Kwikzilver

Kwikzilver

Ode aan grootmoeder

[Recensie] Kort nadat ik Oorlog en terpentijn van Stefan Hertmans had gelezen, kwam Ann de Craemer (1981) met Kwikzilver op mijn pad. Opnieuw een eerbetoon aan een grootouder, een grootmoeder dit keer, Paula Van Hauwaert, Mémé genoemd door haar kleindochter. Een heel ander verhaal en toch ook weer niet.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Oorlog en terpentijn

Oorlog en terpentijn

Ode aan grootvader

[Recensie] Twee Vlaamse grootouders mocht ik de afgelopen weken ontmoeten: een West-Vlaamse grootmoeder en een Oost-Vlaamse grootvader. Liefdevol beschreven door respectievelijk haar kleindochter (Ann de Craemer) en zijn kleinzoon (Stefan Hertmans). Urbain Martien en Paula van Hauwaert leefden in (ongeveer) dezelfde tijd, in hetzelfde land, maar er waren ook verschillen. Zo groeide zij op op het platteland en hij in de grote stad.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Anna Boom

Anna Boom

Bewogen leven van Nederlandse die Raoul Wallenberg hielp

In 2001 verscheen het debuut van Judith Koelemeijer: Het zwijgen van Maria Zachea. Het werd meteen een daverend succes, met hoge verkoopcijfers en een aantal prijzen. Met deze familiegeschiedenis, die op een bijzondere manier verteld wordt, vestigde ze haar naam als literaire non-fictie schrijver wordt er gezegd.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Een Bijlmerliedje 23-11

Een Bijlmerliedje 23-11

Coming-of-age in een warm gezin

[Recensie] Tijdens de Maand van de Surinaamse literatuur die ik organiseerde in september van dit jaar kozen twee van ons bij toeval voor hetzelfde boek: de debuutroman van Diana Tjin – Het geheim van mevrouw Grünwald (2017). Wat Ali ervan vond lees je HIER en mijn blog staat HIER.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De hanenbalken – zelfmoord op het platteland

De hanenbalken – zelfmoord op het platteland

Leesbare studie over weggestopt fenomeen

[Blog] Er bestaan nog steeds taboes in Nederland. Dat ontdekte Lizzy van Leeuwen toen ze zich afvroeg waarom er in Nederland veel minder dan in andere landen bekend is over zelfmoord onder de agrarische bevolking. Dat is ernstig, want het ziet er naar uit dat de boerenbevolking veel meer slachtoffers telt dan de burgerbevolking: tot 2 maal zoveel.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De hemel boven Parijs

De hemel boven Parijs

“Soms moet je gewoon iets durven”

[Recensie] Bregje Hofstede (Ede, 1988) woont in Brussel, volgde haar studies kunstgeschiedenis en Frans in Utrecht, Parijs en Berlijn, en sloot die af met een onderzoeksmaster in 2012. Ze ontving de Hollands Maandblad aanmoedigingsbeurs 2012/2013 voor haar korte verhalen en essays. Ze doceert kunstgeschiedenis aan de Radbouduniversiteit en werkt als redactrice. De hemel boven Parijs is haar debuutroman.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Brugge-de-dode

Brugge-de-dode

Rouw in Brugge

[Blog] Wie had ooit gedacht dat ik een 19de-eeuws, van origine Frans boek, met een dergelijke titel zou lezen en bespreken? Ik in elk geval niet. Maar toen Literasa mij liet weten dat Claudel zijn Rivier van vergetelheid hierop gebaseerd heeft, was mijn nieuwsgierigheid gewekt. En eigenlijk ook wel een beetje omdat ik van Brugge houd…

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Rivier van vergetelheid

Rivier van vergetelheid

De troostende Maas

[Blog] Philippe Claudel (Dombasle-sur-Meurthe, 2 februari 1962) is een Frans auteur, scenarioschrijver en filmregisseur. Hij studeerde letteren in Nancy en werkte als leraar in gevangenissen en in instellingen voor mindervalide jongeren. Daar heeft hij veel inspiratie opgedaan. Naast zijn bezigheden als schrijver en filmregisseur is Claudel ook professor literatuur aan de Universiteit van Nancy. Hij doceert er de kunst van het scenarioschrijven.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Het land houdt van stilte

Het land houdt van stilte

[Recensie] Misschien dat mijn voorliefde voor oorspronkelijk Nederlandse literatuur wel voortkomt uit het feit dat ik het Nederlandse landschap goed ken en ervan houdt. Ook het noorden van Groningen, waar deze roman zich afspeelt. De plekken die de hoofdpersonen bezoeken en beschrijven kan ik me voor de geest halen en dan is het niet moeilijk je thuis te voelen in het verhaal en je mee te laten slepen.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Floris ende Blanchefloer

Floris ende Blanchefloer

Diederic van Assende – Floris ende Blanchefloer

[Blog] Het zijn feiten die ik achteloos opsloeg bij de lessen literatuurgeschiedenis op de middelbare school: Diederic van Assenede schreef in de 13de eeuw een liefdesgeschiedenis in Middelnederlands met de titel Floris ende Blanchefloer. Dat was een belangrijk feit, omdat hij daarmee de basis legde voor literatuur in de volkstaal.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld