt, dan ben ik voor de bijl. Kortom, ik ben een liefhebber van wat de anekdotische richting genoemd wordt,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld