Waar ik ga

Waar ik ga

Drie dramaqueens van bordkarton

[Recensie] De Amerikaanse young adult schrijfster Gayle Forman brak door met het succesvolle YA-boek Als ik blijf (ook verfilmd) en de mislukte opvolger Wacht op mij. Een auteur met een grote fanschare die dit nieuwe boek ongetwijfeld zullen vreten, al is daar inhoudelijk weinig reden voor. Forman hanteert een geijkte formule: personages die elkaar tijdens een crisis per toeval tegen komen,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Zo kreeg Midas ezelsoren

Zo kreeg Midas ezelsoren

Iedere dag een mythe op rijm

[Recensie] Oprheus, Erydice, Bacchus, Ariadne, Pygmalion en koning Midas. Ze staan allemaal in dit dikke en mooi vormgegeven boek (met leeslint) met metamorfosen van Ovidius.  Maar ook minder bekendere sterren uit de mythologie kregen een plekje, zoals Leo, Battus, Cyparissus en Phaeton.  Maria van Donkelaar is een ervaren herverteller en bewerkster van verhalen (onder andere  Boven in de groene linde zat een moddervette haan)  en leverde opnieuw een kwantitatief huzarenstukje af.

Lees verder...

En ik was zijn held

En ik was zijn held

Klaus Mann heeft zijn pen en woede nog

[Recensie] In Een Mann van Rindert Kromhout lazen we  over de jeugd en tienerjaren van Klaus Mann, de zoon van Thomas Mann, neeft van Heinrich Mann en zus van Erika Mann. In de opvolger En ik was zijn held,  legt Rindert Kromhout de focus op de jaren dertig waarin Klaus (geboren in 1906) een twintiger is die nog steeds zijn weg probeert te zoeken.

Lees verder...

Windje

Windje

Olifant Jan kan zich niet meer inhouden

[Recensie] Niks leuker voor kleuters dan lachen om scheten. Met het prentenboek Windje is succes dan ook op voorhand al verzekerd. Olifant Jan is doodsbang dat hij een windje moet laten en daarbij zo’n beetje de hele wereld om zeep zal helpen. In gedachten beleeft hij wat er kan gebeuren en dat is niet misselijk.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Een lied dat alleen ik kan horen

Een lied dat alleen ik kan horen

Een bommetje droppen

[Recensie] “Het enige voordeel van een bom droppen aan het einde van het schooljaar is dat je de gevolgen ervan pas het volgende schooljaar onder ogen hoeft te zien.” Protagonist Rob Fitzgerald verrast zijn medeleerlingen op een uitgekiend moment, zo vlak voor de zomervakantie. Al is het niet voor iedereen een verrassing, het is nogal een statement.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Kom je verdwalen

Kom je verdwalen

Foto’s met getekende poppetjes

[Recensie] Ze zijn vooral een succes als ansichtkaart, de fototekeningen van Lotte van Dijck. In de winter van 2011 tekende ze een poppetje op een van haar foto’s en daarmee had ze iets eigens in handen waarop ze is verder gaan borduren. Op een foto van herfstbladeren is een meisje met een geel jas en rood parapluutje geplaatst en over de punten van een aantal gefotografeerde potloden fietst een muisje op een eenwieler met zijn pootjes voor de ogen.

Lees verder...

Een schitterende chaos

Een schitterende chaos

Gouden barsten

[Recensie] Een schitterende chaos is een young adult roman volgens het beproefde recept ‘jongen en meisje met tegengestelde karakters en levens vinden elkaar’. Dat dit in het echte leven zelden gebeurt, deert de geoefende YA-lezer niet, de kleine kans is voldoende.  In dit geval gaat het om Ava en Gideon die nauwelijks méér van elkaar kunnen verschillen.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

We hebben een hoed

We hebben een hoed

Waardige afsluiter van de bejubelde hoedentrilogie

[Recensie] ‘Een bejubelde hoedentrilogie’, hoe mooi staat dat op je cv? De jonge Canadese illustrator Jon Klassen mag er trots op zijn, veel van wat uit zijn handen komt, verandert in goud. Zijn boeken worden overladen met prijzen, waarvan inmiddels al twee Gulden Palletten, waarvan één voor zijn tweede hoedenboek: Deze hoed is niet van mij.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De olifant

De olifant

Het gewicht van vier auto’s

[Recensie] Jenni Desmond illustreerde het eerder dit jaar in het Nederlands verschenen Migratie van Mike Unwin. Een interessant maar serieus boek over de verplaatsingen van dieren. In haar eigen non-fictie prentenboeken pakt ze het wat luchtiger aan. In 2015 verscheen De blauwe vinvis.

Lees verder...

De lekker lange agent

De lekker lange agent

Agent en boef, maar dan anders

[Recensie] De lekker lange agent  van Tjibbe Veldkamp en Gustav Dejert is een slapstick-verhaal in deAgent en Boef-traditie, met veel bravoure en achtervolgingen. Jan is te klein om agent te worden en verzint samen met zijn vrienden Jaap en Janet een list. Als lekker lange agent mag hij op proef en slaagt glansrijk voor de test wanneer hij een trio boeven inrekent.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling: