De geur van miljoenen

De geur van miljoenen

Bedreigde burgermannen

[Recensie] Laatst hoorde ik het weer van een boekhandelaar: verhalenbundels verkopen niet. Alleen die van Alice Munro, zei hij, maar die schreef dan ook geen romans. Merijn de Boer schrijft wel romans,  De nacht (2014) en ‘t Jagthuys (2016) en heeft nu weer een nieuwe verhalenbundel. Met De geur van miljoenen bewijst hij,

Lees verder...

Wieren

Wieren

De prachtige wereld van wieren

[Recensie] Sommige namen zijn al voldoende. Als Miek Zwamborn een boek maakt, dan weet je dat het iets moois wordt. Als dat boek wordt uitgegeven in de natuurkundereeks onder redactie van Judith Schalansky, dan kun je er alleen nog maar reikhalzend naar uitkijken. Ongeacht het onderwerp. Want eerlijk is eerlijk: er zijn dagen dat ik niet aan zeewier denk.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Glorie

Glorie

Schreef iedereen maar zo’n debuut als Patricia Jozef met Glorie

Aan het begin van Glorie, het fenomenale debuut van de Vlaamse schrijfster Patricia Jozef, vindt een toevallige ontmoeting plaats. Achteloos staat het er allemaal. Marcel Jacobs ontmoet in een viswinkel een oude bekende.
‘En, what’s up?’ vraagt hij dan […] Mijn zwaardvis wordt ingepakt,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

De pelikaan

De pelikaan

Alles in evenwicht

[Recensie] “Zolang er niets gebeurde, gebeurde er niets slechts.” Het is een gedachte van Josip Tudjman, maar zou bij uitbreiding de collectieve gedachte kunnen zijn van álle inwoners van het kleine stadje waar hij woont. Al op de eerste pagina’s van zijn nieuwe roman De pelikaan weet Martin Michael Driessen met een paar rake omschrijvingen de slaperige sfeer van dit Joegoslavische kustplaatsje te typeren.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Genoeg nu over mij

Genoeg nu over mij

Het essayistisch ‘ik’

‘Ik’ moet je verdienen, schrijft Marja Pruis in haar essaybundel Genoeg nu over mij. Confessies van een ervaren schamer. Mooie titel die het dubbele van het boek weergeeft. Want natuurlijk is het een boek over het ‘ik’ van Marja Pruis, behalve schrijfster ook literatuurcritica van De Groene Amsterdammer. Maar dan wel op een prettige,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De Weergekeerde Bloem

De Weergekeerde Bloem

Plagiaat van een niet geschreven boek

[Recensie] De wereld vangen, dat is wat de schrijver wil. Woorden vinden voor het onzegbare. Maar hoe doe je dat? Voor die vraag ziet schrijver in spe Hajé Gerritsen zich geplaatst in De Weergekeerde Bloem, de nieuwe roman van Wessel te Gusskinklo. Tobbend wacht hij op het moment van inspiratie dat hem de woorden ingeeft,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Noodweer

Noodweer

Onverwerkt verleden

[Recensie] Het gebeurt niet vaak, maar soms lees je een boek waarvan je meteen weet dat het goed is. Noodweer van Marijke Schermer is zo’n boek. Als lezer val je midden in het verhaal en je voelt meteen dat het onder spanning staat. Met haar precieze stijl heeft Schermer in niet meer dan 160 pagina’s een verhaal weten te schrijven dat me nog lang bij zal blijven.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Rivieren

Rivieren

Prachtige novellen van klassieke snit

Een novelle, kom er maar eens om. Een roman, met afstand het populairste literaire genre, díe lezen we. Verhalen en novellen hebben het minder lezers te stellen. Ronduit zonde, zeg ik daar meteen bij, want de novellenbundel Rivieren van Martin Michael Driessen (1954) is schitterend. De grote constante in alle drie de novellen is de prominente rol die rivieren spelen.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Huis voor het hiernamaals

Huis voor het hiernamaals

Dichtung en Wahrheit

Hoe goed kun je een ander kennen? Waar houdt de geschiedschrijving op en begint de verbeelding? In de bundel Huis voor het hiernamaals brengt Guido Snel de levensverhalen bijeen van zijn dierbaren, van bewonderde schrijvers tot zijn eigen familie. In vijftien verhalen beschrijft hij hun levens en reflecteert hij op het vermogen om ze te kúnnen beschrijven.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Dat is wat ik bemin

Dat is wat ik bemin

Dramatisch jachtongeval

Boven op de Luberon in de Provence staan twee gedenkstenen: één voor een everzwijn en één voor een jager. Het zette de verbeelding van Isabelle Rossaert in werking: wie was Max, voor wie de ene steen was geplaatst? En bestond dat everzwijn wel of was zijn bestaan slechts een mythe in het dorpje Cucuron? Rossaerts debuut Dat is wat ik bemin is een zoektocht naar een verklaring,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling: