Een ontgifting

Een ontgifting

Ontsnappen aan Hermans’ nihilisme

De eerste zin

“Zuigend, naar adem happend, knakten de treindeuren open.”

Recensie

Meer dan tien jaar lang werkte de Leidse hoogleraar universiteitsgeschiedenis Willem Otterspeer aan zijn tweedelige biografie van Willem Frederik Hermans. De mislukkingskunstenaar verscheen in 2013, De zanger van de wrok twee jaar later.

Lees verder...

Op zoek naar de verloren tijd

Op zoek naar de verloren tijd

Iedereen kan weer Proust lezen

Vanaf deze week is Marcel Prousts A la Recherche du Temps Perdu voor het eerst sinds heel lang weer integraal in het Nederlands beschikbaar zijn. Maar zitten we eigenlijk nog wel te wachten op zo’n oneigentijds boek waar je al gauw een week of drie van je leven aan moet wijden?

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Mooi doodliggen

Mooi doodliggen

Een nestje van navelpluis

Een journalist die door de Russische geheime dienst vermoord wordt en de dag nadien verrijst? Voor A.F.Th.van de Heijden is het een prima uitgangspunt voor een roman over de grenzen van de waarheid en de journalistiek.

[Recensie] Op 29 mei werd het bericht de wereld ingestuurd dat de Russische, in Kiev wonende journalist Arkady Babchenko in de hal van zijn flatgebouw was neergeschoten.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Stieg Larssons erfenis

Stieg Larssons erfenis

De moord op Olof Palme opgelost

Voor Stieg Larsson was het schrijven van zijn Millennium-trilogie maar bijzaak. Zijn roeping vond hij in het ontmaskeren van extreem rechts – en in het oplossen van de moord op Olof Palme, zo blijkt uit de documentaire roman die Jan Stocklassa over hem schreef.

[Recensie] Is het niet ironisch dat net in Zweden de meest onderzochte en nog steeds niet opgeloste moord op een premier plaatsvond?

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Boeken van de troost

Boeken van de troost

Interview met Erwin Mortier over zijn WO I-romans

Tien jaar geleden schreef Erwin Mortier zijn grote WO I-roman, Godenslaap, zes jaar later volgde het complement, De Spiegelingen. Nu zitten ze samen in een band, met een toemaatje erbij in de vorm van een brievennovelle.

[Interview] “Ik lig stilaan zo’n acht jaar aan de IJzer,” zegt hij terwijl hij glimlachend in de verte staart.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Waar de wind waait

Waar de wind waait

Heer der winden

Nick Hunt wandelde anderhalf jaar door Europa en merkte dat wind meer is dan luchtdrukverschil. Het is ook geschiedenis, cultuur en politiek.

[Interview] “Ik heb verschillende tochten in de omgeving gemaakt, maar door die wind was het steeds onmogelijk iets te doen,” schreef Vincent van Gogh op 9 maart 1888 vanuit Arles aan zijn broer Theo.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Het einde van het einde van de wereld

Het einde van het einde van de wereld

Vogels vissen in Egypte

Heeft het essay nog wel een toekomst, vraagt Jonathan Franzen zich in zijn nieuwste boek af. Meer dan ooit, besef je wanneer je het uit hebt, want dwarse denkers zijn van alle tijden.

[Recensie] Dat Jonathan Franzen iets met vogels heeft weten we al sinds het verschijnen van zijn roman Vrijheid acht jaar geleden.

Lees verder...

Drift

Drift

Uit elkaar in Brussel

De eerste zin

“Er zijn talloze mythen waarin iemand door een geheimzinnig personage één enkel verbod krijgt opgelegd.”

Recensie

De vertelster van Bregje Hofstedes tweede roman Drift is een zesentwintigjarige Nederlandse vrouw die met haar jeugdliefde is getrouwd en al bijna tien jaar met hem samenwoont in Brussel.

Lees verder...

Tot in de hemel

Tot in de hemel

Leven in de hoogtempel van de menselijke hybris

De plaats van de mens is middenin de natuur, stelt Richard Powers in zijn nieuwe roman, en niet erboven, want zo veroorzaakt hij alleen maar leed. “In feite zijn we vandaag niet geïnteresseerd in de redding van de aarde, maar wel in de redding van onze eigen arrogantie.”

[Interview] “Met rationele argumenten kun je misschien wel iemand overtuigen,” zegt hij,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Hoe mijn vader werd verwekt

Hoe mijn vader werd verwekt

Klein, teder boekje over de vader van Bart Meulenman

De eerste zin

“‘En dan nog iets,’ zei hij terwijl hij voor zich uit bleef kijken, de handen op het stuur.

Recensie

Bart Meuleman was door zijn vader net opgehaald aan het station. Ze tuften met de gezegende snelheid van een kilometer of dertig per uur huiswaarts en ondertussen vertelde de man over het bloemenzaad dat hij gratis had gekregen en over de gezwollen benen van buurvrouw Bertha,

Lees verder...